دسته: مادر و کودک

  •  انواع کم‌خونی در کودکان + درمان

     انواع کم‌خونی در کودکان + درمان

     کم‌خونی انواع مختلفی دارد. انواع کم‌خونی در کودکان به کمک علائم عمومی و ظاهری کودک و آزمایش خون تشخیص داده می‌شود.

    بیشتر بخوانید: پوست ریزی سر نوزاد | علل و درمان

     علت کم‌خونی کودک چیست؟

    قبل از بررسی انواع کم‌خونی در کودکان، به بررسی علت کم‌خونی می‌پردازیم.

    ۱. ازدست‌دادن خون

     کم‌خونی به دو دلیل کلی اتفاق می‌افتد. گاهی علت کم‌خونی خونریزی و ازدست‌دادن خون است. این عامل به‌راحتی قابل‌تشخیص است و بعد از تصادفات، شکستگی‌ها و ضربه خوردگی‌ها، به دلیل ازدست‌دادن خون، کم‌خونی اتفاق می‌افتد.

    ۲. بیماری‌های خونی

     علت دیگر کم‌خونی، بیماری‌های خونی است. بعضی بیماری‌ها به‌صورت ژنتیکی باعث ایجاد کم‌خونی می‌شوند. معمولاً کم‌خونی در کودکان به دلیل مشکلات ارثی ایجاد می‌شود. گاهی این بیماری‌های ارثی بسیار شدید و کشنده هستند و ممکن است کودک در همان دوران نوزادی دچار علائم شدید و کشنده کم‌خونی شود.

    ۳. کاهش تولید خون

     علت سوم کم‌خونی در کودکان، کاهش تولید خون است. گاهی تولید خون به دلیل کمبود فاکتورهای اولیه لازم است. برای مثال کمبود آهن شایع‌ترین عامل این نوع کم‌خونی است.

    دلایل کاهش تولید خون چیست؟

    • کودکانی که مکمل آهن خود را از شش‌ماهگی منظم مصرف نکنند در معرض فقر آهن و کم‌خونی هستند.
    • رژیم غذایی نامناسب که ویتامین‌های لازم را نداشته باشد و عدم مصرف سبزی‌ها و گوشت قرمز کافی، همگی فقر آهن را تشدید می‌کنند.

     علامت کم‌خونی در کودکان چیست؟

     صرف‌نظر از انواع کم‌خونی در کودکان و اینکه علت کم‌خونی چه چیزی باشد علائم کم‌خونی در کودکان معمولاً مشابه یکدیگر هستند.

    رنگ‌پریدگی

     کودکان مبتلا به کم‌خونی، رنگ‌پریده و خسته هستند. رنگ‌پریدگی در چهره و مخصوصاً زیر پلک کودک و سایر مخاط‌ها به‌وضوح دیده می‌شود.

    بزرگ شدن طحال

     کودکان مبتلا به کم‌خونی، گاهی در موارد شدید دچار تغییر شکل استخوان و بدشکلی استخوان و بزرگ‌شدن طحال می‌شوند. علت این تغییر شکل ظاهری و بدشکلی کودک، تجمع گلبول‌های قرمز مرده در این بافت‌ها است.

    در بعضی از انواع کم‌خونی شدید ارثی، گلبول‌های قرمز خون شکل غیرطبیعی دارند و به همین دلیل در مقابل تخریب موضعی توسط تنگی عروق حساس‌تر هستند. در این موارد طول عمر گلبول‌های قرمز خون کمتر است و در هنگام عبور از عروق بافت‌هایی مثل طحال از بین می‌روند. این مرگ‌ومیر و تخریب گسترده گلبول قرمز موجب تورم کبد و طحال می‌شود.

    بدشکلی استخوان

    در این کودکان، به دلیل مرگ‌ومیر وسیع گلبول‌های قرمز خون، تولید این گلبول‌های قرمز نیز باید بیشتر از بافت‌های دیگر باشد به همین دلیل تمام استخوان‌ها با سرعت مشغول به خون‌سازی هستند. همان‌طور که می‌دانید خون‌سازی در مغز استخوان اتفاق نمی‌افتد زمانی که مغز استخوان‌ها خون‌سازی کنند و این خون‌سازی با سرعت بیشتر از افراد طبیعی باشد موجب تغییر استخوان‌های بدن و بدشکلی ظاهری کودک می‌شود.

    میل به خوردن مواد غیرخوراکی

     کم‌خونی به دلیل فقر آهن، موجب میل بسیار زیاد کودک به خوردن مواد غیرخوراکی می‌شود. این علامت در موارد فقر آهن شدید کودک ظاهر می‌شود. برای مثال کودک شروع به خوردن گچ دیوار، گل و خاک، و یا آشغال‌های روی زمین می‌کند.

    تشخیص کم‌خونی در کودکان چگونه است؟

     تشخیص کم‌خونی در کودکان به کمک معاینه و آزمایش خون است. مهم است که کودک کاملاً از نظر علائم حیاتی، فشارخون و نبض، بررسی شود. در مواردی مانند افت فشارخون و افزایش ضربان قلب، ممکن است کودک در شوک ازدست‌دادن خون باشد. در مرحله بعدی معاینه ظاهری از نظر رنگ‌پریدگی بررسی خستگی و دیگر ویژگی‌های کودک اهمیت دارد.

     پس از معاینه کلی کودک، آزمایش خون گرفته می‌شود. در آزمایش خون، هموگلوبین اولین فاکتوری است که اگر کم شده باشد نشان‌دهنده کم‌خونی است رنج نرمال هموگلوبین باتوجه‌به شرایط آزمایشگاهی و سن کودک در برگه آزمایش نوشته می‌شود. معمولاً هموگلوبین کمتر از دوازده نشانگر کم‌خونی است. دو فاکتور دیگر که در آزمایش خون اهمیت دارند MCV و MCH است. اگر این دو فاکتور کمتر از حد طبیعی باشند نشان‌دهنده کم‌خونی است که معمولاً به دلیل شرایط ارثی مانند تالاسمی اتفاق می‌افتد.

     نکته مهم این است که کم‌خونی که به دلیل افزایش خون‌ریزی باشد، معمولاً با تأخیر مشاهده می‌شود. ممکن است کودک در شرایطی مثل تصادف خون‌ریزی و کم‌خونی داشته باشد؛ اما هموگلوبینش در همان لحظه نرمال باشد.

    انواع کم‌خونی در کودکان

     انواع کم‌خونی در کودکان چیست؟

     انواع کم‌خونی در کودکان وجود دارد که در ادامه مهم‌ترین و شایع‌ترین آنها بررسی می‌شوند.

     ۱. ازدست‌دادن خون از انواع کم‌خونی در کودکان

     گاهی به دلیل ازدست‌دادن خون کم‌خونی ایجاد می‌شود. این ازدست‌دادن خون ممکن است در اثر خون‌ریزی داخلی و یا تصادفات باشد. در این شرایط کم‌خونی بعد از اندکی تأخیر در آزمایش خون خودش را نشان می‌دهد. همچنین باید بدانید فقط درصورتی‌که حجم قابل‌توجهی خون از دست برود موجب کم‌خونی می‌شود. گاهی این خونریزی واضح نیست و داخلی است برای مثال خونریزی در زخم معده‌های شدید، موجب دفع خون از طریق مدفوع می‌شود که در نتیجه کم‌خونی می‌دهد بدون آنکه خانواده متوجه ازدست‌دادن واضح خون کودک شوند.

     استفراغ خونی، به دلایل مختلفی ایجاد می‌شود. یکی از این دلایل ممکن است تهوع شدید و آسیب عروق گوارشی باشد. هر نوع آسیب ایجاد شده در دستگاه گوارش نیز در صورت ایجاد استفراغ همراه با خون است.

     استفراغ خونی شدید و اسهال خونی در اثر عوامل عفونی هم ایجاد می‌شوند برای مثال نوعی از باکتری ایشریشیا کولای وجود دارد که موجب تخریب دیواره روده و تحریک اسهال خونی می‌شود.

     درهرصورت هر عاملی که موجب ازدست‌دادن خون کودک شود می‌تواند باعث کم‌خونی شود مخصوصاً موارد مزمن مانند زخم‌های گوارشی کم‌خونی مزمن ایجاد می‌کند.

     ۲.تخریب خون در بدن

    از دیگر انواع کم‌خونی در کودکان تخریب خون در بدن را با نام کلی‌تر همولیز می‌شناسیم. همولیز نیز علل گسترده‌ای دارد. این تخریب خون در بدن ممکن است به علت یک مشکل دستگاه ایمنی و یا بیماری ارثی باشد.

    بیماری‌های ارثی را قبلاً توضیح دادیم که با مکانیسم شکنندگی گلبول قرمز و آسیب‌پذیربودن آن موجب تخریب گلبول قرمز و تجمع آن در کبد و طحال می‌شوند. همچنین این گلبول‌ها بافت مغز استخوان هم تجمع پیدا می‌کنند. بیماری‌های ارثی مختلفی موجب کم‌خونی می‌شود که معروف‌ترین آنها تالاسمی و بیماری کم‌خونی داسی‌شکل است.

    تالاسمی دو نوع شدید یا ماژور و خفیف یا مینور دارد. بیماری تالاسمی انواع مختلف دیگری نیز دارد بعضی از انواع تالاسمی به دلیل شدید بودن در همان زمان تولد موجب مرگ کودک می‌شوند. گاهی تخریب سلولی به حدی در این بیماران شدید است که حتی در دوران جنینی و قبل از تولد موجب مرگ می‌شود. آن نوع از تالاسمی که کشنده نیست، گاهی شدید از نوع ماژور است. افراد مبتلا به تالاسمی ماژور باید از همان ابتدای تولد تحت‌نظر فوق‌تخصص خون اطفال خون دریافت کنند. این بیماران در تمام طول عمر خود خون دریافت می‌کنند و معمولاً به دلیل شرایط بیماری شدیدی که دارند دچار تغییر شکل استخوان‌های خود می‌شوند و ظاهر نرمالی ندارند.

     اما تالاسمی مینور برخلاف تالاسمی ماژور، نوع خفیف‌تری از انواع کم‌خونی در کودکان است که در آن گلبول‌های قرمز خون ظاهر طبیعی دارند فقط اندکی کوچک‌تر هستند و طول عمر آنها معمولاً نزدیک به نرمال است. گاهی افراد مبتلا به تالاسمی مینور در تمام طول عمر خود هیچ علامتی از بیماری را مشاهده نمی‌کنند. در خانم‌ها در زمان‌های زایمان و قاعدگی به دلیل ازدست‌دادن خون ممکن است علائمی مانند تهوع و رنگ‌پریدگی پیدا کنند که در این موارد باید مکمل‌هایی مانند فولیک‌اسید و آهن دریافت کنند.

     تالاسمی داسی‌شکل نیز نوعی کم‌خونی ارثی است که در آن گلبول‌های قرمز، شکل طبیعی ندارد و به‌صورت داسی‌شکل هستند در شرایطی مانند کاهش اکسیژن محیط گلبول‌های قرمز به‌سرعت تغییر شکل می‌دهند و تخریب می‌شوند و در شرایط خاص استرسی، افراد مبتلا به کم‌خونی داسی‌شکل دچار همولیز شدید و کشنده می‌شوند که فقط با تزریق خون نجات پیدا می‌کنند.

     فاویسم نوع دیگری از کم‌خونی و همولیز را ایجاد می‌کند. افراد مبتلا به فاویسم، کمبود آنزیمی در بدن دارند که در نتیجه بعضی مواد در بدن آنها به‌خوبی تجزیه نمی‌شود و همین عامل موجب همولیز می‌شود یکی از این مواد باقلا است افراد مبتلا به فاویسم نباید در تماس با هر ماده غذایی حاوی باقلا باشند؛ زیرا خون آنها تخریب می‌شود و علائم شدیدی در بدن آنها ایجاد می‌شود.

     عدم تطابق گروه خونی، از دیگر موارد عامل ایجادکننده همولیز است، در این شرایط سیستم ایمنی بدن موجب ایجاد همولیز می‌شود. اگر خونی به کودکی تزریق شود که گروه خونی آن با گروه خونی کودک تطابق نداشته باشد در این شرایط بدن کودک بر علیه خون جدید آنتی‌بادی می‌سازد و به خون جدید حمله می‌کند این حمله بدن موجب تخریب خون جدید می‌شود و به اصلاح همولیز وسیع انفاق می‌افتد. این تخریب شدید خون ممکن است موجب ایجاد لخته خون و کشنده باشد.

     ۳.کاهش ساخت گلبول قرمز

    از دیگر انواع کم‌خونی در کودکان که در نتیجه کاهش ساخت گلبول‌های قرمز ایجاد می‌شود در این شرایط مغز استخوان به‌اصطلاح دچار سرطان و تکثیر سلول‌های توموری می‌شود این سلول‌ها مانع فعالیت طبیعی و خون‌سازی طبیعی مغز استخوان می‌شوند و باعث ایجاد کم‌خونی می‌شود. در این شرایط باید نمونه از مغز استخوان کودک گرفته شود و با بررسی نمونه، می‌توان به نوع سرطان و شرایط کودک پی برد.

    انواع کم‌خونی در کودکان

    درمان انواع کم‌خونی در کودکان چگونه است؟

     درمان کم‌خونی به علت آن بستگی دارد. همان‌طور که گفته شد علل زیادی برای ایجاد انواع کم‌خونی در کودکان وجود دارد. در ابتدا باید پزشک متخصص با انجام آزمایش‌ها، معاینات و شرح‌حال گیری دقیق علت کم‌خونی را تشخیص دهد تا بتواند به‌درستی آن را درمان کند.

     بعد از تشخیص علت، درمان انجام می‌شود؛ اما اصول کلی درمان کم‌خونی به‌صورت زیر است:

     هرگاه کم‌خونی شدید و افت هموگلوبین رخ دهد و یا همولیز داخل بدن بسیار شدید باشد که احتمالاً موجب کم‌خونی شود، باید خون تزریق شود. تزریق خون باید بادقت و خونی تزریق شود که مطابقت کافی با بدن کودک داشته باشد. در روند تزریق خون هر علامتی و بی‌قراری در کودک مشاهده شد باید تزریق خون در همان مرحله فوراً متوقف شود.

     در انواع کم‌خونی در کودکان معمولاً مکمل‌ها به درمان کمک می‌کنند .

     مکمل آهن، مکمل فولیک‌اسید دو ماده اصلی کمک‌کننده در درمان کم‌خونی هستند. معمولاً بیماران مبتلا به کم‌خونی‌های ارثی روزانه فولیک‌اسید و چند وقت یکبار آهن دریافت می‌کنند.

     در سرطان خون و تومور مغز استخوان، درمان با داروهای مخصوص و شیمی‌درمانی و رادیوتراپی تحت‌نظر فوق‌تخصص خون اطفال انجام می‌شود.

     چگونه از شرایط خطرناک و کشنده انواع کم‌خونی در کودکان پیشگیری کنیم؟

     قبل از فکرکردن به درمان انواع کم‌خونی در کودکان بهتر است از آن پیشگیری شود؛ زیرا در شرایطی که نیاز به دریافت خون باشد معمولاً حال کودک ناخوشایند است و کم‌خونی در مرحله شدید خود قرار دارد.

    •  در بیماران فاویسم مراقب باشید تا در معرض مواد و داروهای محرک همولیز قرار نگیرند.
    •  در هنگام دریافت خون سعی شود گروه خونی مطابقت کافی را داشته باشد و چند بار این مطابقت بررسی و آزمایش شود.
    •  مکمل‌های خونی در بیماران مبتلا به کم‌خونی ارثی بادقت دریافت شود.
  •  پوست ریزی سر نوزاد | علل و درمان

     پوست ریزی سر نوزاد | علل و درمان

     پوست ریزی سر نوزادان را درماتیت سبوره می‌گوییم که ممکن است به طور طبیعی در تعدادی از نوزادان مشاهده شود که چیز نگران‌کننده‌ای نیست و درصورتی‌که خفیف باشد خودبه‌خود خوب می‌شود. پوست ریزی سر، در بزرگسالی شوره نامیده می‌شود که در بعضی افراد دائماً وجود دارد و فقط با شامپوی مناسب کنترل می‌شود و مجدداً با قطع مصرف شامپو و لوسیون‌ها شوره بازمی‌گردد.

     درماتیت سبوره یا پوست ریزی سر نوزاد، معمولاً مشکلی موقتی است و بهبود پیدا می‌کند. این مشکل در نوزادان در سه ماه اول زندگی مشاهده می‌شود و معمولاً با افزایش سن، درماتیت سبوره از بین می‌رود؛ البته در مواردی که پوست ریزی سر نوزاد زیاد باشد درمان متفاوت خواهد بود.

    بیشتر بخوانید: علل و علائم اختلال بلع در کودکان + درمان

     علت پوست ریزی سر نوزاد چیست؟

     پوست ریزی سر نوزاد علل مختلفی دارد. علت آن ممکن است خشکی پوست سر نوزاد باشد. این خشکی گاهی به دلیل شرایط آب‌وهوایی سرد و خشک است و با عوض‌شدن فصل و تغییر آب‌وهوا پوست ریزی سر نوزاد نیز بهتر می‌شود.

     علت دیگر آن ممکن است اگزمای نوزادی باشد. اگزما و ضایعات حساسیت پوستی در نوزادان بسیار شایع است و گاهی با آسم و اتوپی همراهی دارد. اتوپی شرایطی است که پوست اگزماهایی همراه با آسم دارد و نشان‌دهنده واکنش حساسیتی آن است. بهتر است در این موارد تا جای ممکن از مواد آلرژی‌زای در تماس با پوست نوزاد پیشگیری کنید. سعی کنید از کلاه و البسه تمیز با جنس مرغوب استفاده کنید. عطر و کرم و مواد شیمیایی مشابه هرگز نباید با پوست نوزاد برخورد کند.

     گاهی علت پوست ریزی سر نوزاد، عفونت است. عفونت‌های قارچی موجب این پوست ریزی می‌شوند. در این شرایط از شامپو و لوسیون ضدقارچ استفاده می‌شود که به‌سرعت موجب درمان پوست ریزی می‌شود؛ اما جهت تشخیص و نوع شامپوی مناسب با متخصص مشورت کنید.

     هورمون‌های بارداری نیز از علل پوست ریزی سر محسوب می‌شوند. در اواخر بارداری هورمون‌های بدن مادر گاهی وارد بدن جنین می‌شوند. این هورمون‌ها موجب علائم مختلفی در بدن نوزاد می‌شود.

     پوست ریزی سر نوزاد را چگونه تشخیص می‌دهیم؟

     تشخیص این مشکل با معاینه پزشک انجام می‌شود. این پوست‌ریزی‌ها ممکن است خفیف و مانند شوره سر باشد و یا گاهی پوست ریزی بسیار شدید است و بخش‌هایی از سر خشک و مملو از پوست‌های ضخیم شده هستند. در هر دو مورد پزشک نوزاد را به‌خوبی معاینه و بررسی می‌کند و درمان مناسب را به شما می‌گوید.

    پوست ریزی سر نوزاد

     درمان پوست ریزی سر نوزاد چیست؟

     پوست ریزی سر نوزاد، مشکلی قابل‌درمان است که به‌راحتی حل می‌شود و نگران‌کننده نیست.

     نکته‌ای که باید بدانید این است که پوست ریزی سر نوزاد معمولاً خودبه‌خود بهبود می‌یابد و احتیاج به درمان خاصی ندارد؛ اما در مواردی که پوست ریزی شدید باشد می‌توان به کمک شامپو مخصوص آن را درمان کرد.

     انواع مختلفی از شامپوها وجود دارند. برندهای مختلف شامپو آنتی دندروف مخصوص اطفال را تولید کرده است که طبق دستور بروشور داخل شامپو باید آن را استفاده کنید. بهتر است مدت‌زمان استفاده شما از این شامپوهای مخصوص کوتاه باشد و به‌محض بهبودی از شامپوی دیگرتان استفاده کنید حواستان باشد کف این شامپوها درون چشم نوزاد نرود.

     گاهی پوست ریزی سر نوزاد به حدی شدید است که موجب تجمع پوست‌های خشک و سفت روی پوست سر نوزاد می‌شود. در این موارد قبل از حمام پوست سر نوزاد را با روغن مانند روغن‌زیتون چرب کنید. اجازه دهید نیم ساعت بگذرد تا این چربی پوست سفت شده سر نوزاد را به‌خوبی نرم کند سپس با یک شانه تمیز به‌آرامی سر نوزاد را شانه کنید در این قسمت بسیاری از پوسته‌های سفت از بین می‌رود.

    حواستان باشد قبل از شانه‌زدن پوست به‌خوبی چرب شده باشد تا پوسته‌ها نرم شود. شانه را هرگز به سر فشار ندهید در صورت آسیب و خون‌ریزی نوزاد شما در معرض عفونت است شانه باید بسیار تمیز باشد و پوست سر به آرامش شانه شود. پس از آن نوزاد را به حمام ببرید و با شامپوی مخصوص آنتی دندروف پوست سر نوزاد را بشوید. کف شامپو نباید وارد چشم نوزاد شود و بهتر است چند دقیقه کف روی سر بماند. بعد از چند بار تکرار شستشو با این شامپو، پوسته‌های سر کاملاً بهبود می‌یابد.

     چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

     درصورتی‌که هر یک از موارد زیر وجود داشته باشد باید به پزشک متخصص مراجعه کنید:

    •  پوسته ریزی شدید و ضخامت و خشکی شدید پوست سر نوزاد
    •  بی‌قراری و خارش
    •  قرمزی و تورم پوست و علائم التهابی پوست سر نوزاد
    •  وجود ترشحات و زخم شدگی، این ترشحات نباید وجود داشته باشد و ممکن است علامتی از عفونت باشد.
    •  هر علامت همراه دیگر در کنار پوسته ریزی
    پوست ریزی سر نوزاد

     خلاصه مطلب

     پوست ریزی سر نوزاد، یکی از مشکلاتی است که در تعدادی از نوزادان مشاهده می‌شود و به‌راحتی قابل‌درمان است و مشکل نگران‌کننده‌ای محسوب نمی‌شود. پوست ریزی سر نوزاد اگر خفیف باشد معمولاً خودبه‌خود درمان می‌شود. در سایر موارد از شامپوها کمک گرفته می‌شود انواع شامپو و لوسیون آنتی دندروف و ضدقارچ با برندهای مختلف در داروخانه‌ها موجودند .

     در مواردی که پوست ریزی سر نوزاد بسیار شدید باشد و پوسته‌های خشک روی‌هم انباشته شده باشد بهتر است ابتدا با روغن پوست سر را چرب و پوسته‌ها را نرم کنید و سپس با شامپوی مناسب بشویید.

     استفاده از شامپو باید دقیقاً با دستور روی بروشور باشد و تایمی که کف روی سر می‌ماند باید بادقت تنظیم شود.

     به‌طورکلی درصورتی‌که هر گونه تغییری در پوست و شرایط نوزادتان دیدید بهتر است خودسرانه درمان نکنید و حتماً نوزاد توسط متخصص ویزیت شود.

  •  علل و علائم اختلال بلع در کودکان + درمان

     علل و علائم اختلال بلع در کودکان + درمان

     اختلال بلع در کودکان می‌تواند علل مختلفی داشته باشد. در این مطلب از مجله سلامتی نبض به بررسی علل، علائم و درمان اختلال بلع در کودکان می‌پردازیم.

     کودکان به دلیل آنکه توان صحبت‌کردن درباره مشکلات خود را مانند بزرگسالان ندارند باید از روی علائم و بررسی‌های تکمیلی علت اختلالات بلع را متوجه شویم.

    بیشتر بخوانید: برونشیت کودکان؛ علل و درمان

    علائم اختلال بلع در کودکان چیست؟

     آبریزش دهان

    همان‌طور که گفته شد، اختلال بلع در کودکان علائم مختلفی دارد. یکی از علامت‌های مهم اختلال بلع در کودکان، آبریزش دهان است. کودکی که در بلعیدن مشکل داشته باشد درصورتی‌که مشکل حاد باشد آب‌دهانش را نمی‌تواند قورت دهد و این عدم کنترل ترشحات دهان موجب آبریزش دهانی می‌شود.

    سرفه، تهوع و استفراغ

     اختلال بلع در کودکان گاهی خود را با سرفه و تهوع و استفراغ نشان می‌دهد. اگر کودک نتواند غذایی که در دهانش بگذارید به‌درستی ببلعد به سرفه می‌افتد، همچنین نمی‌تواند غذا را به‌خوبی به سمت معده هدایت کند؛ بنابراین ممکن است پس از خوردن چند لقمه استفراغ کند. همین حال بد کودک هنگام غذاخوردن موجب بدغذایی و امتناع او از خوردن می‌شود.

    درد و احساس گرفتگی قفسه سینه

     زمانی که غذا به‌راحتی وارد معده کودک نشود، لقمه‌های غذایی در مری تجمع پیدا می‌کنند و همین تجمع غذا در مری موجب درد و احساس گرفتگی قفسه سینه می‌شود.

    عفونت تنفسی

     اگر مشکل بلع وجود داشته باشد ممکن است ذرات غذا وارد سیستم تنفسی کودک شود، همین ورود غذا به بخش تنفسی، با انباشته‌شدن ذرات بسیار ریز و ایجاد عفونت همراه است. در واقع کودکانی که به عفونت تنفسی مکرر مبتلا می‌شوند ممکن است اختلال بلع داشته باشند.

     علت ایجاد اختلال بلع در کودکان چیست؟

     برای درمان این مشکل لازم است علل مختلف توسط پزشک متخصص بررسی شوند. اختلال بلع در کودکان بسیار مهم است؛ زیرا موجب کاهش رشد کودک می‌شود و ممکن است در زمان بسیار کوتاهی کودک دچار سوءتغذیه شود؛ بنابراین هرچه زودتر جهت درمان به متخصص مراجعه کنید و هر یک از علائم بالا را دیدید آن را جدی بگیرید.

     اختلال بلع طیف بزرگی از علت‌ها را دارد که شایع‌ترین آنها در ادامه ذکر شده است.

     شایع‌ترین علت اختلال بلع در کودکان، درد هنگام بلع است. اگر کودک گلودرد داشته باشد، دچار اختلال بلع می‌شود یا گرفتگی گوش و عفونت گوش در کودکان، موجب امتناع آنها از بلع می‌شود؛ بنابراین در موارد شدید دچار آبریزش دهان می‌شود. در کودکی که عفونت سرماخوردگی اخیر داشته باید حواستان به اختلال بلع و التهاب گوش کودک باشید.

     کودکان در سنینی که دندان در می‌آورند نیز مستعد مشکلات اختلال بلع هستند. زیرا درد ناشی از دندان‌درآوردن موجب التهاب گوش و گلوی کودک نیز می‌شود که در این شرایط بلع آب و غذا برای کودک سخت و غیرقابل‌تحمل است.

     علت شایع دیگر می‌تواند نقص دیواره دهان و حلق باشد. بیماری‌هایی مانند اختلال لب‌شکری موجب شکاف کام و لب می‌شود. این اختلالات توسط جراحی درمان می‌شوند و در صورت عدم درمان می‌تواند موجب اختلال بلع در کودکان شود و خطرناک است و حتماً باید در زمان تولد نوزاد از نظر نقایص دهان و کام بررسی و درمان شود.

    اختلال بلع در کودکان

     اختلال بلع در کودکان ممکن است به دلیل مشکل انقباضات گوارشی باشد ممکن است دستگاه گوارش انقباضات لازم برای بلع غذا را به‌درستی انجام ندهد و به همین دلیل لقمه بلعیده شده به‌راحتی به پایین رانده نشود.

     می‌دانیم مرکز بلع در مغز قرار دارد و تمام دستورات بلع از طرف مغز صادر می‌شود. هرگونه آسیب و مشکلی که به مراکز کنترل بلع در مغز کودک ارتباط داشته باشد موجب اختلال بلع در کودکان می‌شود برای مثال کودکی که دچار کاهش خون‌رسانی مغز هنگام زایمان شده باشد ممکن است دچار اختلال بلع گردد.

     گاهی انسداد در مسیر بلع می‌تواند موجب اختلال بلع در کودکان شود. این انسداد ممکن است ناشی از بزرگ‌شدن بخش‌هایی داخل بدن باشد و یا به دلیل وجود یک جسم خارجی در راه حلق و گلو باشد که موجب انسداد شده است.

     گاهی بزرگی لوزه کودک، این اختلال بلع را ایجاد می‌کند. ممکن است کودک با لوزه بزرگ شب‌ها هنگام خواب نیز دچار انسداد مسیر هوایی و خروپف شود. گاهی انسداد به دلیل وجود یک جسم خارجی است. کودکان در سنین بسیار پایین ممکن است هر شی را داخل دهانشان کنند. برای مثال پاک‌کن، اسباب‌بازی‌های کوچک، همگی موجب انسداد مسیر بلع می‌شوند.

     این انسدادها ممکن است به‌صورت حاد ایجاد شوند و موجب سرفه و در نهایت بیرون رانده‌شدن جسم بلعیده شود. گاهی هم انسداد مزمن می‌شود و در وضعیتی در مری گیر می‌کند و موجب استفراغ و اختلال بلع در کودکان می‌شود. در این شرایط فقط با روش‌های مداخله‌ای و گاهی آندوسکوپی، وضعیت کودک تشخیص داده و درمان می‌شود.

     انسداد مسیر بلع کودک ممکن است به دلیل وجود توده در مسیر بلع باشد. توده‌ها و تومورهای گوارشی، اگر به داخل مسیر گوارشی رشد کنند مسیر را تنگ و موجب اختلال بلع در کودکان می‌شوند. تومورهای اطراف دستگاه گوارش، ممکن است به دلیل رشد زیادی که دارند روی بخش گوارشی هم غیرمستقیم فشار آورند.

     اختلال بلع در کودکان را چگونه تشخیص می‌دهیم؟

     در ابتدا پزشک یک شرح‌حال دقیق و معاینه کامل انجام می‌دهد.

     در بیشتر موارد در همان مراحل ابتدایی باتوجه‌به علائم، زمان شروع و معاینه کودک، علت مشکل بلع کودک تشخیص داده می‌شود؛ اما در مواردی که تمام معاینات نرمال است و پزشک یافته‌ای در معاینات پیدا نکند، از روش‌های تصویربرداری استفاده می‌شود. بلع باریوم، بررسی آندوسکوپی، همگی از روش‌های مرسوم تصویربرداری گوارشی برای بررسی اختلال بلع در کودکان است این بررسی‌ها توسط فوق‌تخصص گوارش اطفال انجام می‌شود.

     درمان اختلال بلع در کودکان چیست؟

     اکنون می‌دانیم که علل مختلفی برای اختلال بلع در کودکان وجود دارد که درمان این مشکلات به علت آن بستگی دارد. بعد از مشاهده علائم اختلال بلع در کودکان بهتر است به متخصص مراجعه و پزشک بعد از معاینه و تشخیص علت اختلال بلع، درمان مناسب را تجویز می‌کند.

     گیرکردن جسم خارجی

     گاهی علت اختلال بلع در کودک گیرکردن جسم خارجی در راه گوارشی او است. در این موارد می‌توانیم با آندوسکوپی جسم را خارج کنیم این کار توسط متخصص گوارش اطفال انجام می‌شود ممکن است جسم خارجی توسط روش‌های دیگری نیز برداشته شود؛ اما معمولاً جسمی که باعث مشکل بلع شده ممکن است پایین‌تر از حلق باشد و نیاز به آندوسکوپی دارد.

     توده‌ای که روی مری فشار وارد کرده است

     در این موارد اختلال بلع به دلیل توده است ممکن است این توده از جنس دستگاه گوارش باشد که باید با آندوسکوپی از آن توده نمونه‌گیری و آزمایشات لازم انجام شود. اگر توده خارج از دستگاه گوارش باشد باید بررسی‌های لازم تحت‌نظر متخصص انجام شود و درمان آغاز شود، درمان توده‌ای که باعث مشکل بلع شده است ممکن است جراحی یا شیمی‌درمانی و یا هر دو باشد. معمولاً بسته به نوع توده و مرحله سرطان، جراحی قبل یا بعد از شیمی‌درمانی انجام می‌شود؛ اما در مواردی که توده آن‌قدر بزرگ است که منجر به اختلال بلع شده است بهتر است قبل از شیمی‌درمانی جراحی انجام شود تا توده برداشته شود و مشکل بلع برطرف شود.

    اختلال بلع در کودکان

     اختلال بلع به دلیل عفونت

     گاهی در معاینه عفونت در گلو یا گوش کودک مشاهده می‌شود بعضی عوامل عفونی موجب بزرگ‌شدن لوزه و مشکل بلع می‌شود گاهی هم غدد لنفاوی اطراف گوش و گلو بزرگ و دردناک می‌شوند و موجب مشکل بلع کودک می‌شوند در این موارد با معاینه و یافتن علائم التهاب در کودک درمان دارویی انجام می‌شود و درمان اختلال بلع کودک در این موارد به کمک درمان عفونت زمینه‌ای است.

     گاهی بعضی مشکلات عصبی و مغزی موجب اختلال بلع در کودکان کودک می‌شود.

     در این موارد علاوه بر بررسی دقیق علت و درمان اختصاصی آن گاهی ممکن است برای مدت کوتاهی تغذیه کودک به کمک لوله‌گذاری معده انجام شود؛ زیرا اگر مشکل عصبی موجب عدم بلع درست کودک شود تغذیه دهانی خطرناک است و ممکن است موجب ورود مواد غذایی به بخش تنفسی و خفگی شود.

     در صورت وجود هرگونه نقص اسکلتی عضلانی که موجب اختلال بلع شده است در اولین فرصت کودک جراحی می‌شود. این جراحی با مشورت جراح و متخصص کودک انجام می‌شود.

     جمع‌بندی مطلب

     اختلال بلع در کودکان، یک اصطلاح کلی است که به هرگونه مشکل در بلعیدن کودک اشاره می‌شود مشکلات بلع کودک با علائمی مانند سرفه هنگام غذاخوردن و یا استفراغ بعد از خوردن غذا خود را نشان می‌دهد. ممکن است اختلال بلع در موارد شدید که کودک نتواند چیزی را قورت دهد با آبریزش دهان نیز تظاهر پیدا کند.

     بعد از مشاهده علائم اولیه بهتر است کودک را فوراً به اورژانس اطفال برسانید اختلال بلع ممکن است اورژانسی و به دلیل گیرکردن جسم خارجی در مسیر بلع باشد که باید فوراً بررسی و درمان شود. هر چه شروع علائم سریع‌تر و حادتر باشد احتمال آنکه مورد اورژانسی باشد بیشتر است؛ اما در مواردی که علائم مزمن وجود دارد باید سایر علل اختلال بلع در کودک بررسی شود.

     درمان اختلال بلع در کودکان به علت آن بستگی دارد پزشک با تصویربرداری و معاینه و گاهی به کمک آندوسکوپی علت اختلال بلع را تشخیص می‌دهد و سپس درمان مناسب انجام می‌شود گاهی با آندوسکوپی، جسم خارجی گیرکرده درآورده می‌شود گاهی به دلیل مشاهده نقایص دیواره گوارشی جراحی لازم است و گاهی هم اختلال بلع به دلیل درد گوش و گلو و عفونت است و به کمک داروی مناسب درمان می‌شود.

  •    برونشیت کودکان؛ علل و درمان

       برونشیت کودکان؛ علل و درمان

    بیشتر موارد ابتلای برونشیت کودکان در فصل سرد اتفاق می‌افتد. تماس با فردی با عفونت تنفسی دلیل ابتلای کودک است. کودکانی که در مراکز مهدکودک نگهداری می‌شوند بیشتر مستعد این عفونت‌ها هستند.

     دستگاه تنفسی از بینی تا ریه از بخش‌های مختلفی تشکیل شده است که همگی به گردش هوا و تبادل گازهای خونی کمک می‌کنند. اولین بخشی که پشت بینی قرار دارد و هوا را به سمت ریه هدایت می‌کند نای نام دارد. بعد از نای یا برونش، مجاری هوایی دو قسمت می‌شود که به آن نایژه یا برونشیول گفته می‌شود و این مجاری ریز وارد ریه می‌شود. به عفونت نای، برونشیت و به درگیری عفونی نایژه برونشیولیت گفته می‌شود.

    بیشتر بخوانید: عفونت اندوکاردیت کودکان چیست؟

     درگیری برونش و بروشیول‌ها، باعث افزایش ترشحات راه‌های هوایی می‌شود. این ترشحات زیاد راه هوایی می‌تواند باعث ایجاد اسپاسم برونش شود که این اسپاسم تنفس کودک شما را به‌شدت سخت می‌کند و حتی می‌تواند در صورت شدید بودن باعث قطع تنفس شود. اگر ویروس‌ها مجاری هوایی را درگیر کنند، برونشیت یا برونشیولیت رخ می‌دهد. برونشیت کودکان، بیشتر در شیرخوارگی و کودکان سن پایین دیده می‌شود. برونشیت کودکان در شیرخواران می‌تواند بیماری بسیار شدیدی ایجاد کند و برونشیولیت در شیرخوارگی می‌تواند کشنده باشد.

     شایع‌ترین دلیل بستری شیرخواران، برونشیولیت است. این عفونت بیشتر، کودکان زیر دو سال را درگیر می‌کند و در سنین دو تا شش‌ماهگی بیشتر دیده می‌شود. ممکن است کودک شما سرپایی و به‌راحتی درمان شود و یا نیاز به بستری داشته باشد.

    اگر کودکتان هر یک از شرایط زیر را دارد احتمال بستری‌شدن او بیشتر است:

    •  کودک نارس
    •  کودکی که بیماری قلبی مادرزادی داشته باشد
    •  کودک با بیماری مزمن ریه
    •  مشکل عصبی عضلانی
    •  ضعف ایمنی

     بیشتر موارد ابتلای برونشیت کودکان در فصل سرد اتفاق می‌افتد. تماس با فردی با عفونت تنفسی دلیل ابتلای کودک است. کودکانی که در مراکز مهدکودک نگهداری می‌شوند بیشتر مستعد این عفونت‌ها هستند.

     ویروس‌های مختلفی باعث عفونت برونشیت کودکان می‌شود از جمله آنفولانزا. یکی از شایع‌ترین علل عفونی برونشیت کودکان ویروس RSV است.

     برونشیت کودکان بسیار مسری است. اگر کودک شما با کودک مبتلا به برونشیت کوچک‌ترین تماسی داشته باشد به‌سرعت بیماری انتقال پیدا می‌کند و در عرض چند روز کودک شما نیز علائم را نشان می‌دهد.

     انتقال ویروس از طریق سرفه و با پخش ذرات عفونی در هوا انجام می‌شود. دست‌دادن با شخص آلوده به ویروس نیز یکی از راه‌های انتقال بیماری است. دست کودک آلوده و یا مراقبین کودک، آلوده به ویروس می‌شود و با لمس‌کردن اسباب‌بازی یا وسایل کودک دیگر به‌راحتی بیماری منتقل می‌شود.

     برونشیت کودکان چه علائمی دارد؟

     بعد از تماس کودک با شخص آلوده به ویروس معمولاً یک دوره متغیر از دو تا هفت‌روزه طول می‌کشد تا ویروس در بدن کودک شما تکثیر شود و اولین علامت برونشیت کودکان شروع شود.

     در ابتدا این بیماری کاملاً مشابه سرماخوردگی است؛ اما به‌صورت پیش‌رونده درگیری بیشتر شده و علائم شدیدتر می‌شوند. سرفه و آب‌ریزش بینی اولین علائمی هستند که در کودک دیده می‌شود. بعد از یک هفته حال کودک بدتر می‌شود. در صورت انتقال عفونت به سمت برونشیول‌ها، اسپاسم عضلات باعث تنگی راه هوایی کودک می‌شود. هرچه تنگی راه هوایی شدیدتر باشد تنگی نفس کودک بیشتر می‌شود و به دلیل این تنگ‌شدگی مسیر هوایی، تنفس صدادار و همراه با خس‌خس است.

     در کودک با سن پایین، تب و تحریک‌پذیری و بی‌قراری دیده می‌شود. تنفس کودک سریع‌تر می‌شود.

     هرچه سن کودک کمتر باشد، این روند تغییر می‌کند. در کودکان بسیار کوچک و نوزادان، برونشیولیت ممکن است هیچ علامت خاصی ندهد و اولین تظاهر آن آپنه باشد. به قطع ناگهانی تنفس کودک آپنه گفته می‌شود.

     برونشیت کودکان، با پیشرفت عفونت به سمت برونشیول و برونشیولیت، باعث طولانی‌شدن بازدم کودک، تنفس سخت، لرزش پره بینی کودک، توکشیدکی عضلات بین دنده که نشان‌دهنده تنفس سخت کودک است، می‌شود. به دلیل وجود انسداد بر سر راه هوایی، تمام هوایی که وارد ریه می‌شود به‌راحتی تخلیه نمی‌شود و به همین دلیل ریه‌ها پر هوا و بزرگ می‌شوند.

     هر چه بیماری برونشیولیت کودکان شدیدتر شود، خس‌خس سینه بیشتر می‌شود و تنفس کودک سخت‌تر می‌شود. ناله‌کردن و کبودی کودک نشان‌دهنده انسداد شدید راه‌های هوایی به دلیل عفونت و تجمع ترشحات است.

    برونشیت کودکان

     برونشیت کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     گفتیم برونشیت و برونشیولیت می‌تواند با افزایش ترشحات نایژه‌ها باعث انسداد مسیر هوایی و تنگی نفس شود. این انسداد باعث می‌شود هوای کافی جهت تبادلی اکسیژن به ریه‌ها نرسد و در نتیجه ریه‌ها نیز قادر به اکسیژن‌رسانی به بدن نیستند؛ بنابراین اکسیژن خون کمتر می‌شود و کربن دی اکسی خون نیز که توسط ریه از خون پاک می‌شود، ممکن است بیشتر شود. پس یکی از بهترین راه‌های تشخیصی بررسی گازهای خونی است.

    استفاده از دستگاه کوچک پالس اکسیمتری به‌راحتی می‌تواند میزان اکسیژن خون و وضعیت کودک را نشان دهد. شیرخوار باید تحت‌نظر باشد. قلب و دستگاه تنفس او به‌دقت بررسی شود. گاهی شیرخوار از این تنفس سخت خسته می‌شود و بسیار سریع دچار نارسایی تنفسی می‌شود.

     گاهی نارسایی تنفسی آن قدر سریع رخ می‌دهد که حتی گازهای خونی نیز دچار اختلال نشده‌اند.

     برای تشخیص دقیق عامل عفونی می‌توان از تست pcr و تست آنتی‌ژنی ترشحات حلق استفاده کرد. در تصویربرداری و گرافی ریه، بزرگ‌شدگی بیش از حد ریه مشاهده می‌شود. این بزرگی ریه ناشی از تجمع هوا در ریه است. گاهی بخش‌هایی از ریه در تصویربرداری، علائمی از تجمع عفونت را نشان می‌دهد.

     برونشیت کودکان با چه بیماری‌هایی اشتباه گرفته می‌شود؟

     یکی از چالش‌های مهم تشخیص برونشیت کودکان شباهت بالای علائم آن با سایر بیماری‌های تنفسی است. آسم، یکی دیگر از بیماری‌هایی است که باعث خس‌خس سینه می‌شود. به کمک شرایط همراه می‌توانیم آسم را از برونشیولیت و برونشیت کودکان افتراق دهیم. سن شروع آسم معمولاً کمتر است. آسم با تب همراهی ندارد؛ اما برونشیولیت و برونشیت علائمی مشابه سرماخوردگی و همراه با تب هستند.

    به کمک بررسی همین شرایط می‌توانیم به‌راحتی آسم را از برونشیولیت افتراق دهیم. برونشیولیت کودکان در یک‌سالگی اتفاق می‌افتد و کودک تب دارد. اما برعکس آسم به‌صورت حملات خس‌خس سینه و در کودکان بزرگ‌تر اتفاق می‌افتد. فقط در برخی شرایط که علت حمله آسم یک عفونت تنفسی باشد، تب مشاهده می‌شود در غیر این صورت آسم باعث تب نمی‌شود.

     سایر عللی که باعث خس‌خس سینه می‌شوند موارد زیر است:

    •  وجود یک جسم خارجی در مسیر هوایی یا ریه
    •  انسداد مادرزادی مجرای هوایی به دلیل وجود یک ضایعه
    •  بیماری فیبروز کیستیک (کودک با رشد کم، اسهال مزمن، و سابقه خانوادگی فیبروز کیستیک)
    •  شدیدتر شدن یک بیماری قدیمی در ریه
    •  عفونت ریه
    •  گاهی به دلیل نارسایی قلب، احتقان و پرشدگی عروقی ریه اتفاق می‌افتد که در این شرایط هم خس‌خس سینه دیده می‌شود؛ اما علت آن مشکل نارسایی قلبی است.
    •  رفلاکس معده
    •  سابقه استفراغ مکرر

     برونشیت کودکان را چگونه درمان کنیم؟

     درمان برونشیت کودکان بیشتر شامل درمان حمایتی و مراقبت بر اساس علائم کودک است. کودک معمولاً در بیمارستان تحت‌نظر گرفته می‌شود. تب کنترل می‌شود. مایعات موردنیاز به بدن او رسانده می‌شود. مجاری هوایی که پر از ترشحات شده است ساکشن می‌شود. اگر اکسیژن پایین باشد، اکسیژن تجویز می‌شود.

     کدام کودکان را بستری می‌کنیم؟

     همه کودکان مبتلا به برونشیت مزمن نیاز به بستری ندارند. اما هر کودکی که یکی از شرایط زیر را داشت باید بستری کنیم:

    •  زجر تنفسی
    •  کاهش اکسیژن خون
    •  قطع تنفس یا آپنه
    •  کودکی که نتواند غذا بخورد
    •  اگر شرایط نگهداری کودک در منزل وجود ندارد
    •  هر کودکی که خطر آپنه و مرگ برای او بالا در نظر گرفته شود باید بستری شود. کودک بستری باید اکسیژن از راه بینی بگیرد. درصد کمی از کودکان بستری نیز به دلیل نارسایی تنفسی نیاز به انتوباسیون و تهویه مکانیکی پیدا می‌کنند.

     کورتون و داروی گشادکننده برونش، در درمان برونشیت کودکان فایده‌ای ندارد؛ زیرا علت تمام علائم افزایش ترشحات مجاری هوایی است و تنها تخلیه ترشحات و تجویز اکسیژن اساس درمان را تشکیل می‌دهد.

     برونشیت کودکان چه عوارضی دارد؟

     معمولاً بستری در کودکان باعث سیر بسیار خوبی در روند بهبودی کودک می‌شود به‌طوری‌که بیشتر کودکان بعد از دو تا پنج‌روز بهتر می‌شوند. بیشتر از هر چیزی ما نگران آپنه یا قطع تنفس شیرخوار هستیم.

     یکی از عوارض برونشیت کودکان، نارسایی تنفسی است که باعث انتوباسیون کودک می‌شود و سیر بیماری کودک را شدیدتر می‌کند.

     برونشیت کودکان معمولاً کاملاً بهبود پیدا می‌کند. گاهی مشکلات ریوی می‌تواند تا سال‌ها بماند؛ اما معمولاً بهبودی کامل است.

     میزان آسم در شیرخوار مبتلا به برونشیولیت، بیشتر از سایر شیرخواران است و همچنین هر کودکی که آسم داشته باشد و به برونشیولیت مبتلا شود، احتمال بستری او بالاتر می‌رود و این موضوع ارتباط آسم با شدت برونشیولیت را نشان می‌دهد.

     احتمال مرگ در برونشیت کودکان، بسیار کم و در حد یک تا دو درصد است. بیشتر کودکانی از برونشیت می‌میرند که مشکل قلبی عروقی زمینه‌ای داشته باشند و یا دستگاه ایمنی آنها بسیار ضعیف باشد و توان مقابله با بیماری را نداشته باشد.

     چگونه از برونشیت کودکان پیشگیری کنیم؟

     یکی از ویروس‌های شایعی که باعث برونشیت کودکان می‌شود آنفولانزا است. تجویز واکسن آنفولانزا به کودک بالای شش ماه می‌تواند از ابتلا به آنفولانزا تا حد زیادی پیشگیری کند.

     یکی دیگر از ویروس‌های شایعی که باعث برونشیت کودکان می‌شود ویروس RSV است. برای پیشگیری از ابتلای به این ویروس نیز آنتی‌بادی این ویروس برای کودکان با ایمنی ضعیف و یا کودکان شیرخوار با مشکل قلبی عروقی تجویز می‌شود. فصل تجویز این آنتی‌بادی قبل از شروع زمستان و به‌صورت ماهانه تجویز می‌شود.

    برونشیت کودکان

     در چه صورت بهتر است کودک شیرخوار خود را سریعاً به اورژانس برسانید؟

     اگر کودک شما بعد از یک سرماخوردگی معمولی هر یک از علائم زیر را داشت بهتر است سریعاً او را به اورژانس ببرید.

    •  آپنه مکرر به‌طوری‌که هنگام خواب ناگهان نفسش قطع شود و یا هنگام شیر خوردن کبود شود.
    •  بی‌قراری کودک
    •  بالا و پایین‌رفتن شدید شکم و تنفس تند کودک
    •  خس‌خس سینه و تنفس صدادار
    •  تو کشیدگی عضلات بین دنده کودک که نشانگر تنفس سخت اوست
    •  تب

     درمان برونشیت کودکان در خانه چگونه انجام می‌شود؟

     همان‌طور که گفتیم برونشیت کودکان بیشتر در شیرخواران ایجاد می‌شود. به دلیل سن پایین کودک و عدم توانایی برقراری ارتباط او، این بیماری حساسیت بالایی دارد و در صورت تشخیص و صلاح دید پزشک حتماً بهتر است کودک را بستری کنید. اما درصورتی‌که بستری نیاز نباشد و تنها توصیه به مراقبت در منزل باشد، اقدامات زیر به بهبودی کودک شما کمک بسیاری می‌کند:

     ترشحات مجاری تنفسی او را تخلیه کنید. به کمک یک قطره بینی سدیم کلرید و پوآر بینی، کاملاً مجاری تنفسی را تخلیه و تمیز نگهدارید. نمک موجود در قطره بینی خاصیت ویروس‌کشی دارد و بهترین داروی ضدویروس همین آب و نمک است.

     تب کودک را کنترل کنید. پاشویه و داروی ضد تب کمک بسیاری می‌کند. شستن زیر بغل، کشاله ران و زیر گردن به کنترل تب بسیار کمک می‌کند. هرگز کودک تب‌دار را زیر دوش آب نبرید. از لرزکردن کودک جلوگیری کنید.

     حواستان کاملاً به تنفس کودک باشد. اگر تنفس صدادار یا سریع باشد باید او را بستری کنید؛ زیرا در صورت آپنه هیچ کاری برای برگرداندن کودک در منزل نمی‌توانید انجام دهید.

     جمع‌بندی مطلب

     برونشیت کودکان یکی از عفونت‌های درگیرکننده برونش و برونشیول است که با افزایش ترشحات برونشیول و تنفس صدادار و تنگی نفس همراه است. عامل این عفونت معمولاً ویروس‌های تنفسی است و سن شایع آن در شیرخوارگی است. به دلیل تنگی نفس و خس‌خس شدید و کاهش اکسیژن خون معمولاً کودکان مبتلا به برونشیولیت را بستری می‌کنند. برونشیولیت با یک سرماخوردگی ساده شروع می‌شود و به‌تدریج علائم بدتر می‌شود و یکی از علائم اصلی آن همین خس‌خس سینه است. برای تشخیص از علائم و افت اکسیژن خون استفاده می‌شود. Pcr به تشخیص عامل ویروسی ایجادکننده کمک می‌کند. درمان برونشیولیت کاملاً حمایتی و به کمک بستری و تحت‌نظر گرفتن کودک انجام می‌شود.

  •  عفونت اندوکاردیت کودکان چیست؟

     عفونت اندوکاردیت کودکان چیست؟

     عفونت اندوکاردیت کودکان زمانی ایجاد می‌شود که حفره درونی قلب دچار عفونت شود. قلب، اصلی‌ترین عضو بدن است که خون را به تمام بدن پمپ می‌کند و مجدداً خون را از بدن جمع‌آوری می‌کند. این سیستم پمپ و جمع‌کردن خون که موجب ایجاد یک جریان خون در کل بدن می‌شود بر عهده سیستم قلبی عروقی بدن است. ما یک قلب چهار حفره‌ای داریم که حفرات قلب توسط دریچه‌هایی به یکدیگر راه دارند و هر حفره وظیفه اختصاصی خود را در سیستم جریان خون ایفا می‌کند.

    بیشتر بخوانید: روش‌های درمان سوءتغذیه در کودکان

    قلب از چه قسمت‌هایی تشکیل شده است؟

     قلب از سه قسمت اصلی تشکیل شده است:

    • پریکار
    • میوکارد
    • اندوکارد

     لایه بیرون قلب پریکار نام دارد. لایه میانی که عضلانی است و با انقباض خود باعث پمپ خون می‌شود میوکارد نام دارد. لایه درونی که دریچه‌های قلب به آن متصل‌اند و نزدیک‌ترین لایه به خون درون حفرات است اندوکارد نام دارد.

     عفونت اندوکاردیت کودکان زمانی ایجاد می‌شود که این حفره درونی دچار عفونت شود.

     ضایعات عفونی، به‌صورت تجمعی از میکروب‌ها و بافت ایمنی بدن، به دریچه‌های قلبی متصل می‌شوند و باعث عفونت اندوکاردیت کودکان می‌شوند.

     اینکه کودک تابه‌حال جراحی قلبی داشته یا خیر، عامل عفونی که باعث عفونت اندوکاردیت کودکان می‌شود را تغییر می‌دهد. به‌طورکلی عفونت اندوکاردیت کودکان در مواقعی که بیماری مادرزادی قلب وجود داشته باشد و یا جراحی قلبی عروقی انجام شده باشد، محتمل‌تر است.

     عفونت اندوکاردیت کودکان

    عفونت اندوکاردیت کودکان در چه کودکانی بیشتر دیده می‌شود؟

     در نتیجه عفونت اندوکاردیت کودکان در شرایط زیر بیشتر دیده می‌شود:

    •  کودکی که مادرزادی مبتلا به بیماری قلبی است
    •  کودکی که پیوند قلب انجام داده است
    •  کودکی که دریچه قلبی مصنوعی دارد
    •  کودکی که بیماری قلبی خود را به کمک مواد مصنوعی در کمتر از شش ماه قبل درمان کرده است
    •  جراحی‌ها و اقدامات تهاجمی که باعث خون‌ریزی می‌شود، اگر روی دهان و دندان، دستگاه گوارش، دستگاه تنفس و سیستم ادراری تناسلی کودکی انجام شود، باعث بالارفتن ریسک عفونت اندوکاردیت کودکان می‌شود.
    •  در نوزادانی که کتتر عروق مرکزی دارند، یعنی ورود یک کتتر به رگ‌های اصلی قلب توسط پزشک انجام شده است، در این نوزادان احتمال اندوکاردیت بیشتر می‌شود.

     پس هر عاملی که ساختار طبیعی داخلی قلب را دست‌کاری کند یا باعث ورود عامل خارجی هر چند استریل به قلب یا عروق شود می‌تواند باعث اندوکاردیت شود.

     عفونت اندوکاردیت کودکان که علائمی ایجاد می‌کند؟

     مانند بسیاری از عفونت‌های دیگر اولین علائم آن مخصوص اندوکاردیت نیست و با بسیاری از شرایط و بیماری‌های دیگر اشتباه گرفته می‌شود. اولین علائم اندوکاردیت، تب، بی‌حالی و کاهش وزن است. ضربان قلب در اثر اندوکاردیت افزایش پیدا می‌کند و صدای عجیبی که سوفل نامیده می‌شود توسط پزشک و به کمک گوشی پزشکی شنیده می‌شود.

     درصورتی‌که کودک شما یک بیماری زمینه‌ای قلبی دارد، برای مثال مشکل دریچه‌ای مادرزادی دارد یا در نوزادی کبودی دست‌وپا داشته که به دلیل بیماری قلبی بوده، در این شرایط ممکن است کودک شما بعد از یک عمل جراحی یا دندان‌پزشکی دچار تب و علائم عفونت اندوکاردیت در کودکان شود. باید آگاه باشید و به‌محض مشاهده این علائم جهت بررسی عفونت خون و کشت خون کودک را نزد پزشک ببرید.

     عفونت اندوکاردیت کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     راه اصلی تشخیص عفونت اندوکاردیت کودکان، انجام آزمایش خون و کشت خون است. اگر در آزمایش کشت خون باکتری یا قارچ داخل خون مشاهده شود، نشانه عفونت اندوکاردیت کودکان است.

     اگر کودک شما اخیراً داروی آنتی‌بیوتیک مصرف کرده است و یا در حال حاضر آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کند احتمال آنکه به‌اشتباه کشت خون منفی شود بسیار زیاد است. درهرحال باوجود تمام دقت‌های صورت‌گرفته در تهیه جواب کشت خون ممکن است در ده درصد کودکان مبتلا به اندوکاردیت کشت خون منفی باشد. سایر آزمایشات کودک نیز غیرطبیعی می‌شوند. دو فاکتور خونی ESR و CRP نشان‌دهنده التهاب و عفونت در خون هستند. اگر این دو عامل بالا برود نشان‌دهنده عفونت خون است. افزایش گلبول‌های سفید خون که سلول‌های ایمنی هستند، کم‌خونی و دفع خون در ادرار نیز ممکن است در آزمایشات کودک مشاهده شود.

     اگر کودک شما اکوی قلبی شود، جوانه‌های عفونی کوچک روی دریچه‌های قلبی مشاهده می‌شوند که تأییدکننده عفونت اندوکاردیت کودکان است.

     عفونت اندوکاردیت کودکان چگونه درمان می‌شود؟

     مراقبت‌های لازم در درمان عفونت اندوکاردیت کودکان معمولاً به کمک بستری انجام می‌شود. قبل از آنکه درمان آنتی‌بیوتیکی شروع شود، کشت خون تهیه می‌شود. اگر کودک بسیار بدحال باشد و علائم شدید باشد ممکن است متخصص ترجیح بدهد منتظر جواب آزمایش خون نماند و از همان ابتدای شک به اندوکاردیت درمان آنتی‌بیوتیکی برای کودک شروع شود. به دلیل اینکه بخش‌های عفونی در این بیماری داخل قلب قرار دارد نیاز است به مدت طولانی تقریباً چهار تا هشت هفته با دوز بسیار بالا آنتی‌بیوتیک دریافت شود.

     چه زمانی عفونت اندوکاردیت کودکان را به کمک جراحی درمان می‌کنیم؟

    •  اگر درمان دارویی برای کودکانتان جواب نداده و ناموفق بوده است
    •  عفونت خونی که طول کشیده است
    •  یک عامل عفونی غیرطبیعی که به درمان پاسخ مناسب نمی‌دهد
    •  ایجاد آبسه در روی دریچه قلب یا عضله قلبی
    •  پاره شدن بخشی از دریچه به دلیل عفونت
    •  نارسا شدن دریچه و نارسایی قلبی که به درمان معمولی پاسخی نمی‌دهد
    •  مشکل دریچه مصنوعی قلب که به درمان مقاوم باشد

     عفونت اندوکاردیت کودکان، چه عوارضی را برای کودک ایجاد می‌کند؟

    •  نارسایی قلب به دلیل جوانه‌های عفونی روی دریچه قلب
    •  اختلال عملکرد دریچه‌های قلب
    •  آبسه حلقه دریچه قلب
    •  آبسه عضله قلب

     آیا عفونت اندوکاردیت کودکان بهبود می‌یابد؟

     معمولاً عفونت اندوکاردیت کودکان، قابل‌درمان است. به طور میانگین هفتاد درصد عفونت‌ها درمان می‌شوند. گاهی بعضی باکتری‌ها قوی‌تر هستند و احتمال پاسخ به درمانشان کمتر است. عفونت اندوکاردیت کودکان اگر به دلیل عامل قارچی باشد، بدترین روند را دارد و احتمال درمان آن کمتر است. حتی اگر در این موارد دریچه قلب کودک تعویض شود باز هم احتمال درمان تنها پنجاه‌درصد است.

     عفونت اندوکاردیت کودکان

     چگونه از عفونت اندوکاردیت کودکان پیشگیری کنیم؟

     اگر کودک شما به دلیل مشکلات قلبی عروقی مادرزادی، از نظر ابتلای به عفونت اندوکاردیت کودکان پرخطر محسوب می‌شود، باید قبل از هر گونه عمل دندانپزشکی که آسیب به لثه و خونریزی محتمل است درمان آنتی‌بیوتیکی بگیرد. برای انجام سایر اعمال جراحی و تهاجمی روی دستگاه‌های دیگر بدن نیز جهت نیاز به دریافت آنتی‌بیوتیک برای پیشگیری از اندوکاردیت با پزشک کودکتان مشورت کنید.

     معمولاً داروی آنتی‌بیوتیک انتخابی ما، داروی آموکسی‌سیلین خوراکی است که نیم ساعت یا یک ساعت قبل از انجام عمل جراحی یا دندانپزشکی دارو به کودک داده می‌شود. در صورت حساسیت کودک به این دارو می‌توان از داروی کلیندامایسین یا ازیترومایسین استفاده کرد.

     این پیشگیری آنتی‌بیوتیکی نباید طولانی‌مدت استفاده شود و مصرف محدود آنتی‌بیوتیک برای پیشگیری از اندوکاردیت کافی است.

     جمع‌بندی مطلب

     عفونت اندوکاردیت کودکان، در کودکانی که مستعد این عفونت هستند مشاهده می‌شود. هر کودکی که بیماری مادرزادی قلب دارد و عمل جراحی یا تهاجمی روی دندان، سیستم تنفسی، گوارشی و دستگاه ادراری تناسلی خود انجام داده است مستعد عفونت اندوکاردیت کودکان است. در این کودکان مستعد بهتر است قبل از انجام هر کار تهاجمی داروی آنتی‌بیوتیک دریافت کند.

     در غیر این صورت، اگر کودک بعدازاین اعمال جراحی و تهاجمی هر علامتی از اندوکاردیت از جمله تب و بی‌حالی داشته باشد باید فوراً او را به اورژانس برسانید. کودک مبتلا به اندوکاردیت باید بستری شود و داروی مناسب دریافت کند.

    تشخیص این بیماری به کمک اکوی قلب انجام می‌شود. در بعضی از باکتری‌ها درمان ساده‌تر و سریع‌تر انجام می‌شود؛ اما بعضی دیگر از گونه‌های باکتری که به آنها گرم منفی می‌گوییم درمان سخت‌تری دارند و قارچ‌ها بدترین آینده درمانی را دارند. اگر کودک دچار عفونت اندوکاردیت کودکان شود که عامل عفونی قارچ باشد حتی در صورت جراحی تنها در پنجاه‌درصد موارد بهبودی حاصل می‌شود.

  •  روش‌های درمان سوءتغذیه در کودکان

     روش‌های درمان سوءتغذیه در کودکان

     درمان سوءتغذیه در کودکان برای مادران یا مراقب‌کنندگان کودک بسیار اهمیت دارد. اگر کودک شما در شرایطی قرار بگیرد که نتواند وزن‌گیری کافی داشته باشد، منجر به رشد ناکافی کودک می‌شود و در نهایت می‌تواند باعث ایجاد سوءتغذیه در کودک شود. سوءتغذیه بر اساس میزان کمبود مواد مغذی در بدن کودک به انواع مختلفی تقسیم می‌شود.

    بیشتر بخوانید: علت التهاب پلک در کودکان + درمان

     انواع سوءتغذیه

    ۱. ماراسموس چیست؟

     ماراسموس نوعی از سوءتغذیه کودک است. در این سوءتغذیه توده عضلانی کودک از بین می‌رود و ذخایر چربی زیر پوست کودک تخریب می‌شود. سر کودک ممکن است بزرگ‌تر به نظر برسد؛ اما همچنان بین سر و بدن کودک تناسب وجود دارد. پوست کودک خشک و نازک می‌شود، موهای کودک نازک و کم‌پشت می‌شوند و به‌راحتی کنده می‌شوند.

     این کودکان دچار احساس ضعف و بی‌توجهی می‌شوند. اگر این کودکان را لمس کنید تحریک‌پذیرند و به‌سرعت بی‌قرار می‌شوند. ضربان قلب این کودکان کندتر از حالت طبیعی است و دمای بدن آنها کمتر از میزان طبیعی است. اگر ضربان قلب در محدوده غیرطبیعی بسیار پایین باشد و همچنین دمای بدن به طور غیر قابل توجیهی کم شود از علائم شدت سوءتغذیه ماراسموس است که این حد از سوءتغذیه کشنده است.

     این کودکان ممکن است دچار اسهال مزمن شوند و یا به‌راحتی نتوان آنها را از شیر گرفت. اگر در کنار سوءتغذیه کودک مکرراً دچار عفونت‌های مختلف شود دچار کوتاه‌قدی می‌شود. در واقع قد کوتاه علامتی از این سوءتغذیه به همراه عفونت است.

     ۲. کواشیورکور چیست؟

     نوع دیگری از سوءتغذیه کواشیورکور است. کودک مبتلا به کواشیورکور، دریافت پروتئین رژیم غذایی بسیار کمی دارد و در مقابل کالری غذایی بالایی دارد. این کمبود پروتئین‌ها، باعث ورم دست و پا می‌شود. ورم به‌گونه‌ای است که اگر دست و پای کودک را فشار دهید، تا چند ثانیه جای دست شما در نقطه فشار به‌صورت گودی باقی می‌ماند و به‌کندی برمی‌گردد. این ورم از پاها شروع می‌شود و هر چه کواشیورکور شدیدتر باشد ورم به سمت بالاتر می‌رود.

     در این کودکان به دلیل ورمی که ایجاد می‌شود تغییرات محسوسی در وزن ایجاد نمی‌شود. وزن کودک ممکن است حتی در محدوده طبیعی باقی بماند؛ زیرا ورمی که در این کودکان وجود دارد به طور کاذب وزن کودک را بالا می‌برد. بافت چربی این کودکان بدون تغییر باقی می‌ماند؛ اما عضلات کودک تحلیل می‌رود. ورم ممکن است محدود به نواحی پشت‌پا باشد و یا در سوءتغذیه شدید حتی کل بدن و زیر چشم را نیز درگیر کند.

     موهای کودک، نازک می‌شود و شکننده هستند و به‌راحتی کنده می‌شوند. رنگ موها قهوه‌ای تیره، قرمز و سفید مایل به زرد مشاهده می‌شود. اگر کودک دوباره تغذیه مناسبی داشته باشد رنگ موها به حالت طبیعی باز می‌گردد. موهای کودک در روند درمان ممکن است دو رنگ باشد و بخشی از موها روشن‌تر و بخشی به رنگ طبیعی دیده شود.

     پوست کودک ممکن است دچار تغییراتی شود. ضخامت پوست در بعضی قسمت‌ها و دانه‌های پوستی به‌کرات مشاهده می‌شوند. در موارد شدید کواشیورکور باعث پوسته ریزی در بعضی از نقاط می‌شود. گوشه لب‌های این کودکان معمولاً ترک‌خورده است. غدد بزاقی دو طرف صورت بزرگ‌تر مشاهده می‌شوند و به دلیل ورم صورت، چهره کودک گردتر مشاهده می‌شود که به این حالت چهره اصطلاحاً چهره ماه مانند می‌گوییم.

     کودک مبتلا به کواشیورکور نسبت به خوردن بی‌تفاوت است و باوجود سوءتغذیه تمایلی به خوردن غذا ندارد؛ زیرا کالری کافی را دریافت می‌کند. شکم این کودکان برآمده‌تر مشاهده می‌شود و کبد بزرگی دارند. همه این علائم نشان‌دهنده سوءتغذیه کواشیورکور در کودک است.

    ۳. سوءتغذیه میکس ماراسموس، کواشیورکور

     همیشه کودکان صرفاً یک نوع سوءتغذیه را ندارند. گاهی این سوءتغذیه مخلوطی از دو نوع سوءتغذیه ماراسموس و کواشیورکور است. این کودکان علاوه بر تحلیل رفتگی عضلانی، دچار ورم هم هستند. التهاب پوست و مشکلات پوستی، مشکلات عصبی و کبد چرب در این کودکان مشاهده می‌شود.

    درمان سوءتغذیه در کودکان

     درمان سوءتغذیه در کودکان چیست؟

     اگر کودک شما مبتلا به سوءتغذیه است، متابولیسم بدن او کمتر از سایر کودکان است و نیاز تغذیه‌ای کودک به‌مرورزمان کاهش پیدا کرده است. کمبود مواد مغذی در کودکان مبتلا به سوءتغذیه باعث کاهش نیاز این کودکان به مواد مغذی شده است و شرایط را برای آنها تغیر داده است. بدن این کودکان به دلیل کمبودهایی که دارد آرام‌تر رشد می‌کند و متابولیسم آن سرعت کمتری دارد.

    درمان سوءتغذیه در کودکان با اصلاح تغذیه

     گاهی تغذیه مجدد کودک عوارض ناشی از سوءتغذیه را آشکارتر می‌کند و باعث ایجاد مشکلاتی در رشد کودک می‌شود؛ بنابراین اصلاح تغذیه کودک باید با سرعت بسیار آرامی آغاز شود.

    مراحل درمان سوءتغذیه در کودکان

    ۱. مطمئن شویم کودک عفونت و یا بیماری دیگری نداشته باشد.

    در ابتدا باید کم‌آبی بدن کودک اصلاح شود و سپس عفونت‌هایی که در بدن کودک وجود دارد درمان شود. قبل از درمان سوءتغذیه در کودکان، لازم است بدن کودک عفونت و بیماری دیگری نداشته باشد.

    ۲. درمان سوءتغذیه در کودکان از درمان کم‌آبی بدن شروع می‌شود.

     درمان سوءتغذیه در کودکان از درمان کم‌آبی بدن شروع می‌شود. بدن کودک مبتلا به سوءتغذیه معمولاً کم آب است. بهتر است این جبران آب از طریق خوردن مایعات انجام شود.

     مایعات تزریقی و سرم می‌تواند باعث آسیب به قلب و کلیه کودک شود؛ بنابراین مایعات را تنها از طریق خوراکی درمان می‌کنیم و در شرایط خاص و کودکان بسیار بدحال ممکن است سرم تجویز شود.

    ۳. افزایش کالری دریافتی

     پس از درمان کم‌آبی درمان سوءتغذیه در کودکان، با افزایش کالری مواد شروع می‌شود. باید توجه کنید افزایش کالری در ابتدای درمان سوءتغذیه در کودکان فقط باید به‌اندازه بیست درصد نسبت به رژیم غذایی قبلی کودک باشد. اگر کالری دریافتی قبلی کودک را به‌خوبی نتوانیم حدس بزنیم بهتر است شروع اصلاح سوءتغذیه کودک با دریافت کالری به‌اندازه و پنجاه تا هفتاد درصد نیاز روزانه بدن کودک باشد.

     محلول خوراکی پر کالری و مواد غذایی درمانی آماده برای درمان سوءتغذیه در کودکان موجودند که با تهیه آنها این درمان‌ها انجام می‌شود. مواد غذایی آماده مخلوطی از شیر، بادام‌زمینی، شکر، ویتامین‌ها و مواد معدنی است. این مخلوط‌ها به‌صورت پودر آماده هستند و با تهیه آنها و مصرف توسط کودک، درمان سوءتغذیه در کودکان انجام می‌شود.

    ۴. بررسی منظم تحت‌نظر متخصص

     در طی روند درمان سوءتغذیه در کودکان، باید به طور منظم کودکان را بررسی کنید. باید مرتب تحت‌نظر متخصص باشند و معاینه شوند.

    پس از اصلاح الگوی تغذیه‌ای کودک چه کنیم؟

     بعد از آنکه الگوی تغذیه‌ای کودک را اصلاح کردیم، دریافت کالری کودک را روزانه ده تا بیست درصد افزایش می‌دهیم. همواره باید کودک را از نظر عدم تحمل تغذیه معاینه و بررسی کنیم.

    کالری دریافتی رژیم غذایی کودکان تا سه سال باید ۱۰۰ کیلوکالری به‌ازای هر کیلوگرم وزن نرمال آن سن باشد. برای کودک مبتلا به سوءتغذیه ممکن است ۱۵۰ درصد بیشتر از این کالری روزانه لازم باشد تا روند رشد مطلوب شود. زمانی که سوخت‌وساز و رشد بدن کودک بالاتر می‌رود نیاز کودک به پروتئین بیشتر می‌شود و این نیاز باید تأمین شود.

    عوارض احتمالی پس از شروع درمان سوءتغذیه در کودکان

     یکی از عوارضی که بعد از شروع درمان سوءتغذیه در کودکان خود را نشان می‌دهد، سندروم تغذیه مجدد است. در این موارد، مایع در بدن کودک تجمع پیدا می‌کند و باعث ایجاد ورم می‌شود. فسفات خون کودک کم می‌شود و منیزیوم و پتاسیم نیز کاهش پیدا می‌کند. این سندروم عوارض شدیدی در کودک ایجاد می‌کند که حتی می‌تواند منجر به بستری‌شدن کودک شود.

     اگر در روند درمان، هر مشکلی در کودک به وجود آمد، درمان سوءتغذیه در کودکان متوقف می‌شود و افزایش کالری غذایی تا زمان ثابت‌شدن وضعیت کودک انجام نمی‌شود. آن‌قدر کالری کودک را افزایش می‌دهیم که روند رشد کودک دوباره مثبت شود. برای ایجاد این روند رشدی مثبت گاهی لازم است کالری دریافتی کودک حتی ۱۵۰ درصد بیشتر از کودک هم‌سنش باشد.

    نکات جانبی درمان سوءتغذیه در کودکان

     همچنین باید روزانه مولتی‌ویتامین تجویز شود. مکمل آهن در این شرایط فقط با تجویز پزشک استفاده شود. معمولاً آهن تجویز نمی‌شود؛ زیرا میزان آهن بدن در این کودکان ممکن است بالا باشد و تجویز آهن ممکن است باعث ایجاد یک استرس اکسیداتیو شود که حتی برای کودک کشنده است.

     شیرخشک‌های مخصوص معمولاً برای این کودکان تجویز می‌شود. شیرخشک تهیه شده از شیر گاو به‌راحتی توسط کودک تحمل می‌شود. اگر کودک نتواند شیرخشک را استفاده کند، شیرخشک بدون لاکتوز تجویز می‌شود.

    درمان سوءتغذیه در کودکان

     سوءتغذیه در کودکان چه عوارضی دارد؟

    •  این کودکان بیشتر مستعد ابتلا به عفونت هستند مخصوصاً عفونت خون یا سپسیس، عفونت ریه و عفونت‌های گوارشی در این کودکان شایع‌تر است.
    •  اگر کودک دوره گرسنگی طولانی داشته باشد، ممکن است قند خون او بیفتد.
    •  به دلیل عفونت این کودکان مستعد افت دمای بدن هستند.
    •  کودک مبتلا به سوءتغذیه، دچار افت دمای بدن و کاهش ضربان قلب می‌شود که همه این کودکان را مستعد نارسایی قلبی می‌کند.
    •  کمبود مواد مغذی از عوارض سوءتغذیه است.
    •  کمبود ویتامین A و روی
    •  تأخیر رشد و یا توقف رشد

     در صورت وجود نشانه‌های سوءتغذیه در کودک خود چه کنیم؟

     اگر کودک شما هر یک از علائم سوءتغذیه را دارد باید درمان را تحت‌نظر متخصص تغذیه و متخصص کودک شروع کنید. درمان سوءتغذیه در کودکان و استفاده از مکمل‌ها باید با تجویز پزشک باشد. از اقدامات درمانی سرخود خودداری کنید زیرا می‌تواند شرایط را برای کودکتان بدتر کند.

     جمع‌بندی مطلب

     سوءتغذیه در کودکان ناشی از عدم تغذیه مناسب در کودک به مدتی طولانی است. برای درمان سوءتغذیه باید از متخصص و مشاور تغذیه کمک بگیرید. لازم است تا جهت درمان سوءتغذیه، برنامه منظم داشته باشید. تمام کالری دریافتی کودک و مکمل‌های درمانی باید با توصیه پزشک تجویز شوند. از انجام هر اقدام سرخود خودداری کنید؛ زیرا کودک مبتلا به سوءتغذیه در وضعیت بسیار حساس رشدی قرار دارد و باید هرچه سریع‌تر مشکل او تشخیص و درمان شود.

  • علت التهاب پلک در کودکان + درمان

    علت التهاب پلک در کودکان + درمان

     التهاب پلک در کودکان، موجب تورم و قرمزی چشم می‌شود و ممکن است علت‌های مختلف مانند بیماری‌های خودایمنی با علل عفونی داشته باشد. برای بررسی علل و درمان آن ابتدا باید با ساختار طبیعی چشم آشنا شوید.

    بیشتر بخوانید: همه چیز درباره بیماری سل در کودکان

     ساختار طبیعی چشم

     چشم از جلو به عقب شامل قرنیه، در وسط قرنیه مردمک، پشت مردمک عدسی، فضای داخلی چشم، و در انتها محل تجمع عصب‌های بینایی است. در جلوی کره چشم، دو پلک فوقانی و تحتانی قرار دارند که با پلک‌زدن، موجب خیس نگه‌داشتن سطح چشم می‌شوند و از خشکی چشم جلوگیری می‌شود. در روی سطح پلک‌ها مجاری قرار دارند که موجب ترشحاتی می‌شود که علاوه بر مرطوب کردن سطح چشم از ورود میکروب جلوگیری می‌کند.

     چه عللی باعث التهاب چشم در کودکان می‌شود؟

     علل مختلفی می‌تواند عامل ایجاد التهاب چشم در کودکان باشد که به طور خلاصه به آنها می‌پردازیم.

     التهاب چشم در کودکان به دلیل مشکلات موضعی

     ممکن است علت این التهاب چشم در کودکان، یک عامل موضعی باشد برای مثال نیش یک حشره موجب قرمزی و تورم و التهاب پلک باشد. هوای آلوده و گرده‌های ریز در هوا، دومین علت التهاب چشم در کودکان است. این آلودگی‌های محیطی، می‌تواند یک یا دوطرفه موجب تورم چشم کودک شوند.

     التهاب چشم در کودکان به دلیل آلرژی

     آلرژی و حساسیت موجب آزادشدن موادی به نام هیستامین در بدن می‌شود. این آلرژی ممکن است به عوامل محیطی مانند گرده گل‌وگیاه باشد و یا آلرژی به مواد آرایشی بهداشتی، چسب مژه مصنوعی و هر عاملی که با پلک تماس پیدا کرده است می‌تواند موجب التهاب چشم در کودکان باشد. مواد آلرژی‌زای خوراکی کمتر موجب آلرژی در کودکان می‌شوند و عامل این واکنش حساسیتی بیشتر موادی هستند که در محیط در تماس با چشم کودک است.

     التهاب چشم در کودکان به دلیل گل‌مژه

     وجه تشخیصی گل‌مژه یک‌طرفه بودن آن است. گل‌مژه تورم و قرمزی دردناک یک‌طرفه چشم کودک است که به دلیل انسداد مجاری ترشحی پلک رخ می‌دهد. چند روز بعد گل‌مژه بهبود میابد و این انسداد برطرف می‌شود.

     کنژنکتیویت

     التهاب ملتحمه چشم را کنژنکتیویت می‌گوییم. سطح داخلی پلک ملتحمه نام دارد. شرایط مختلفی می‌تواند موجب التهاب ملتحمه چشم شود. یکی از دلایل این التهاب، عوامل ویروسی و باکتریال است. این عوامل عفونی با ایجاد عفونت در چشم موجب کنژنکتیویت یا التهاب ملتحمه چشم کودک می‌شود که اغلب موارد دوطرفه و همراه با اشک‌ریزش هستند.

     انافیلاکسی

     واکنش آلرژیک شدید یا انافیلاکسی نیز می‌تواند موجب تورم و التهاب پلک در کودکان شود. انافیلاکسی موجب آزادشدن مقدار زیادی هیستامین در بدن می‌شود. این هیستامین با تورم پلک همراه است و در واکنش انافیلاکسی میزان حساسیت به‌قدری شدید است که موجب التهاب بخش‌های مختلفی از بدن می‌شود و در نهایت ممکن است با التهاب بخش تنفسی بدن موجب تنگی نفس و مرگ شود.

    التهاب پلک در کودکان

     علائم التهاب پلک در کودکان چیست؟

     التهاب پلک در کودکان علائم مختلفی همراه دارد. موجب قرمزی چشم و تورم پلک می‌شود. ممکن است تورم پلک بدون قرمزی باشد، اینکه درد در پلک وجود دارد یا ندارد یافته مهمی است که به تشخیص کمک می‌کند. اشک‌ریزش نیز به دلیل تحریک چشم گاهی مشاهده می‌شود. اگر عامل التهاب پلک در کودکان عامل عفونی باشد ممکن است تب یا خستگی نیز مشاهده شود. در بعضی موارد تاری دید و اختلال بینایی نیز مشاهده می‌شود.

     علت تورم پلک در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     برای تشخیص علت تورم پلک در کودکان، ابتدا باید چشم کودک توسط متخصص چشم و با دستگاه معاینه شود، سعی کنید همیشه کودک را جهت معاینه نزد پزشک ببرید؛ زیرا مشکلات چشمی بسیار حساس هستند و در صورت عدم تشخیص و رسیدگی مناسب ممکن است موجب نابینایی شوند. بعد از معاینه با دستگاه متخصص تشخیص علت اصلی را برای کودک شما می‌گذارد و باتوجه‌به تشخیص توصیه‌های درمانی مناسب برای کودک تجویز می‌شود.

     درمان تورم پلک در کودکان چیست؟

     درمان تورم پلک در کودکان بر اساس عامل اصلی آن متفاوت است. توجه فرمایید که تشخیص و درمان حتماً باید تحت‌نظر متخصص انجام شود و هرگز از درمان خانگی نباید استفاده کنید؛ زیرا ساختار چشم کودک بسیار حساس است و درمان آن باید با دقت بیشتری انجام شود.

    •  اگر عامل تورم پلک در کودکان، حساسیتی باشد به‌راحتی با قطره مخصوص درمان می‌شود.
    •  اگر عامل بیماری عفونی باشد به کمک قطره آنتی‌بیوتیک مناسب درمان صورت می‌گیرد.
    •  در موارد گل‌مژه نیز قطره چشمی به کمک رعایت بهداشت به درمان کمک می‌کند.
    •  در تمام شرایط رعایت بهداشت و نظافت چشم و نزدن دست آلوده به چشم به پیشگیری از بیماری و درمان کمک بسیاری می‌کند.

     توجه فرمایید در نوزادان به دلیل احتمال عفونت و نابینایی در طی زایمان، اگر هر علامتی از التهاب مشاهده کردید فوراً نزد پزشک متخصص مراجعه فرمایید.

    التهاب پلک در کودکان

     جمع‌بندی مطلب

     التهاب چشم در کودکان، به دلایل مختلفی ایجاد می‌شود، علائم آن شامل قرمزی، درد، اشک‌ریزش، تورم پلک است. گاهی علائم کلی مانند تب نیز مشاهده می‌شود. در صورت هر گونه التهاب چشم در کودک سعی کنید به پزشک متخصص برای معاینه و تشخیص مراجعه فرمایید و هرگز از درمان خانگی برای التهاب پلک در کودکان استفاده نکنید؛ زیرا چشم کودک بسیار حساس است و اگر عفونت میکروبی باشد و قطره مناسب استفاده نشود ممکن است موجب نابینایی کودک شود.

  •  همه چیز درباره بیماری سل در کودکان

     همه چیز درباره بیماری سل در کودکان

     عامل ایجادکننده بیماری سل در کودکان، گروهی از باکتری‌ها هستند که با نام مایکوباکتریوم شناخته می‌شوند. بیماری سل در کودکان جزو قدیمی‌ترین بیماری‌های شناخته‌شده است که در بسیاری از کشورهای جهان ریشه‌کن شده است. بیماری سل جزو یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر شناخته شده است.

     بسیار مهم است که بعد از تشخیص بیماری سل، درمان به‌درستی و کامل انجام شود. در صورت درمان اشتباه و یا ناقص در طی پنج سال پنجاه‌درصد مرگ‌ومیر دارد. بیماری سل در کودکان توسط ذرات آلوده به باکتری که در محیط پخش می‌شوند منتقل می‌شود و درمان آن بر پایه چهار داروی آنتی‌بیوتیک است.

    بیشتر بخوانید: بهترین درمان سوختگی پای نوزاد چیست؟

     میزان بروز بیماری سل در کودکان در ایران چقدر است؟

     آمار بروز بیماری سل در کودکان در ایران، کمتر از یک‌دهم آمار جهانی است. ایران با واکسیناسیون منظم کودکان تا حد زیادی از بیماری سل پیشگیری می‌کند؛ اما شیوع بالای سل در کشورهای همسایه مانند افغانستان و پاکستان می‌تواند آمار سل در ایران را بسیار تحت‌تأثیر قرار دهد. وجود آمار بالای مهاجرت از این کشورها به ایران می‌تواند کشور را در خطر افزایش آمار سل قرار دهد مخصوصاً در افرادی که به دلیل شغل خود مواجهه بالایی با این مهاجران دارند در ریسک خطر بیماری سل قرار دارند.

    بیماری سل در کودکان

     چگونه تماس با باکتری سل باعث ایجاد بیماری سل در کودکان می‌شود؟

     معمولاً باکتری سل در ریه کودک زندگی می‌کند و با سرفه، عطسه و صحبت‌کردن باعث آلوده‌شدن افراد سالم می‌شود. در هر عطسه یا سرفه نزدیک به ۳۰۰۰ ذره عفونی حاوی باکتری سل در هوا پراکنده می‌شود که به‌راحتی می‌تواند هر کودک سالمی را بیمار کند.

     عوامل زیر در انتقال بیماری سل مؤثرند:

    •  احتمال تماس با کودک مبتلا به سر مسری
    •  میزان نزدیکی به کودک بیمار
    •  مدت‌زمان نزدیکی به کودک بیمار
    •  محیط تماس با کودک بیمار و شرایط تهویه محیط نگهداری کودک

     معمولاً بیماری سل در کودکان آخرین تشخیصی است که پزشکان به آن فکر می‌کنند به همین دلیل زمان تشخیص و درمان معمولاً با تأخیر صورت می‌گیرد و مطالعات تخمین زده است که فرد مبتلا به بیماری سل قبل از آنکه بیماری را تشخیص بدهیم تا بیست نفر را می‌تواند بیمار کند.

     پس از آنکه میکروب سل وارد بدن شما بشود احتمال آنکه بتواند بیماری ایجاد کند یا خیر کاملاً به ایمنی بدن شما بستگی دارد. به‌طوری‌که اگر بدن بتواند به‌خوبی در برابر این میکروب از خودش حفاظت کند احتمال آنکه بیماری سل شروع شود تنها ده درصد است. یعنی از هر صدنفری که در معرض میکروب سل قرار می‌گیرند تنها ده نفر مبتلا خواهند شد.

     از زمان شروع عفونت سل و ورود باکتری به بدن تا زمان شروع علائم مرحله حاد سل ممکن است فاصله زیادی باشد. در برخی شرایط که دفاع بدن مشکل دارد برای مثال بیماری مانند ایدز خطر فعال‌شدن سل بسیار بیشتر از سایر افراد است؛ بنابراین هر کسی که در معرض سل قرار گیرد مبتلا به عفونت سل می‌شود؛ اما اینکه علامتی از بیماری سل بدهد یا خیر به وضعیت سلامت و ایمن هرکس بستگی دارد.

     در واقع بیماری سل در کودکان زمانی علامت‌دار می‌شود که ایمنی بدن شخص کاهش پیدا کند. تنها ده درصد موارد سل تبدیل به بیماری فعال می‌شوند. گفتیم که نقص ایمنی بدن ارتباط مستقیم با بیماری سل دارد. پس شرایط و بیماری‌هایی که باعث تضعیف ایمنی می‌شوند، باعث ریسک بالاتری برای بیماری سل می‌شود؛ مانند کسانی که مبتلا به ایدز هستند که به‌احتمال بیشتری بیماری سل فعال را نشان می‌دهند.

     به‌طورکلی کسانی که هر کدام از شرایط زیر را داشته باشند بیشتر مستعد بیمار شدن با باکتری سل و علامت‌دار شدن هستند:

    •  عفونت اخیر سل کمتر از یک‌سال قبل
    •  عفونت ایدز
    •  نارسایی مزمن کلیه
    •  دیابت
    •  استفاده از مواد مخدر تزریقی
    •  الکل و مصرف بالای آن
    •  داروهایی که ایمنی بدن را ضعیف می‌کند؛ مانند کورتون
    •  پس از پیوند کلیه و قلب
    •  سیگارکشیدن
    •  سوءتغذیه

     علائم بیماری سل در کودکان چیست؟

     بیماری سل در کودکان می‌تواند دو نوع مختلف از علائم را بدهد: علائم ریوی و علائم خارج ریوی که علائم خارج ریوی بیشتر در افراد با ایمنی ضعیف ایجاد می‌شود.

     درگیری ریه در بیماری سل در کودکان چه علائمی ایجاد می‌کند؟

     درگیری ریوی اولیه با بیماری سل در کودکان، ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد و یا تب و درد قفسه سینه ایجاد کند. این درد قفسه سینه بیشتر با تنفس مرتبط است و در هنگام تنفس درد تشدید می‌شود. این نوع از عفونت ریوی بیشتر در کودکان مشاهده می‌شود.

     عفونت سل بیشتر در مناطقی از ریه مشاهده می‌شود که تماس بالاتری با هوا دارند؛ یعنی مناطق پایینی و میانی ریه. گاهی ضایعات قرمزرنگ روی پاها مشاهده می‌شود. ممکن است بخش قرمز داخل پلک چشم، ملتهب شود و حتی ضایعات تاولی شکل نیز در داخل پلک دیده شود. ضایعات اولیه عفونت سل معمولاً خودبه‌خود خوب می‌شوند و ممکن است بعدها به‌صورت یک بخش کوچک در تصاویر گرافی ریه مشاهده شود.

     این سل اولیه در کسانی که سن کمتری دارند یا ایمنی ضعیف دارند ممکن است به سمت بیماری پیشرفته برود. اگر این سل اولیه پیشروی کند، منطقه کوچک درگیری اولیه به‌سرعت بزرگ می‌شود و کانون‌هایی حفره‌مانند در ریه ایجاد می‌کند که این حفرات در تصاویر ریه به‌راحتی قابل‌مشاهده هستند.

     گاهی عفونت اولیه ریه در بیماری سل به خون منتشر می‌شود و حتی ممکن است به سمت مغز کودک برود و باعث ایجاد مننژیت سلی بشود که این تغییرات در افرادی که ایمنی ضعیف دارند و یا مبتلا به بیماری ایدز باشند بیشتر است.

     سل ثانویه چیست و چه علائمی دارد؟

     اگر شما یک‌بار به سل مبتلا شده‌اید و این عفونت در بدن شما پنهان مانده است، در صورت درگیری دوباره با بیماری سل عفونت ثانویه یا دو بار فعال شده سل ایجاد می‌شود. این بیماری نیز با تشکیل حفره در ریه و درگیری منتشر ریه همراه می‌شود. در این مرحله بیمار به‌راحتی عفونت سل را در محیط پخش می‌کند؛ اما بعد از شروع درمان تمامی علائم مانند تب و سرفه بهبود می‌یابد.

     علائم اولیه در این مرحله، تب در هنگام روز و تعریق در هنگام شب است. شما احساس بی‌اشتهایی می‌کنید، وزنتان کم می‌شود و بی‌حالی و ضعف زیادی دارید. سرفه‌ها در ابتدا خشک هستند و فقط صبح وجود دارند؛ اما به‌مرورزمان سرفه خلط‌دار می‌شود. در صورت تخریب شدید ریه و فرسایش عروق ریه، سرفه‌ها با خلط خونی همراه می‌شوند که از علائم شایع سل است. اگر بیماری بخش زیادی از ریه را درگیر کند تنگی نفس ایجاد می‌شود.

     سل در این مرحله ممکن است تغییراتی نیز در آزمایش خون ایجاد کند. کم‌خونی، افزایش فاکتور التهابی، افزایش گلبول‌های سفید و افزایش پلاکت همگی از علائم آزمایشی این بیماری است.

     علائم خارج ریوی بیماری سل در کودکان کدام است؟

     تمام مناطق زیر می‌توانند با سل آلوده بشوند و علامت مخصوص خود را ایجاد کنند:

     ۱. گره‌های لنفاوی

     درگیری گره‌های لنفاوی از علائم شایع بیماری سل در کودکان است. این درگیری در کسانی که ایمنی ضعیف دارند و یا کودکان بیشتر مشاهده می‌شود. علامت اصلی این درگیری ورم‌کردن گره لنفاوی است که بیشتر در پشت گردن و یا بالای ترقوه مشاهده می‌شود. در ابتدا این درگیری به‌صورت نقطه‌ای است؛ اما با پیشرفت عفونت ممکن است نواحی ملتهب شوند و ترشحات پنیری شکل داشته باشند.

     ۲. پرده بین ریه و دیواره قفسه سینه که پلور نام دارد

     اگر ریه با آلودگی سل تخریب شود و میکروب‌ها به بخش خارجی ریه وارد شوند موجب آلودگی این فضا و تجمع ترشحات چرکی فراوان در آن می‌شوند که باعث درد شدید قفسه سینه هنگام تنفس می‌شود و به کمک تصویربرداری از ریه قابل‌تشخیص است. به کمک جراحی و تخلیه مواد چرکی از این فضا این مشکل درمان می‌شود.

     ۳. دستگاه ادراری تناسلی

     در ده درصد موارد، بیماری سل ممکن است بخش ادراری تناسلی را نیز درگیر کند. ممکن است کسانی که این بیماری را می‌گیرند عفونت قبلی ریه با بیماری سل را هم داشته باشند. علائم شایع درگیری تناسلی ادراری شامل موارد زیر است:

    •  تکرر ادرار
    •  سوزش ادرار
    •  شب‌ادراری
    •  خون در ادرار
    •  درد پهلوها
    •  درد شکم

     ممکن است بیماری هیچ علامتی هم نداشته باشد و پس از ایجاد ضایعات وسیع تخریب‌کننده کلیه تشخیص داده شود. در بیشتر کسانی که این درگیری را دارند، در آزمایش ادرار خون مشاهده می‌شود.

     برای تشخیص، سه مرتبه کشت ادرار تهیه می‌شود و این نمونه ادراری باید هنگام صبح گرفته شود.

     سل دستگاه تناسلی بیشتر در خانم‌ها مشاهده می‌شود. علائم آن شامل نازایی، دردهای لگنی و مشکلات قاعدگی است. این اندام‌ها بسیار عالی به درمان دارو جواب می‌دهند و به‌خوبی بهبود می‌یابند.

     ۴. مفاصل

     درگیری بیشتر در مفاصلی رخ می‌دهد که وزن بدن را تحمل می‌کند. بیشترین عفونت در سه بخش ستون فقرات، لگن و زانو ایجاد می‌شود. این سل به دارو پاسخ می‌دهد؛ اما گاهی برای درمان لازم است جراحی شود.

     ۵. استخوان‌ها

     گاهی بیماری سل در کودکان باعث درگیری استخوان‌ها و عفونت استخوانی می‌شود.

     ۶. مننژ

     انتشار عفونت به مننژ باعث ایجاد مننژیت سلی می‌شود. علائم این مننژیت شامل سردرد شدید، گیجی، خواب‌آلودگی و سفتی گردن است. برای تشخیص آزمایش نمونه مایع مغزی نخاعی گرفته می‌شود.

     ۷. لایه خارجی قلب

     اگر شما قبلاً به بیماری سل مبتلا شده‌اید و اکنون شواهدی از درگیری لایه خارجی قلب یعنی پریکاردیت دارید، این درگیری می‌تواند ناشی از عفونت سل باشد. البته سل می‌تواند لایه عضلانی قلب را نیز درگیر کند که بسیار ناشایع و کشنده است و معمولاً تا زمان مرگ علت تشخیص داده نمی‌شود.

     ۸. لایه پرده‌ای دور روده‌ها که پرده صفاق نام دارد

     به‌طورکلی درگیری دستگاه گوارش با سل شایع نیست. علائم شایع شامل درد در شکم، ایجاد تورم، انسداد، وجود خون در مدفوع و توده در شکم است. علاوه بر این علائم، علائم اصلی سل مانند تب و بی‌اشتهایی و کاهش وزن و عرق شبانه نیز به‌طورشایعی در این افراد دیده می‌شود. برای تشخیص قطعی از پرده صفاق نمونه‌گیری می‌شود و آزمایش می‌شود.

     بیماری سل در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     درصورتی‌که علائمی مشاهده شود که شک بالا به بیماری سل داشته باشیم، یک نمونه از خلط گرفته می‌شود. نمونه کشت خلط به‌رایگان توسط مراکز بهداشت از شما گرفته می‌شود و جواب آن سریعاً آماده می‌شود.

     در کودکان خردسال با سنین بسیار پایین گاهی به‌صورت جایگزین فقط عکس ساده از ریه گرفته می‌شود و تست خلط بیشتر برای بزرگسالان انجام می‌شود. در عکس ریه کودک اگر کانون مشکوکی دیدیم درمان را شروع می‌کنیم و در صورت شک می‌توانیم تست خلط انجام دهیم.

     در صورت مثبت‌شدن جواب باید از تمام افرادی که ارتباط نزدیک با کودک شما دارند نیز تست گرفته شود و شاید لازم باشد برای آنها هم درمان شروع شود. گاهی علائم کودک شما کاملاً با بیماری سل مطابقت دارد؛ اما نمونه خلط منفی می‌شود. در این موارد یک تصویربرداری از ریه می‌تواند حفرات سل را نشان دهد. در صورت شک بالا به سل و نمونه کشت منفی هم درمان برای سل در کودک شما شروع می‌شود.

    پیشگیری از بیماری سل در کودکان

     درمان بیماری سل در کودکان چیست؟

     درمان بیماری سل در کودکان بر اساس شرایط شما و عوارضی که ممکن است در صورت شروع درمان مشاهده شود متفاوت است. اساس درمان به کمک چهار نوع آنتی‌بیوتیک است. قرص‌های ترکیبی این داروها توسط مراکز بهداشت و درمان در اختیار شما قرار می‌گیرد. در کنار این داروها یک قرص ضد تهوع ویتامین ب ۶ نیز تجویز می‌شود.

     ترکیب اصلی درمانی معمولاً چهار آنتی‌بیوتیک ایزونیازید، رفامپین، اتامبوتول و تیرازینامید است. این داروها را معمولاً به‌مدت دوماه تجویز می‌کنند و سپس ترکیب دارویی دو دارویی را به مدت چهار ماه ادامه می‌دهیم. این داروها ممکن است عوارض متفاوتی داشته باشد. درصورتی‌که عوارض مشاهده شود یا منع مصرف دارویی وجود داشته باشد با صلاحدید متخصص عفونی دوز دارو تنظیم می‌شود و یا داروی دیگری جایگزین می‌شود؛ اما رژیم دارویی اصلی بیماری سل همین ترکیبات است.

     چگونه از بیماری سل در کودکان پیشگیری کنیم؟

    •  از کودکان مشکوک دور بمانید.
    •  بیمار سل را تا مدتی که پزشک تعیین می‌کند قرنطینه کنید.
    •  واکسن سل بهترین راه پیشگیری از بیماری سل است. واکسیناسیون به‌موقع اهمیت بسیاری دارد.
    •  در صورت تماس با کودک مشکوک جهت اقدامات لازم با متخصص عفونی مشورت کنید
    •  هنگام ورود به مراکز درمانی و یا مراکز شلوغی مانند مترو سعی کنید حتماً از ماسک استفاده کنید و فاصله اجتماعی خود را تا جای ممکن با سایر افراد رعایت کنید و تا جای ممکن کودک خود را از فضاهای آلوده شلوغ دور نگهدارید.
  • بهترین درمان سوختگی پای نوزاد چیست؟

    بهترین درمان سوختگی پای نوزاد چیست؟

    دانستن نحوه درمان سوختگی پای نوزاد برای والدین بسیار مهم است. پوست نوزادان، حساسیت بالایی در برابر آسیب‌های محیطی و مواد محیطی دارد و تا حد کمتری می‌تواند رطوبت را تحمل کند و به‌سرعت در برابر یک رطوبت طولانی، آسیب می‌بیند، زخم می‌شود و حتی عفونی می‌شود.

     تمام بدن نوزادان در زمان قبل از تولد کاملاً استریل و بدون ذره‌ای میکروب است. در بدو تولد تمام بدن نوزاد با میکروب‌های طبیعی که روی بدن همه ما زندگی می‌کند مواجه می‌شود و به‌آرامی بدن نوزاد با میکروب‌های طبیعی تماس می‌یابد و با این میکروب‌ها کلونیزه می‌شود. بدن نوزادان در ابتدای تولد بسیار حساس است. با کوچک‌ترین میکروب محیطی حتی میکروب طبیعی پوست صورت یا بزاق دهان پس از بوسیده شدن، به‌سرعت پوست نوزاد واکنش نشان می‌دهد. نوزادان ممکن است با کوچک‌ترین بوسیده شدن دچار اگزمای پوستی و دانه‌ها قرمز حساسیتی روی پوست شوند.

     همان‌طور که گفته شد پوست بدن نوزادان بسیار حساس به میکروب و لمس است و در نتیجه تعویض به‌موقع پوشک و رعایت بهداشت بسیار مهم است.

    بیشتر بخوانید: ۶علت تورم غدد لنفاوی در کودکان + درمان

     سوختگی پای نوزاد چگونه ایجاد می‌شود؟

     به دلیل حساسیت بالای پوست بدن نوزاد، رطوبت به‌سرعت موجب تخریب و قرمزی پوست او می‌شود. دو عامل مؤثر در پیشگیری و درمان سوختگی پای نوزاد، تعویض به‌موقع پوشک و شستشوی مناسب نوزاد است. اگر پوشک نوزاد دیر تعویض شود، رطوبت ناشی از ادرار یا مدفوع موجب تخریب پوست و ایجاد قرمزی و سوزش پای نوزاد می‌شود. شستشوی مناسب و بهداشتی نوزاد نیز بسیار مهم است.

    بعد از هر بار دفع باید پوشک تعویض شود و پای نوزاد با آب گرم و در صورت دفع مدفوع با صابون شسته شود و آبکشی شود سپس با یک حوله تمیز و مخصوص خشک شود. خشک‌کردن پای نوزاد بسیار مهم است؛ زیرا مانع ایجاد سوزش پای نوزاد می‌شود. پس از هر بار تعویض بهتر است از وازلین جهت پیشگیری از سوزش پای نوزاد استفاده شود.

    درمان سوختگی پای نوزاد

     علائم سوختگی پای نوزاد چیست؟

     سوختگی پای نوزاد علائم زیر را به همراه دارد:

    •  قرمزی
    •  التهاب
    •  پوسته‌پوسته شدن
    •  زخم
    •  بی‌قراری نوزاد
    •  گریه هنگام دفع ادرار یا مدفوع

     برای پیشگیری از سوختگی پای نوزاد چه کنیم؟

     قبل از آنکه به فکر درمان سوختگی پای نوزاد خود باشید بهتر است راهکارهای پیشگیری از سوختگی پای نوزاد را بدانید. درمان سوختگی بسیار سخت می‌شود؛ زیرا یکی از عوامل تشدیدکننده سوختگی پای نوزاد همان پوشک است و همه نوزادان دائماً پوشک می‌شوند پس از سوختگی درمان به‌شدت سخت می‌شود و بهتر است از آن پیشگیری شود.

     رعایت راهکارهای زیر به پیشگیری از سوختگی پای نوزاد کمک می‌کند:

     ۱. تعویض سریع پوشک نوزاد

     تعویض سریع پوشک اهمیت بسیاری دارد. علاوه بر اینکه تعویض دیر پوشک موجب زخم پای نوزاد می‌شود تأثیر مهمی روی عفونت ادراری دارد.

     ۲. شستشوی بهداشتی پای نوزاد

     شستشوی پای نوزاد اهمیت بسیاری دارد؛ زیرا نشستن پای نوزاد و خشک‌کردن با دستمال مرطوب می‌تواند موجب زخم پای نوزاد شود.

     ۳. خشک کردن پای نوزاد پس از شستشو

     خیس ماندن پای نوزاد موجب تشدید زخم پا می‌شود. باید سعی شود تا جای ممکن درون پوشک خشک بماند. سعی کنید از یک حوله مخصوص تمیز استفاده کنید.

     ۴. سایز مناسب پوشک

     پوشک با سایز مناسب، اهمیت بسیاری دارد. اگر پوشک نوزاد تنگ باشد و سایز آن کوچک باشد همین تنگی موجب برخورد بیشتر پوشک و ادرار و مدفوع با بدن نوزاد می‌شود و باعث ایجاد سوزش پای نوزاد می‌شود.

     ۵. مرطوب کردن پای نوزاد

     سعی کنید بعد از هر بار تعویض پوشک با کمی وازلین پای نوزاد را چرب نگهدارید تا دچار سوزش نشود. در صورت ایجاد سوزش پای نوزاد، بهتر است از پمادهای مخصوص سوختگی استفاده کنید.

     ۶. بیش از حد از مواد شوینده استفاده نکنید

     مواد شوینده با ایجاد حساسیت در پوست نوزاد موجب تشدید سوختگی می‌شود. سعی کنید فقط در مواقعی که نوزاد مدفوع داشته از مواد شوینده استفاده کنید، شوینده شما باید مخصوص نوزاد باشد. بهتر است از میزان بسیار کم و مناسبی از شامپو مخصوص کودک استفاده کنید تا حساسیتی در پوست نوزاد استفاده نکند.

    درمان سوختگی پای نوزاد

     درمان سوختگی پای نوزاد در خانه چیست؟

     سوختگی پای نوزاد در درجات مختلفی ممکن است مشاهده شود. جهت درمان سوختگی پای نوزاد باتوجه‌به شدت آن از راهکارهای مختلفی استفاده می‌شود.

     باتوجه‌به علائمی که در پای نوزاد می‌بینیم شدت سوختگی درجه‌بندی می‌شود. اگر قرمز شدگی مختصر و کم باشد سوختگی خفیف است و اگر میزان قرمزی شدیدتر باشد بی‌قراری نوزاد نیز بیشتر است .

     درمان خانگی برای موارد شدید توصیه نمی‌شود و بهتر است جهت درمان با پزشک متخصص کودک مشورت کنید. بعضی از افراد درمان‌های خانگی سوختگی پای نوزاد را به کمک آلوئه‌ورا و عسل توصیه می‌کنند. مقدار کمی از ژل آلوئه‌ورا با آب‌رسانی و کاهش قرمزی و تورم و التهاب پوست به درمان سوختگی پای نوزاد کمک بسیاری می‌کند. عسل نیز یکی از درمان‌های خانگی سوختگی است به مقدار کمی عسل روی محل سوختگی می‌تواند به‌سرعت سوختگی پای کودک را درمان کند. همچنین ماست نیز مؤثر است .

     توجه فرمایید بعد از استفاده از این مواد روی پای آسیب‌دیده نوزاد حتماً پای نوزاد را به‌خوبی بشویید، بهتر است از برندها و کرم‌های بهداشتی داروخانه‌ای استفاده کنید؛ زیرا همان‌طور که گفته شد پوست نوزاد بسیار حساس است و ممکن است دچار حساسیت شود و ناحیه آسیب‌دیده بدتر شود؛ بنابراین توصیه من به شما درمان به کمک پمادهای داروخانه‌ای است.

     درمان خانگی در مواردی که سوختگی پای نوزاد بسیار خفیف باشد، به کمک خشک نگه‌داشتن پای نوزاد و پماد سوختگی انجام می‌شود.

     پماد کالاندولا و پمادهای دیگری که در آن کالاندولا استفاده شده است به‌سرعت سوختگی پای نوزاد را بهبود می‌بخشد. سعی کنید از این پمادها استفاده کنید و در صورت امکان چند دقیقه بعد از شستشوی پای نوزاد خود، زیر او تشک مخصوص تعویض را بیندازید و پس از آغشته‌کردن پای نوزاد به پماد چند دقیقه از بستن پوشک خودداری کنید تا کمی پای نوزاد هوا بخورد و خشک بماند.

     جمع‌بندی

     سوختگی پای نوزاد یکی از دغدغه‌های اصلی مادران است. بیشتر نوزادان به دلیل لطافت و حساسیت زیادی که پوست آنها دارند، مستعد سوختگی هستند. سعی کنید از سوختگی پای نوزاد جلوگیری کنید زیرا درمان سوختگی پای نوزاد بسیار سخت‌تر است. برای پیشگیری باید تا جای ممکن پای نوزاد را خشک و تمیز نگهدارید و سعی شود بعد از تعویض به‌خوبی پا را بشوید و با مقدار کمی وازلین چرب کنید.

  •  6 علت تورم غدد لنفاوی در کودکان + درمان

     6 علت تورم غدد لنفاوی در کودکان + درمان

    تورم غدد لنفاوی در کودکان، به بزرگی غدد لنفاوی به دلایل مختلف گفته می‌شود که این دلایل ممکن است عفونت، بدخیمی، سرطان و یا شرایط التهابی باشد.

    بیشتر بخوانید: انواع عفونت چشم در کودکان + درمان

    غدد لنفاوی چیست؟

     در بدن ما عروق مختلفی وجود دارند که هر کدام وظیفه خاصی را برعهده دارد. سرخرگ‌ها باعث آوردن خون به سمت یک بافت می‌شوند و سیاهرگ‌ها خون را از بافت تخلیه می‌کنند. عروق لنفاوی، باعث تخلیه مایعی که از رگ‌ها خارج می‌شود و در بافت باقی می‌ماند می‌شود.

     همچنین عروق لنفاوی در سر راه خود با تعدادی غده و گره لنفاوی مواجه می‌شوند که محل تجمع سلول‌های ایمنی بدن برای حفاظت بدن است. این بافت لنفاوی تا سن بلوغ افزایش سایز می‌دهد و بزرگ‌تر می‌شود و از زمان بلوغ تا آخر عمر به‌آرامی تحلیل می‌رود و کوچک می‌شود. گره‌های لنفاوی در سنین ۴ تا ۸ سال به‌قدری افزایش سایز دارند که به بزرگ‌ترین اندازه خود می‌رسند و سپس کوچک‌تر می‌شوند.

     اندازه میانگین گره‌های لنفاوی ده میلی‌متر است؛ اما در بعضی مناطق بدن استثنائاً کوچک‌تر یا بزرگ‌تر از این اندازه هستند.

     گره لنفاوی ناحیه کشاله ران ۱۵ میلی‌متر هستند و گره‌های ناحیه بالای ترقوه حتی به کوچکی دو میلی‌متر هم هستند.

     تورم غدد لنفاوی در کودکان، به بزرگی این غدد به دلایل مختلف گفته می‌شود که این دلایل ممکن است عفونت، بدخیمی و سرطان و یا شرایط التهابی باشد.

     تورم غدد لنفاوی در کودکان ممکن است بخش کوچکی از غدد را درگیر کند و به‌صورت کانونی باشد و یا تمام غدد لنفاوی متورم شوند.

    لنفادیت چیست؟

     یکی از اصطلاحاتی که بهتر است با آن آشنا شوید لنفادنیت است. اگر گره‌های لنفاوی به‌صورت حاد و یا مزمن دچار التهاب شوند اصطلاحاً به این شرایط لنفادنیت می‌گوییم. عفونت یک ناحیه از بدن، معمولاً باعث بزرگی و التهاب غدد لنفاوی آن بخش از بدن می‌شود. این عوامل عفونی توسط لنف به غدد لنفاوی منتقل می‌شوند و ورود آنها به این غدد موجب تورم غدد لنفاوی در کودکان می‌شود.

    تورم غدد لنفاوی در کودکان

    دلایل تورم غدد لنفاوی در کودکان چیست؟

    در ادامه علل شایع تورم غدد لنفاوی در کودکان را بررسی می‌کنیم.

    ۱. عفونت‌های منتقل شونده از راه جنسی

    یکی از علل شایع تورم غدد لنفاوی در کودکان عفونت‌های منتقل شونده از راه جنسی است که در نوجوانان فعال از نظر جنسی رخ می‌دهد و موجب بزرگی غدد لنفاوی کشاله ران می‌شود.

     ۲. عفونت‌های پوستی و یا ورود عامل میکروبی به پوست

     عفونت‌های پوستی و یا ورود عامل میکروبی به پوست باعث تورم غدد لنفاوی در محل ورود می‌شود. برای مثال تزریق یک ماده عفونی باعث تورم غدد لنفاوی اطراف محل تزریق می‌شود و یا عفونت پوست می‌تواند غدد لنفاوی اطراف خود را متورم کند.

    ۳. التهاب مجرای غدد لنفاوی زیر پوست

     اگر مجرای غدد لنفاوی زیر پوست ملتهب شود، این التهاب موجب بروز لنفانژیت می‌شود. باکتری‌های مختلفی می‌توانند باعث عفونت مجرای لنفاوی و لنفانژیت شوند.

    ۴. عفونت حلق

     شایع‌ترین محلی که تورم غدد لنفاوی در کودک ایجاد می‌شود ناحیه گردن است. تورم غدد لنفاوی گردن کودک بیشتر به دلیل عفونت حلق ایجاد می‌شود.

     ۵. عفونت با ویروس EBV و یا منونوکلیوز عفونی

     عفونت با ویروس EBV و یا منونوکلیوز عفونی، باعث علائمی مانند تب، خستگی، کسالت و بزرگی غدد لنفاوی گردن می‌شود. لوزه‌ها در این بیماری ملتهب می‌شوند و عفونت حلق ایجاد می‌شود. راه انتقال این ویروس بزاق آلوده است. از طریق بوسیدن کودکان و انتقال بزاق آلوده، کودک به‌سرعت به این ویروس مبتلا می‌شود.

    اگر شما یک‌بار به ویروس منونوکلیوز عفونی مبتلا شده باشید، برای همیشه این ویروس را از طریق ترشحات تنفسی دفع می‌کنید. ویروس‌های دیگری نیز می‌توانند علائم کاملاً شبیه به ویروس منونوکلیوز عفونی ایجاد کنند؛ مانند ویروس ایدز، هپاتیت ب و سی .

    ۶. بیماری خراش گربه یا cat scratch

     بیماری خراش گربه یا cat scratch یک بیماری با علت باکتریایی است. اگر گربه‌ای انسانی را گاز بگیرد یا بدن او را بخراشد باعث ایجاد بیماری خراش گربه می‌شود.

     هنگام بزرگی غدد لنفاوی، باید چه نکاتی را به پزشک خود بگویید؟

    • سابقه جراحی
    • سابقه آسیب
    • تماس با حیوانات
    • تماس با فرد مبتلا به عفونت خاص
    • شرح‌حال جنسی
    • سابقه مسافرت
    • غذاهایی که مصرف شده مخصوصاً غذاهایی مانند گوشت خوب پخته نشده و یا لبنیات غیرپاستوریزه
    • تمام داروهای مصرفی

     همه این موارد می‌تواند به تشخیص علت تورم غدد لنفاوی در کودک شما کمک کند که باید به‌خوبی توسط متخصص اطفال بررسی شود.

    تورم غدد لنفاوی در کودکان

     علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان چیست؟

     تورم غدد لنفاوی یا همان لنفادنوپاتی کودکان، به کمک معاینه و بررسی سایر علائم تشخیص داده می‌شود.

    علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان به دلیل عفونت حلق

     اگر غدد لنفاوی گردن کاملاً ناگهانی بزرگ شوند می‌تواند علامتی از عفونت حلق باشد.

    • غدد لنفاوی گردن در این موارد به‌صورت زنجیری بزرگ می‌شوند.
    • غدد کوچک زیر دست لمس می‌شود و احساس درد هنگام لمس دارند.
    • اگر این غدد لنفاوی دچار عفونت چرکی شوند علاوه بر همه این علائم، احساس درد بیشتری هنگام لمس دارند و قرمزی و گرمی که از علائم التهاب است نیز در آنها دیده می‌شود.

    علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان به دلیل ویروس منونوکلیوز

     ویروس منونوکلیوز عفونی یکی از ویروس‌هایی است که بزرگی غدد لنفاوی از علائم اصلی آن است.

    • تب، عفونت حلق و تورم غدد لنفاوی کودکان، سه ویژگی نشان‌دهنده ابتلای کودک به بیماری منونوکلیوز عفونی است.
    • لوزه‌ها در این بیماری بزرگ می‌شوند و ترشحات چرکی روی آنها دیده می‌شود.
    • گردن و زیر فک بیشتر مستعد تورم غدد لنفاوی هستند و با احتمال کمتر غدد زیر بغل و کشاله ران هم درگیر می‌شوند.
    • گاهی در کودکان مبتلا کبد و طحال هم بزرگ می‌شوند.
    • ضایعات پوستی از دانه‌های قرمز پوستی گرفته تا کهیر همگی ممکن است در این بیماری مشاهده شوند.

    علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان به دلیل ویروس cmv

     ویروس دیگری با تورم غدد لنفاوی در کودکان همراهی دارد که ویروس cmv نامیده می‌شود.

    • عفونت حلق در این ویروس ناچیز است.
    • بزرگی طحال بسیار واضح است.
    • تنها علامت اصلی آن تب است.

    علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان به دلیل بیماری ناشی از انگل توکسوپلاسموز

     انگل توکسوپلاسموز، انگلی است که معمولاً از حیوانات مخصوصاً گربه به انسان منتقل می‌شود.

    • بیماری ناشی از انگل توکسوپلاسموز ممکن است تنها علامت تورم غدد لنفاوی را ایجاد کند و هیچ علامت دیگری ندهد.
    • این تورم لنفاوی مزمن است دردی ندارد و همراه با خستگی است.
    • معمولاً تب در ابتلای به انگل توکسوپلاسموز وجود ندارد.

    علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان به دلیل بیماری خراش گربه

    •  بیماری خراش گربه، به‌صورت تورم قرمزرنگ پوست در محل خراش شروع می‌شود.
    • اگر این خراش در چشم باشد، تورم داخل پلک و بزرگی غدد لنفاوی نزدیک به محل خراش اتفاق می‌افتد.
    • بزرگی غدد لنفاوی در خراش گربه، همراه با ترشحات چرکی و دردناک هستند.
    • بزرگی غدد لنفاوی در کودکان مبتلا به خراش گربه یک تا چهار ماه ادامه پیدا می‌کند.
    • خراش گربه ممکن است علائم دیگری مانند آنسفالیت هم در کودک ایجاد کند که درباره آنسفالیت قبلاً مفصل صحبت کرده‌ایم.

    علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان به دلیل باکتری‌ها

     بعضی باکتری‌ها هم ممکن است باعث تورم غدد لنفاوی در کودکان شوند. باکتری‌های مایکوباکتریوم می‌توانند باعث ایجاد این عفونت شوند.

    • این تورم ممکن است یک‌طرفه باشد، در نواحی گردن، زیر فک و جلوی گوش رخ دهد.
    • این گونه عفونت‌ها در بچه‌هایی که تازه راه افتاده‌اند و در سنین یک تا دو سال قرار دارند بیشتر مشاهده می‌شود.
    • غدد در این عفونت‌ها سفت هستند، درد ندارند؛ اما رفته‌رفته نرم می‌شوند و سپس پاره و تخلیه می‌شوند.
    • تب و علائم دیگری معمولاً ندارند و بیشترین علامت این عفونت همین تورم غدد لنفاوی است.

    علائم تورم غدد لنفاوی در کودکان به دلیل بدخیمی

     انواعی از بدخیمی‌ها نیز می‌توانند باعث تورم غدد لنفاوی در کودکان شوند که این تورم‌ها معمولاً بدون درد است و اگر حدود غده لنفاوی زیر دست قابل‌لمس باشد خوش‌خیم‌تر است.

     مطالعات آزمایشگاهی و تشخیصی برای تورم غدد لنفاوی چیست؟

     بهتر است نمونه بررسی خون و آنزیم‌های کبدی انجام شود. نمونه خون به تشخیص بدخیمی یا عفونت کمک بسیاری می‌کند.

    • از محل ترشحات عفونی، برای مثال حلق، باید نمونه برای کشت گرفته شود.
    • اگر کودک علائم حادی دارد و درگیری شدید با عفونت دارد بهتر است کشت خون گرفته شود.
    • در صورت سابقه تماس با گربه آزمایش خون برای بررسی بیماری خراش گربه ضرورت دارد.
    • برای تشخیص ویروس منونوکلیوز عفونی آزمایش خون و بررسی آنتی‌بادی ضد این ویروس انجام می‌شود.
    • عکس قفسه سینه با تشخیص عفونت ریه و یا ضایعات بدخیم در ریه به تشخیص علت بزرگی غدد لنفاوی اطراف ریه یا زیر بغل کمک می‌کند.
    • اگر غده لنفاوی گردنی التهاب حاد داشته باشد و قطر بالای سه سانتی‌متر درحالی‌که به درمان آنتی‌بیوتیک جواب ندهد، نمونه‌گیری از غده لنفاوی در این موارد توصیه می‌شود.
    • برای بررسی وسعت عفونت، چرکی بودن غده و بررسی دقیق سایز آن از سونوگرافی یا سی‌تی‌اسکن کمک می‌گیریم.
    • اگر غده لنفاوی سفت باشد، تو پر باشد، هیچ حساسیت و دردی در لمس نداشته باشد، به بیماری بدخیمی شک می‌کنیم و از غده نمونه‌برداری می‌کنیم.

     سایر علل تورم غدد لنفاوی در کودکان چیست؟

     علاوه بر علل عفونی که بررسی شدند، علل غیرعفونی هم باعث تورم غدد لنفاوی در کودکان می‌شوند. مهم‌ترین این علت‌ها در ادامه نام‌برده می‌شود:

    • کیست
    • بیماری کاوازاکی
    • بیماری سارکوییدوز
    • تومور و بدخیمی مانند لوسمی و لنفوم
    • آرتریت در کودکان یا روماتیسم کودکان
    • لوپوس
    • بیماری سرم
    • واکنش به دارو مخصوصاً داروهایی مانند فنیتویین، الوپورینول، ایزونیازید، داروهای ضد تیروئید و پیریمتامین.

     درمان تورم غدد لنفاوی در کودکان چیست؟

     بیشتر موارد بزرگی غدد لنفاوی در کودکان بدون درمان و نهایتاً تا سه هفته به‌صورت خودبه‌خود خوب می‌شوند.

    •  برای درمان بزرگی و تورم غدد لنفاوی در کودکان (غدد گردنی) که علت عفونی دارد معمولاً از آنتی‌بیوتیک استفاده می‌شود. سفالکسین وسفازولین آنتی‌بیوتیک مناسبی برای درمان هستند. در صورت وجود باکتری مقاوم از کلیندامایسین هم استفاده می‌شود. اگر بعد از سه روز درمان با آنتی‌بیوتیک کودک پاسخ مناسبی به این درمان ندهد بهتر است از غده لنفاوی نمونه‌گیری شود و کشت صورت گیرد.
    •  بیماری منونوکلیوز عفونی هیچ درمانی لازم ندارد.
    •  بیماری خراش گربه بدون نیاز به درمان خوب می‌شود البته دو تا چهار ماه زمان لازم دارد و جای تورم غده لنفاوی و زخم‌ها باقی می‌ماند. البته اگر قبل از سی روز از شروع بیماری داروی ازیترومایسیت تجویز شود می‌تواند اندکی سرعت بهبودی را بیشتر کند؛ اما اگر نود روز از شروع بیماری بگذرد دیگر تجویز آنتی‌بیوتیک کمکی به کودک نمی‌کند.
    •  اگر غده لنفاوی عفونت چرکی داشته باشد بهتر است مایع عفونی و چرک تخلیه شود.
    •  در بزرگی غدد لنفاوی کردن، بهتر است به کمک جراحی غده برداشته شود.
    •  در صورت وجود آبسه گاهی یک برش روی غده داده می‌شود و آبسه تخلیه می‌گردد.
    •  اگر عامل بزرگی غدد لنفاوی سل باشد داروی ضد سل به مدت شش ماه تجویز می‌شود.
    •  اگر عامل ایجادکننده بیماری بدخیمی باشد درمان تحت‌نظر فوق‌تخصص خون و سرطان اطفال انجام می‌شود.
    •  در صورت وجود علل دارویی قطع و جایگزینی دارو با مشورت متخصص انجام می‌شود.

     چه زمانی بهتر است به فوق‌تخصص خون و سرطان مراجعه کنیم؟

     اگر کودک هر یک از علائم زیر را همراه با تورم غدد لنفاوی داشت بهتر است بررسی بیشتر از نظر بدخیمی و تومور انجام شود:

    • تب
    • عرق شبانه
    • بزرگی غدد لنفاوی بالای ترقوه
    • بزرگی کبد
    • کم‌خونی
    • عدم پاسخ درمانی نسبت به آنتی‌بیوتیک
    • کوچک‌نشدن سایز غده لنفاوی
    • بزرگ‌شدن سایز غده لنفاوی به‌مرورزمان
    • کم‌شدن وزن کودک

     تمام علائم بالا می‌تواند نشانه‌ای از بدخیمی باشد و نیاز به پیگیری فوری کودک دارد.

     عفونت با منونوکلیوز عفونی چه عوارضی بر جای می‌گذارد؟

     معمولاً دوره بیماری منونوکلیوز عفونی دو تا چهار هفته طول می‌کشد. اما خستگی ناشی از این عامل تا ماه‌ها ممکن است باقی بماند و این ویروس نهفته در بدن مادام‌العمر می‌ماند. عوارض عصبی این بیماری ممکن است باعث مشکلات بسیاری برای کودک شود. تشنج، مننژیت، فلج بل، سندروم گیلن‌باره (سندرومی که باعث فلجی کودک از پا به سمت بالا می‌شود).

     عوارض خونی این بیماری شامل کم‌خونی، کاهش پلاکت خون و در موارد خیلی نادر پارگی طحال اتفاق می‌افتد. عفونت با این ویروس می‌تواند ریسک یک‌سری سرطان‌ها مانند سرطان حلق و حنجره را بیشتر کند.

  •  انواع عفونت چشم در کودکان + درمان

     انواع عفونت چشم در کودکان + درمان

     عفونت چشم در کودکان، معمولاً به علت یک ویروس یا باکتری است که علائم عفونت چشمی را سریعاً شروع می‌کند و چند روز طول می‌کشد. عفونت چشم در کودکان ممکن است به علت لنز گذاشتن و یا آلودگی چشم با دست آلوده به ویروس یا باکتری ایجاد شود.

     عفونت چشم در کودکان، گاهی از همان ابتدای تولد مشاهده می‌شود. به این نوع عفونت، عفونت چشمی نوزاد گفته می‌شود. در این موارد، چشم نوزاد ترشح چرکی دارد و عامل عفونت چشمی نوزادی یک‌سری میکروب‌هایی است که به چشم وارد شده‌اند و باعث این ترشحات چرکی شده‌اند.

     عفونت چشم در کودکان خردسال شیوع بیشتری دارد. اگر کودک شما سابقه ارتباط یا بازی‌کردن با کودکی داشته که مبتلا به عفونت چشمی بوده است، ممکن است این عفونت به کودک شما نیز منتقل شود.

    بیشتر بخوانید: سریع‌ترین و مؤثرترین درمان نفخ نوزاد چیست؟

    چه کودکانی بیشتر مستعد عفونت چشم هستند؟

     کودکانی که هر کدام از شرایط زیر را داشته باشند، بیشتر مستعد عفونت چشم هستند:

    •  انسداد مجرای اشکی
    •  سینوزیت
    •  عفونت گوش
    •  کودکی که آلرژی دارد و دائماً چشمان خود را می‌مالد
    •  عفونت چشم در نوزادانی که قطره چشمی خاصی استفاده می‌کنند یا از مادران مبتلا به عفونت واژینال متولد می‌شوند شایع‌تر است.

    عفونت چشم در کودکان چه علامتی دارد؟

    •  قرمزی
    •  ترشحات چشمی
    •  پلک قی‌کرده
    •  فرار از نور
    •  تورم پلک
    •  پرخونی پلک

     درگیری یک‌طرفه چشم اگر با عفونت گوش میانی همان طرف همراه باشد، نشان‌دهنده یک بیماری ویروسی است.

     انواع عفونت چشمی نوزادان چه علائمی دارد و هرکدام چگونه درمان می‌شود؟

     عفونت چشمی در نوزادان، ممکن است از همان روز اول بعد از تولد دیده شود و یا سه هفته بعد از تولد شروع شود. عوامل مختلفی باعث ایجاد عفونت چشم در نوزادان می‌شود. درمان نسبت به هر عامل عفونی متفاوت است.

     گاهی برای پیشگیری از بعضی عفونت‌ها، پزشک متخصص برای نوزاد قطره چشمی نیترات نقره تجویز می‌کند. این قطره‌ها می‌توانند باعث ایجاد عفونت چشمی در نوزاد شوند. علامت اصلی این عفونت، ترشحات کاملاً آبکی از چشم نوزاد است. عفونت با قطره نیترات نقره از همان روزهای اول تولد ممکن است مشاهده شود و هیچ درمانی به جز قطع قطره موردنظر ندارد.

     کلامیدیا، یکی از باکتری‌های شایع است که باعث عفونت چشمی در نوزادان می‌شود. علامت اصلی عفونت چشمی کلامیدیا، پرخونی چشم همراه با تورم خفیف و ترشحات مختصر چشم است. این عفونت از چهارروزگی تا بیست روزگی نوزاد ممکن است مشاهده شود. درمان این عفونت استفاده از داروی اریترومایسین خوراکی است. تشخیص این عفونت فقط به عهده متخصص است.

     عفونت چشمی نوزاد با سایر باکتری‌ها نیز ممکن است مشاهده شود. در این موارد ترشحات چرکی چشم دیده می‌شود همچنین ورم پلک همراه با درگیری قرنیه چشم دیده می‌شود. درمان این عفونت میکروبی چشم نوزاد باید بسیار سریع انجام شود زیرا درگیری قرنیه همراه با آسیب به قرنیه و خطر سوراخ‌شدگی قرنیه است. از دو روزگی نوزاد این عفونت ممکن است دیده شود. درمان این عفونت به کمک قطره آنتی‌بیوتیک چشمی انجام می‌شود که با دوز مناسب نوزاد تجویز می‌شود.

     درصد بسیار کمی از نوزادان مبتلا به عفونت چشمی با نایسریا می‌شوند. میکروب نایسریا عفونت بسیار شدیدی ایجاد می‌کند که برای درمان نیاز به بستری‌شدن نوزاد و آنتی‌بیوتیک تزریقی است. علامت اصلی این میکروب چشمی، ترشحات بسیار فراوان چرکی، ورم شدید پلک، درگیری قرنیه و سوراخ‌شدگی قرنیه نیز ممکن است دیده شود. از یک‌روزگی تا یک‌هفتگی نوزاد این عفونت دیده می‌شود.

    عفونت چشم در کودکان

     عفونت چشم در کودکان چند نوع دارد و درمان آن چیست؟

     عوامل مختلفی باعث ایجاد عفونت چشم در کودکان می‌شوند. در ادامه هر عامل را به همراه علائمی که دارد شرح می‌دهیم تا بتوانید به کمک علائم شرایط کودک خود را حدس بزنید. به‌خاطر داشته باشید تشخیص نهایی و درمان به کمک متخصص است و در هر شرایطی بهتر است حتماً به متخصص مراجعه کنید؛ زیرا چشم عضو بسیار مهمی از بدن کودکتان است که هرگونه آسیب به آن می‌تواند زندگی کودکتان را تحت‌تأثیر قرار دهد.

     ۱. عفونت باکتریال

     عفونت چشم در کودک اگر ترشح یک‌طرفه داشته باشد، برای مثال فقط چشم راست کودک ترشح داشته باشد و مشکلی در بینایی کودک ایجاد نکرده باشد و ترشحات چشمی چرکی باشد احتمال زیاد عفونت باکتریال است. ممکن است در بعضی موارد این عفونت باکتری دوطرفه باشد؛ اما معمولاً یک‌طرفه چشم را درگیر می‌کند. در این شرایط نور چشم کودک را اذیت می‌کند و ممکن است ترجیح دهد دور از نور بماند. درمان به کمک قطره آنتی‌بیوتیک چشمی انجام می‌شود.

     ۲. عفونت ویروسی چشم

     عفونت چشم در کودکان ممکن است همراه با ترشحات خونی باشد، یک‌طرفه و ترشحات چرکی هم داشته باشد. اگر عامل عفونت چشم در کودکان این علائم را داشته باشد احتمال خیلی زیاد عامل ویروسی است و هیچ درمانی لازم ندارد و خودبه‌خود خوب می‌شود.

     ۳. عفونت آلرژیک چشم

     عفونت آلرژیک یا حساسیتی چشم در کودکان معمولاً در فصل گرده‌افشانی مانند بهار و پاییز بیشتر مشاهده می‌شود. علائم عفونت حساسیتی چشم، دوطرفه است و هر دو چشم را درگیر می‌کند.

     خارش شدید هر دو چشم مشاهده می‌شود و همچنین تورم پلک نیز شایع است. درمان مناسب برای عفونت حساسیتی چشم، داروهای آنتی‌هیستامین و ضد حساسیت است. گاهی از داروی کورتونی ضعیف نیز برای درمان عفونت حساسیتی شدید چشمی استفاده می‌شود.

     ۴. عفونت چشم در کودکان به علت وجود جسم خارجی در چشم

     به علت‌های مختلفی ممکن است جسم خارجی وارد چشم کودک شود. این جسم موجب تحریک شدید و سوزش چشم، خارش و قرمزی یک‌طرفه چشم می‌شود. کودک ذکر می‌کند که احساس وجود شن یا سنگ‌ریزه در چشم دارد. در این موارد باید کودک را به اورژانس چشم‌پزشک ببرید. چشم توسط متخصص شستشو داده شود و جسم خارجی، خارج گردد. سپس چشم از نظر آسیب و زخم بررسی شود.

     ۵. بلفرایت

     هر عاملی که باعث انسداد یکی از مجاری اشکی شود، موجب بلفاریت می‌شود. بلفاریت شرایطی است که باعث التهاب لبه‌های پلک همراه با قرمزی لبه پلک می‌شود. عامل ایجادکننده این نوع عفونت چشم در کودکان، ممکن است باکتری باشد و یا به دلیل ترشحات غدد اشکی و سفت‌شدن ترشحات این انسداد به وجود آمده باشد.

     گاهی شپش هم می‌تواند باعث انسداد مجرای اشکی شود. معمولاً این علائم دوطرفه است و هر دو چشم را درگیر می‌کند. تحریک چشم و خارش چشم‌ها، قرمزی لبه پلک، دلمه بستن پلک از علائم شایع بلفاریت است. درمان بلفاریت به کمک قطره آنتی‌بیوتیک چشمی انجام می‌شود. گذاشتن کمپرس گرم روی چشم می‌تواند علائم را بهتر کند. رعایت بهداشت پلک و شستشوی پلک‌ها کمک بسیاری به درمان می‌کند.

     ۶. انسداد عفونی کیسه اشکی

     عاملی که باعث انسداد کیسه اشکی و عفونت می‌شود، باکتری است. علائمی که دارد درد، احساس درد در محل کیسه اشکی، قرمزی، ترشحات چرکی، اشک‌ریزی است. درمان این عفونت، تخلیه کیسه اشکی به کمک جراحی و آنتی‌بیوتیک تزریقی است.

     ۷. عفونت چشمی شدید، سلولیت اربیت

     سینوزیت مزمنی که درمان نشود، گاهی باعث انتشار عفونت سینوس به سمت چشم می‌شود. زمانی که حفره چشمی با عفونت پر شود، عفونت شدیدی بنام سلولیت اربیت به وجود می‌آید. علائمی که در این شرایط دیده می‌شود، آب‌ریزش بینی، ورم شدید چشم‌ها، افت بینایی، حرکات دردناک چشم، تب، ورم پلک و افزایش گلبول‌های سفید خون است. درمان در این شرایط فقط با بستری‌شدن تحت‌نظر متخصص انجام می‌شود. آنتی‌بیوتیک قوی تزریقی و گاهی تخلیه عفونت لازم است.

     ۸. سلولیت پری اربیت

     عفونت با باکتری‌های مختلف که فضای اطراف چشم را درگیر می‌کند. علائم این عفونت، گرمی پوست، قرمزی پوست اطراف چشم، تب و افزایش گلبول‌های سفید خون است. ظاهر کودک بی‌حال و بدحال است و مشکلی در بینایی وجود ندارد و دید کودک طبیعی است. برای این شرایط آنتی‌بیوتیک به‌صورت تزریقی تجویز می‌شود.

     ۹. گل‌مژه یا هوردئولا

     این ضایعات، به‌صورت ناگهانی روی پلک ظاهر می‌شوند. این ضایعات التهابی هستند و چرکی هستند. درد و قرمزی چشم، از علائم همراه گل‌مژه است. محل گل‌مژه معمولاً در فولیکول‌های مژه است. عامل ایجاد گل‌مژه، نوعی باکتری است. گل‌مژه معمولاً با درمان‌های موضعی بهبود می‌یابد و به‌ندرت عود می‌کند.

     نکات مهم درمان عفونت چشم در کودکان

    •  کمپرس گرم کمک بسیاری در درمان عفونت چشم می‌کند. کمپرس گرم موجب روان‌شدن ترشحات چشمی و کمک به تخلیه ترشحات چرکی می‌شود.
    •  عفونت چشم با باکتری معمولاً خودبه‌خود خوب می‌شود؛ اما در صورت تجویز داروی آنتی‌بیوتیک چشمی، این عفونت سریع‌تر خوب می‌شود.
    •  قطره آنتی‌بیوتیک را باید چهار بار در روز استفاده کنید.
    •  قطره آنتی‌بیوتیک را تا زمان بهبودی کامل چشم‌ها و تا فروکش‌کردن علائم استفاده کنید.
    •  داروی روتینی که برای عفونت چشم در کودکان تجویز می‌شود، محلول‌تری متو پریم – پلی میکسین B , محلول سولفاستاماید ۵ درصد و پماد اریترومایسین است. پزشک با صلاحدید خود یکی از درمان‌ها را تجویز می‌کند.

     عارضه اصلی عفونت چشم در کودکان چیست؟

     بعضی از باکتری‌ها و ویروس‌ها می‌توانند باعث ایجاد عارضه کراتیت یا سوراخ‌شدگی قرنیه شوند. درگیری قرنیه در عفونت چشم به‌ندرت مشاهده می‌شود و این عارضه شایع نیست؛ اما درصورتی‌که درمان درست انجام نشود ممکن است در برخی شرایط دیده شود.

    عفونت چشم در کودکان

     چگونه از عفونت چشم در کودکان پیشگیری کنیم؟

    •  شستشوی دقیق دست‌ها
    •  تا یک روز بعد از درمان عفونت چشم در کودکان، احتمال سرایت آن به کودکان دیگر بالاست. پس از کودک مبتلا به عفونت چشم دوری کنید.
    •  باتوجه‌به صلاح دید متخصص برای پیشگیری از عفونت چشمی در نوزادان گاهی قطره چشمی نیترات نفره تجویز می‌شود.
    •  درمان مؤثر سینوزیت
    •  به کودکان آموزش دهید دست آلوده را به چشمانشان نزنند.
    •  تا جای ممکن کودکان از لنز استفاده نکنند؛ زیرا رعایت اصول بهداشتی آن در کودکان بسیار سخت است.

     جمع‌بندی مطلب

     عفونت چشم در کودکان بسیار شایع است و از نوزادی و بدو تولد تا سنین بالاتر به شکل‌های مختلفی دیده می‌شود.

     عفونت چشم در کودکان علل مختلفی دارد از جمله عوامل میکروبی ویروسی و باکتریال گرفته تا انسداد مجاری اشکی و یا سینوزیت مزمن. تشخیص به کمک علائم و معاینه پزشک متخصص انجام می‌شود. سعی کنید به‌محض مشاهده هر علامتی از عفونت چشم در کودکتان به پزشک متخصص مراجعه کنید و داروی تجویزی را طبق نسخه مصرف کرده و دوره درمانی را کامل کنید. گاهی در بعضی شرایط عفونت چشمی نیاز به آنتی‌بیوتیک تزریقی و بستری دارد که این موضوع لزوم مراجعه شما به متخصص اطفال را نشان می‌دهد.

  • سریع‌ترین و مؤثرترین درمان نفخ نوزاد چیست؟

    سریع‌ترین و مؤثرترین درمان نفخ نوزاد چیست؟

    دانستن درمان نفخ نوزاد برای مادران بسیار کاربردی و مهم است. کودکی که نفخ دارد، خیلی گریه می‌کند. البته کودک به دلایل مختلفی گریه می‌کند که در ادامه این دلایل را بررسی می‌کنیم.

    بیشتر بخوانید: علائم التهاب آپاندیس در کودکان + درمان

     انواع گریه در نوزاد

     گریه در شیرخوار می‌تواند علامت رویدادهای مختلفی باشد. حتماً شما هم بر اساس شرایط شیرخوارتان، گریه او را به مشکلی خاص نسبت می‌دهید. مثلاً اگر مدتی است شیر نخورده، گریه او را به گرسنگی نسبت می‌دهید و یا اگر مدتی است نخوابیده و تایم خواب او رسیده، گریه او را به خستگی نسبت می‌دهید. گریه شیرخوار در اولین نفس‌های بعد از تولد، نشان‌دهنده سلامت و قدرت و توانایی نفس‌کشیدن اوست.

     اما گاهی برای شما هم پیش‌آمده که علت گریه و آشفتگی شیرخوار خود را نمی‌دانید.

     اکثر نوزادان در هفته‌های اول زندگی خود آرام‌ترند و کمتر گریه می‌کنند و از ۲ هفتگی تا ۶ هفتگی، گریه آنها بیشتر می‌شود. مدت گریه نوزادان به شرایط مراقبت از آنها بستگی دارد. برای مثال گروهی از مردم که نوزاد خود را مدام حمل می‌کنند و به او شیر می‌دهند در مقایسه با افرادی که ارتباط کمتری با نوزاد خود دارند، گریه کمتری دارند.

     دفعات گریه و نوع گریه در نوزادان تنوع بالایی دارد. نوزاد ۶ هفته شما می‌تواند به طور میانگین ۱۰ بار در طول روز گریه کند.

     زمان گریه معمولاً با زمان استراحت و خواب شما تنظیم شده است و تحقیقات نشان می‌دهد نوزادان بیشتر بعدازظهر و شب‌ها گریه می‌کنند.

     شدت گریه در نوزادان در شرایط مختلف متفاوت است. برای مثال وقتی نوزادتان گرسنه باشد آرام گریه می‌کند و گریه او شبیه ناله است؛ اما وقتی نوزاد درد دارد گریه شدیدتر و بلندتر و شبیه به جیغ‌کشیدن است.

    گاهی گریه نوزاد به دلیل رفلاکس و عدم تحمل غذا است که نیاز به بررسی بیشتر توسط پزشک است.

     حالت چهره نوزاد در گریه و توانایی شما در آرام‌کردن او بسیار مهم است. گریه شدید گاهی می‌تواند به علت بی‌تجربگی مادر در آرام‌کردن او باشد که این نکات باید توسط پزشک آموزش داده شود.

    درمان نفخ نوزاد

     نفخ در نوزاد چیست و چه علامتی دارد

     تنها علامت نفخ در نوزاد گریه است. مطالب بالا تنها مقدمه‌ای بود برای تشخیص گریه طبیعی از گریه غیرطبیعی که نشان‌دهنده نفخ در نوزاد است. بیماری که باعث نفخ مکرر در نوزاد و بی‌قراری او می‌شود کولیک نام دارد. کولیک به معنی درد شکم به دلیل نفخ است که در نوزادان به دلیل تکامل کم دستگاه گوارش، کولیک به‌شدت دردناک ایجاد می‌شود و به دلیل تحرک پایین نوزاد، دفع گاز برای او سخت است که منجر به گریه شدید او می‌شود.

    علت نفخ در نوزاد چیست؟

     علت نفخ در نوزاد ناشناخته است. اما اگر نوزادتان بیش از حد گریه می‌کند، ارزیابی آن توسط متخصص واجب است. درصورتی‌که هیچ بیماری و علتی پیدا نشد، علت احتمالی کولیک است.

    تشخیص نفخ در نوزاد چگونه است؟

     اغلب نفخ نوزاد را بر اساس تجربه بزرگ‌ترها تشخیص می‌دهند و در صورت گریه شدید نوزاد به مادر اطلاع می‌دهند که احتمالاً نفخ دارد. اما تشخیص علمی بر اساس یک قانون سه‌گانه به نام قانون وسل است.

     ۱. قانون سه‌گانه وسل

     گریه به مدت بیشتر از ۳ ساعت در روز، حداقل ۳ روز در هفته و به مدت بیشتر از ۳ هفته نشان‌دهنده کولیک یا نفخ نوزاد است.

    ۲. علائم همراه با گریه

     علائم همراه با گریه بسیار مهم است. اگر نوزاد همراه با گریه پاهایش را توی شکمش جمع می‌کند و گاهی گریه‌ها با دفع گاز همراه‌اند احتمالاً نوزادتان کولیک دارد.

    ۳. بادگلو

     اگر بعد از شیر خوردن بادگلوی نوزاد را نمی‌گیرید، احتمالاً این موضوع موجب تجمع هوا در روده‌ها و نفخ او شده است.

     درمان نفخ نوزاد

    ۱. اولین قدم در درمان نفخ نوزاد، آموزش صحیح رفتار با نوزاد است.

     برای درمان نفخ نوزاد شما باید بعد از شیر خوردن بادگلوی نوزاد را بگیرید در شرایط گریه و ناآرامی کودک، ماساژ آرام دور ناف و دمر خواباندن روی دستتان و ماساژ کمر نوزاد می‌تواند به آرام‌شدن او کمک کند.

     نفخ نوزاد اغلب تا ۶ ماهگی که کودک بتواند تحرک بالایی داشته باشد، ادامه پیدا می‌کند در کنار راهکارهای بالا که از درد و بی‌تابی کودک کم می‌کند، برای درمان نفخ نوزاد گاهی به تشخیص پزشک دارو برای کاهش درد نوزاد کمک‌کننده است.

     برای درمان نفخ نوزاد داروهای زیادی با منبع مختلف گیاهی و شیمیایی برای کولیک وجود دارند. هر نوزاد نسبت به یک داروی خاص عادت می‌کند و واکنش بهتری نشان می‌دهد. ممکن است برای آرام‌شدن کودکتان مجبور شوید چند داروی ضد کولیک مختلف را امتحان کنید.

     ۲. دو داروی روتین برای درمان نفخ نوزاد؛ کولیک اید و کولیکز

     این دو دارو بر پایه گیاهی هستند. دستور و مقدار مصرف آن را از پزشک خود بپرسید.

     ماده دارویی اصلی این دو دارو برای درمان نفخ نوزاد، سایمتیکون است که ضد نفخ است و از درد شکم می‌کاهد. عصاره رازیانه و عصاره شوید موجود در این دارو به هضم غذا و کاهش نفخ کمک می‌کند. داروی کولیک اید علاوه بر درمان نفخ نوزاد به افزایش اشتهای نوزاد کمک می‌کند. حواستان باشد بعد از مصرف این دارو حتماً به نوزاد خود شیر بدهید تا گرسنه نماند.

     برخی افراد عرقیات گیاهی مانند عرق نعنا را برای درمان نفخ نوزاد توصیه می‌کنند؛ اما به دلیل حساس‌بودن گوارش نوزاد و احتمال غیربهداشتی بودن، تنها داروهای داروخانه که در شرایط مناسب و دوز مناسب نوزاد طراحی شده‌اند توصیه می‌شود.

    درمان نفخ نوزاد

     هنگام نفخ نوزاد باید به چه تشخیص‌های دیگری توجه کنیم؟

     گاهی وقتی یک‌سری علائم بیماری را در نوزاد می‌بینیم، ممکن است بیماری‌های دیگر او را کاور کند. برای مثال اگر نوزاد به‌شدت گریه می‌کند و پاهایش را در شکم می‌کشد ممکن است آن‌قدر توجهمان به سمت نفخ او برود که از عفونتی که دارد غافل شویم. گاهی هم ممکن است بیماری‌های دیگری علائمی داشته باشد که بسیار شبیه به علائم نفخ نوزاد باشد و به‌اشتباه کولیک تشخیص داده شود. در ادامه به بررسی بیماری‌هایی که باید در کنار کولیک به تشخیص آنها اهمیت بدهیم می‌پردازیم:

    ۱. درد

     می‌دانیم تنها علامت ارتباطی نوزادان گریه‌کردن است. گاهی این گریه به‌خاطر احساس درد یا مشکل دیگری رخ می‌دهد و به‌اشتباه ما علت آن را نفخ می‌خوانیم. پس در مواردی که کودک گریه شدیدی دارد قبل از تشخیص نفخ نوزاد باید از نظر عفونت و مشکلات دیگر او را بررسی کنیم و بهتر است به پزشک مراجعه کنیم.

    ۲. پربودن بیش از حد معده

     گاهی علت به خود پیچیدن نوزاد و گریه‌های شدید او پر بودن بیش از حد معده است. اگر بیش از حد و بیشتر از نیاز نوزاد به او شیر بدهید ممکن است بی‌قرار شود و گریه شدیدی کند؛ بنابراین شیردهی بهتر است بنابه‌درخواست و میزان نیاز نوزاد باشد.

    ۳. بیماری رفلاکس

     بیماری رفلاکس هم می‌تواند باعث بی‌قراری نوزاد شود. به بازگشت شیر از معده به سمت مری و دهان رفلاکس می‌گوییم که در نوزادان به علت شل بودن دریچه بالای معده بیشتر رخ می‌دهد. گاهی رفلاکس پنهان است و به طور واضح خروج شیر از دهان کودک را نمی‌بینیم. در این موارد ممکن است بی‌قراری کودک به‌اشتباه به علت کولیک شناخته شود. برای افتراق کولیک از رفلاکس هنگام خواب کودک را در یک شیب ملایم بخوابانید به‌طوری‌که سر او بالاتر باشد. اگر راحت‌تر خوابید و کمتر بیدار شد علت بی‌قراری رفلاکس بوده است و ربطی به کولیک ندارد.

    ۴. حساسیت به شیرخشک یا شیر مادر

     گاهی بی‌قراری کودک به علت حساسیت به شیرخشک یا شیر مادر است. در این موارد ممکن است در پوشک نوزاد خون هم ببینید یا روی بدن او کهیر ببینید.

    ۵. مشکل در سیستم عصبی

     هرگونه آسیب به کودک، هرگونه مشکل در سیستم عصبی می‌تواند باعث بی‌قراری نوزاد شود. تنها راه افتراق سایر مشکلات از کولیک معاینه دقیق نوزاد توسط یک پزشک است. اگر در معاینه هیچ‌گونه یافته غیرطبیعی نباشد آنگاه می‌توانیم علت بی‌قراری کودک را به کولیک ارتباط دهیم؛ زیرا غیر از کنارگذاشتن سایر علل راه مطمئن دیگری برای تشخیص نفخ نوزاد وجود ندارد.

    سخن پایانی

     در پایان باید بدانید که مراقبت از نوزاد بسیار سخت است و مراقبت از نوزادی که کولیک دارد، بسیار سخت‌تر. علاوه بر درمان نفخ نوزاد کولیک، سعی کنید برای آرامش خود برنامه‌ریزی کنید و استرس خود را مدیریت کنید. به خواب خود اهمیت بدهید و در صورت شب‌بیداری در طول روز همراه نوزاد خود استراحت کنید. دوره نفخ نوزاد و ناآرامی نوزاد به‌سرعت می‌گذرد؛ اما اثرات مخرب بی‌خوابی ممکن است تا مدت‌ها شما را درگیر کند؛ بنابراین در کنار اهمیت‌دادن به مشکلات نوزادتان سعی کنید برای خواب و آرامش خود برنامه‌ریزی کنید و از دوست و آشنایان کمک بگیرید.

     مادرانی که دچار بی‌خوابی می‌شوند بیشتر در معرض افسردگی و آسیب‌های آن هستند. بی‌خوابی می‌تواند افسردگی بعد از زایمان را طولانی‌تر کند. سعی کنید برای خود نیز وقت بگذارید ورزش کنید، موسیقی ملایم گوش دهید، آرامش و حس خوب شما به نوزادتان نیز آرامش می‌دهد و نتیجه بهتری در آرام‌کردن او دارد. برعکس زمان‌هایی که استرس و بی‌خوابی زیادی دارید و حوصله مراقبت از نوزاد را ندارید، این حس شما را دریافت می‌کند و نوزادتان نیز ناآرامی بیشتری خواهد داشت.

  • علائم التهاب آپاندیس در کودکان + درمان

    علائم التهاب آپاندیس در کودکان + درمان

     در واقع درد ناشی از آپاندیس، اختصاصی‌ترین علامت تشخیص التهاب آپاندیس در کودکان و بزرگسالان است. آپاندیس، یک زائده کوچک در قسمت ابتدایی روده بزرگ است. زمانی که قسمت خروجی آپاندیس انسداد پیدا کند، زائده آپاندیس متورم و ملتهب می‌شود و این بزرگی و التهاب آپاندیس باعث تحریک درد در داخل شکم می‌شود. این درد شکمی علامتی است که باعث مراجعه شما به اورژانس اطفال می‌شود.

    بیشتر بخوانید: علل صرع در کودکان + علائم و درمان

     علت ایجاد التهاب آپاندیس در کودکان چیست؟

     عاملی که باعث ایجاد درد شکم و التهاب آپاندیس در کودکان می‌شود، عفونت زائده آپاندیس است. تمام طول دستگاه گوارش ما، سرشار از میکروب‌های مختلفی است که به طور طبیعی برای بدن ما عفونتی ایجاد نمی‌کنند؛ اما گاهی تغییر وضعیت باعث عفونی‌شدن گوارش می‌شود. اگر مسیر خروجی زائده آپاندیس بسته شود، باکتری‌های طبیعی روده درون آن گیر می‌افتد و تکثیر این عوامل میکروبی موجب ایجاد عفونت می‌شود.

    علت بسته‌شدن مجرای آپاندیس ممکن است یک مدفوع سفت و خشک باشد که در آن گیر افتاده است و یا ممکن است علت انسداد غده لنفاوی بزرگ شده در آن منطقه باشد. درهرصورت هر عاملی که موجب انسداد مجرای آپاندیس شود، باعث تکثیر عوامل عفونی درون آن می‌شود. التهاب ایجاد شده ناشی از عفونت آپاندیس، موجب تحریک درد شکم و شروع علائم آپاندیس می‌گردد.

     التهاب آپاندیس در کودکان موجب چه علائمی می‌شود؟

     التهاب آپاندیس، بسته به وضعیت آپاندیس در شکم علائم مختلفی ایجاد می‌کند.

     گفتیم زائده آپاندیس بخش ابتدایی روده بزرگ است و درواقع یک زائده کوچک بن‌بست است که در صورت انسداد دچار عفونت می‌شود. زائده آپاندیس در شکم افراد مختلف، در حالت‌های مختلفی قرار دارد در بعضی افراد در جلوی روده و در بعضی دیگر متمایل به پشت روده، در بعضی افراد به‌صورت افقی و در بعضی موارد به‌صورت عمودی است، به دلیل همین تفاوت در موقعیت زائده آپاندیس، روند درد التهاب آپاندیس در کودکان متفاوت است.

     رایج‌ترین شرایط، وضعیتی است که درد التهاب آپاندیس از دور ناف کودک شروع می‌شود. این درد دور ناف به‌آرامی به سمت پایین و راست شکم حرکت می‌کند و در نهایت، درد روی قسمتی که زائده آپاندیس وجود دارد متمرکز می‌شود. این مسیر درد، مسیر رایج درد آپاندیس است که درصورتی‌که وجود داشته باشد محتمل‌ترین تشخیص التهاب آپاندیس در کودکان و بزرگسالان است.

     علائم دیگری مانند حالت تهوع و استفراغ هم ممکن است مشاهده شوند.

     درصورتی‌که زائده آپاندیس به دلیل التهاب شدید درون شکم پاره شود، وضعیت کودک بسیار بدتر می‌شود. عفونت درون شکم کودک پخش می‌شود و کودک به‌سرعت بدحال می‌شود. درصورتی‌که اورژانسی جراحی انجام نشود این عارضه کشنده است. علامتی که نشان‌دهنده پاره شدن زائده آپاندیس است، درد شکم بعد از فشار است. شکم در این وضعیت درصورتی‌که به داخل لمس شود، با برداشتن دست شما درد شدید پخش می‌شود و درد کودک بسیار بیشتر می‌شود.

     علائم التهاب آپاندیس در کودکان، به طور خلاصه شامل موارد زیر می‌شود:

    •  تهوع
    •  استفراغ
    •  درد شکم
    •  تب
    •  حساسیت شکم در لمس
    التهاب آپاندیس در کودکان

    برای تشخیص التهاب آپاندیس در کودکان چه بررسی‌هایی انجام می‌شود؟

     تشخیص اصلی التهاب آپاندیس در کودکان، همان‌طور که پیش‌تر هم ذکر شد، به کمک معاینه جراح صورت می‌گیرد. اگر در طی معاینه درد رایج آپاندیسیت مشاهده شود، بدون هیچ بررسی دیگر جراحی انجام می‌شود.

     بررسی‌های کمکی، آزمایش خون و سونوگرافی است.

     در آزمایش خون، افزایش تعداد گلبول‌های سفید خون مشاهده می‌شود. این افزایش گلبول‌های سفید به دلیل عفونت ایجاد می‌شود.

     در سونوگرافی ممکن است علائمی از التهاب آپاندیس مشاهده شود. در صورت نرمال بودن تمام شواهد در سونوگرافی و آزمایش‌ها، معاینه جراح برای دستور انجام جراحی کفایت می‌کند.

     درد التهاب آپاندیس در کودکان با کدام دردها اشتباه گرفته می‌شود؟

     درد آپاندیس ممکن است با درد احشایی دیگر داخل شکم اشتباه گرفته شود. گاهی درد سنگ کلیه هنگام پایین آمدن سنگ درون دستگاه ادراری حس می‌شود. راه اصلی تشخیص سنگ کلیه سونوگرافی و یا سیتی اسکن است. تفاوت درد آپاندیس با درد کلیه، تداوم آن است. درد کلیه به‌اصطلاح کولیکی نام داد. ویژگی درد کولیکی، نقطه اوج و فروکش آن است. درد کولیکی ممکن است شدید شود و بعد از دقایقی از بین برود و مجدداً اوج بگیرد. اما درد آپاندیس درد مداومی است که سیر صعودی دارد و لحظه‌به‌لحظه شدیدتر و بدتر می‌شود.

     درد آپاندیس در خانم‌ها، با درد پیچ‌خوردگی تخمدان نیز اشتباه گرفته می‌شود. پیچ‌خوردگی تخمدان در خانم‌ها درد شدیدی ایجاد می‌کند که ممکن است در قسمت پایینی و راست شکم مشاهده شود. این درد کاملاً مشابه درد التهاب آپاندیس است که به کمک سونوگرافی و معاینه تشخیص داده می‌شود.

     سوراخ‌شدگی معده به دلیل زخم معده، می‌تواند علائم مشابهی ایجاد کند. در مواردی که زخم معده شدید باشد و درمان نشود، موجب سوراخ‌شدگی معده می‌شود.

     سوراخ‌شدن معده و تخلیه محتویات معده به داخل شکم عوارض مشابه درد شکم سوراخ‌شدگی آپاندیس ایجاد می‌کند و جزو اورژانس‌های جراحی است.

     التهاب آپاندیس در کودکان چگونه درمان می‌شود؟

     راه اصلی درمان التهاب آپاندیس در کودکان، جراحی است. زائده آپاندیس به کمک جراحی برداشته می‌شود.

     نبود آپاندیس عارضه‌ای برای کودک شما ایجاد نمی‌کند و تاکنون هیچ مطالعه‌ای مشکلی را در نبود این زائده گزارش نکرده است.

     درمان التهاب آپاندیس جراحی است. هیچ راه‌حل مناسب‌تری برای درمان این مشکل وجود ندارد. درصورتی‌که به کمک یک‌سری داروها التهاب و عفونت کنترل شود، موارد بسیاری از عود عفونت گزارش شده است. همچنین اگر در انجام عمل جراحی کوتاهی شود و دیرتر عمل انجام شود، احتمال پارگی زائده آپاندیس و آلودگی شکم بالاست. هرگز نباید تا زمان پارگی زائده آپاندیس صبر کرد؛ زیرا این عارضه کشنده است و درمان آن بسیار سخت و نیازمند بستری‌های طولانی‌مدت است.

     گاهی در بعضی شرایط خاص ممکن است متخصص صلاح ببیند به کمک داروهای التهاب آپاندیس در کودک را کنترل کند. در این شرایط کودک ۲۴ ساعت تحت‌نظر گرفته می‌شود. در صورت عدم عود مجدد التهاب کودک ترخیص می‌شود.

     بعد از جراحی چه مراقبت‌هایی انجام می‌شود؟

     بعد از جراحی آپاندیس، به مدت یک روز کودک نباید غذایی مصرف کند و فقط مایعات می‌خورد و بعد از یک روز کودک می‌تواند هر غذایی را مصرف کند، البته در بعضی جراحی‌های پیچیده‌تر برای مثال زمان‌هایی که آپاندیس پاره شده است ممکن است مراقبت‌های بعد از عمل حساسیت بیشتری داشته باشند و گاهی کودک در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شود.

     معمولاً نهایتاً دو روز بعد از عمل کودک ترخیص می‌شود و یک هفته بعد از عمل دیگر نیازی به انجام مراقبت خاصی نیست و کودک به‌راحتی می‌تواند فعالیت کند.

    التهاب آپاندیس در کودکان

     عوارض بعد از عمل التهاب آپاندیس در کودکان چیست؟

     تمام عمل‌ها ممکن است عوارض مختلفی داشته باشد از جمله عوارض مربوط به بیهوشی تا عوارض عفونی زخم محل عمل.

     بعد از عمل آنتی‌بیوتیک‌هایی برای پیشگیری از عفونت محل زخم تجویز می‌شود. مصرف دقیق داروها به پیشگیری از عفونت کمک بسیاری می‌کند.

     هر گونه انجام عمل جراحی در داخل شکم می‌تواند موجب آسیب به دیواره روده‌ها و چسبندگی روده شود. چسبندگی روده از عوارض طولانی‌مدت عمل است و ممکن است چند ماه بعد خود را نشان دهد و یا بلافاصله بعد از عمل علائم آن شروع شود.

     در صورت ترشحات عفونی محل عمل و شک به عفونت محل عمل نیز، حتماً باید جراح کودک را ویزیت کند و اقدامات لازم و آنتی‌بیوتیک تجویز شود.

  •  علل صرع در کودکان + علائم و درمان

     علل صرع در کودکان + علائم و درمان

    یکی از دلایل بروز تشنج، بیماری صرع است. بیماری صرع در کودکان خود را با انواعی از تشنج نشان می‌دهد که با بررسی نوار مغزی علت تشنج را متوجه می‌شویم.

    بیشتر بخوانید: علائم پرکاری تیروئید در کودکان + درمان

    چگونه تشنج اتفاق می‌افتد؟

     مغز انسان به کمک تحریکاتی که ایجاد می‌شود پیام‌هایی به عضلات می‌دهد که باعث ایجاد حرکات می‌شود. اگر این تحریکات مغز در بخشی از مغز بیش از حد باشد، تشنج رخ می‌دهد.

    در واقع تشنج حاصل افزایش تحریک مغز و ایجاد پالس‌های حرکتی نامنظم و خشن است که باعث ایجاد پرش عضلانی می‌شود. در زمان تشنج معمولاً حافظه کار نمی‌کند و شخص اتفاقاتی که در حین تشنج می‌افتد را بعداً به یاد نمی‌آورد.

    تفاوت تشنج و صرع چیست؟

    تشنج با صرع در کودکان و بزرگسالان متفاوت است. تشنج یک‌مرتبه اتفاق می‌افتد و معمولاً علت مشخصی دارد؛ اما صرع نوعی بیماری سیستم عصبی است که در این افراد تشنج‌های مختلفی اتفاق می‌افتد و کسی که صرع دارد باید به طور منظم تحت درمان دارویی باشد.

     علت تشنج در کودکان چیست؟

     تشنج می‌تواند علل مختلفی داشته باشد یکی از علت‌های تشنج صرع است اما دلایل دیگری نیز برای بروز تشنج وجود دارد.

    علت تشنج، صرع در کودکان

     علت دیگر تشنج بیماری صرع است. تشنج می‌تواند شروع این بیماری باشد. در بیماری صرع در کودکان به علل مختلف بخشی از مغز تحریکات بالایی ایجاد می‌کند که باعث بروز تشنج می‌شود. گاهی علت صرع ژنتیکی است و فرد به طور ژنتیکی مستعد بروز تشنج است. کسی که صرع دارد به‌کرات دچار تشنج می‌شود و معمولاً شروع تشنج هیچ‌گونه محرک و علت خاصی ندارد.

    تب و تشنج

    شایع‌ترین علت آن در کودک و نوزاد، تب است. تب با افزایش دمای بدن باعث افزایش تحریکات ایجاد شده در مغز می‌شود و این افزایش تحریکات باعث بروز تشنج می‌گردد.

     تب و تشنج که به‌اصطلاح به آن فبرایل سیژر یا FC گفته می‌شود در کودکان بسیار شایع است. به‌طوری‌که در کنار تشنج کودک همیشه باید به دنبال تب به‌عنوان علت بگردیم. تب کودک باید به‌خوبی مدیریت شود. از طرفی در کودکانی که مستعد تب و تشنج باشند، هرچقدر تب مدیریت شود بازهم تشنج محتمل است؛ بنابراین هنگام تب کودکتان سعی کنید تب را کنترل کنید. از داروی استامینوفن کمک بگیرید و با شست‌وشوی دست‌وپا، زیر گردن و زیر بغل کودک دمای بدن او را مدیریت کنید. هرچه کودکتان مایعات بیشتری بنوشد تب راحت‌تر مدیریت می‌شود.

    در کودکی که سابقه قبلی تب و تشنج دارد، باید هنگام تب از یک داروی ضدتشنج کمک گرفت تا احتمال بروز مجدد تشنج را به صفر رساند. برای مثال دارویی مانند دیازپام هنگام تب کودکانی که سابقه قبلی تب و تشنج دارند استفاده می‌شود تا احتمال تشنج به پایین‌ترین حد خود رسانده شود.

    کنترل تب مهم‌ترین نکته در درمان تشنج ناشی از تب است. در کودک یا نوزادی که یک‌مرتبه تب و تشنج داشته باشد باید همیشه حواسمان به تشنج او هنگام تب باشد. به تشخیص پزشک لازم است این کودکان در زمان‌های تب داروی تشنج (اغلب موارد دیازپام) دریافت کنند.

    ضربه به سر

     تشنج می‌تواند به دلیل ضربه به سر ایجاد شود. ضربات سر بستگی به منطقه‌ای که ضربه وارد شود می‌تواند عوارض مختلفی ایجاد کند. معمولاً زمان‌هایی که ضربات شدیدی ایجاد شود، این ضربات با ایجاد خون‌ریزی درون جمجمه باعث تشنج و افت هوشیاری و در نهایت مرگ شخص می‌شود. پس تشنج بعد از ضربه به سر را جدی بگیرید زیرا می‌تواند علامتی از خونریزی درون جمجمه باشد.

    اگر سابقه ضربه به سر وجود داشته باشد معمولاً از سر نوزاد عکس گرفته می‌شود.

     درصورتی‌که خونریزی داخل جمجمه دیده شود لازم است نوزاد بستری و تحت‌نظر گرفته شود. ممکن است خونریزی خودبه‌خود به‌آرامی جذب شود که در این موارد فقط داروی ضدتشنج به نوزاد داده می‌شود تا خونریزی کاملاً برطرف شود. در مواردی که خونریزی حجم بالاتری داشته باشد باید توسط جراحی محل خونریزی ترمیم گردد و خون جمع شده داخل جمجمه تخلیه شود تا به مغز فشاری وارد نکند و تشنج تکرار نشود. در ضربات شدید به سر بهتر است قبل از بروز تشنج یا مشکلات دیگر از سر نوزاد خود عکس بگیرید. گاهی یک ضربه نه‌چندان شدید هم می‌تواند باعث خونریزی داخل جمجمه و آسیب شدید به نوزاد شود.

    افت قند خون و تشنج

     افت قند خون گاهی می‌تواند باعث ایجاد تشنج شود. افت قند خون علائم مختلفی دارد باعث افتادن شخص، تشنج و هذیان‌گویی می‌شود. به همین دلیل همیشه هنگام تشنج در مرحله اول قند خون بیمار چک می‌شود.

    تومور و تشنج

     هر چیزی که در جمجمه باعث تحت‌فشار قرارگرفتن مغز و سیستم عصبی شود، محرک ایجاد تشنج است. تومورهای درون جمجمه یکی از مواردی هستند که محرک تشنج‌اند. پس هنگام تشنج تصویربرداری از سر برای بررسی احتمال وجود تومور از واجبات است.

    عفونت و تشنج

    گاهی علت تشنج بعضی از عفونت‌ها مانند مننژیت یا عفونت پرده‌های دو مغز است. برای تشخیص این نوع عفونت لازم است نمونه‌ای از مایع نخاعی نوزاد گرفته شود. به این منظور از قسمت کمری نوزاد به کمک سرنگ از میان دو مهره مایع نخاعی کشیده می‌شود و در آزمایشگاه میزان عفونت نخاع بررسی می‌شود. نخاع باید استریل باشد. در صورت مشاهده عفونت درمان مننژیت یا عفونت مغزی برای نوزاد گذاشته می‌شود.

     اگر هیچ علت دیگری تشخیص داده نشود و علت تشنج‌ها بیماری صرع در کودکان باشد درمان تحت‌نظر فوق‌تخصص مغز و اعصاب کودک انجام می‌شود.

     بیماری صرع در کودکان چیست؟

     بیماری صرع در کودکان خود را با انواعی از تشنج نشان می‌دهد که با بررسی نوار مغزی علت تشنج را متوجه می‌شویم.

    انواع تشنج

     تشنج انواع مختلفی دارد که بر اساس علائمی که دارد تقسیم‌بندی می‌شود.

    تشنج تونیک کلونیک جنرالیزه

    شایع‌ترین نوع تشنج که بیشتر از انواع دیگر مشاهده می‌شود، تشنج تونیک کلونیک جنرالیزه است. این نوع تشنج به‌صورت حرکات انقباضی و شل‌شدگی پشت‌سرهم در تمام عضلات ایجاد می‌شود و آنچه ما مشاهده می‌کنیم نوعی لرزش کلی بدن است. در این نوع از تشنج، چند ثانیه تا چند دقیقه لرزش کلی بدن ایجاد می‌شود و سپس چشم‌ها به بالا نگاه می‌کند، فک قفل می‌شود که در روند این قفل‌شدگی فک ممکن است زبان گاز گرفته شود و آسیب‌های جدی در دهان بیمار ایجاد شود. بعدازاین نوع تشنج یک دوره خواب‌آلودگی و بی‌حالی وجود دارد.

    در واقع در اکثر موارد همین نوع تشنج بین مردم شناخته شده است؛ اما علائم تشنج در نوزاد ممکن است کاملاً متفاوت باشد.

    بیشتر بخوانید: مهم‌ترین علائم تشنج در نوزاد

    علائم تشنج در نوزاد

     نوزادان معمولاً نوع دیگری از تشنج را تجربه می‌کنند. این نوع شامل خیره ماندن به یک نقطه و پلک‌نزدن به مدت بسیار کوتاه است. اگر کودک شما هم دچار این نوع خیرگی می‌شود حتماً او را نزد فوق‌تخصص مغز و اعصاب اطفال ببرید تا از نظر مشکلات مغزی بررسی شود. در این موارد علائم تشنج در نوزاد فقط خیرگی، ساکت‌شدن ناگهانی برای چند لحظه است که چشمان نوزاد به یک نقطه خاص نگاه می‌کند.

    این نوع از تشنج در سنین بالاتر نیز مشاهده می‌شود و در میان کودکان بسیار شایع است. کودکانی که در مدرسه توجه کافی سر کلاس ندارند. معلم می‌گوید کودک شما دائماً در فکر فرومی‌رود و حواس‌پرت است. این کودکان نمره املای کمی می‌گیرند؛ زیرا وسط املا دچار تشنج می‌شوند. این نوع تشنج سریعاً برطرف می‌شود و برای تشخیص نیاز به دقت فراوان اطرافیان دارد.

    تشنج آتونیک

     نوع دیگر تشنج که به آن تشنج آتونیک هم گفته می‌شود، شامل شل‌شدگی ناگهانی و ازدست‌دادن تن عضلات است. در این نوع تشنج شخص ناگهان روی زمین می‌افتد و تن عضلاتش را از دست می‌دهد. این نوع تشنج در نوزادان باعث از حال رفتن ناگهانی نوزاد و گاهی کبودی او می‌شود. گاهی مادر ذکر می‌کند وسط شیر خوردن نوزاد ناگهان کبود شده و شل و بی‌حال شده است. به این نوع تشنج آتونیک گفته می‌شود و این نوع بین نوزادان بسیار رایج است.

     انواع دیگری از تشنج نیز وجود دارد. گاهی تشنج بخشی از مغز را درگیر می‌کند و باعث لرزش بخشی از بدن می‌شود. ممکن است فقط دست‌وپای راست یا فقط دست‌وپای چپ حرکات تشنجی داشته باشد.

    معمولاً به‌جز تشنجی که همراه با تب است، بقیه انواع تشنج در کودکان پیچیده‌تر هستند و نیاز به بررسی بیشتری دارند. هرچه تشنج مدت‌زمان طولانی‌تری داشته باشد، بدخیم‌تر است و هرچه کوتاه‌تر باشد، آسیب کمتری به مغز می‌زند. تشنج‌های طولانی می‌توانند خطرات جبران‌ناپذیری در کودکان داشته باشند.

     بیماری صرع در کودکان باعث پدیدآمدن نوعی از تشنج می‌شود که معمولاً بخشی از بدن را درگیر می‌کند و تشنجی که تمام بدن را درگیر کند معمولاً علت دیگری مانند تب دارد و ناشی از بیماری صرع نیست.

    صرع در کودکان

     چگونه صرع در کودکان تشخیص داده می‌شود؟

     تشخیص صرع در کودکان به کمک علائم و شرح‌حال شما مادران عزیز میسر می‌شود. ممکن است آزمایش‌ها و تست‌های نوار مغزی کاملاً نرمال باشند؛ بنابراین تشخیص اصلی متکی بر علائمی است که شما ذکر می‌کنید؛ بنابراین باید آگاهی کامل درباره علائم مهمی که باید به یاد داشته باشید تا بتوانید به‌درستی نوع تشنج را به پزشک خود توضیح دهید.

    دکتر برای تشخیص صرع در کودکان چه سؤالاتی را از مادر می‌پرسد؟

    برای تشخیص صرع در کودکان سؤالات زیر در مورد تشنج کودک برای پزشک اهمیت دارد و باید جواب این سؤالات را به‌خاطر بیاورید:

     ۱. تشنج کودک چگونه شروع شد؟

     گاهی کودک علائمی را هنگام شروع می‌گوید برای مثال تاری دید دارد و یا ناله می‌کند و یا تهوع دارد.

     ۲. روند تشنج چگونه بوده است؟

    آیا کودک شما لرزش بدن داشته؟ آیا این لرزش در تمام بدن بوده یا بخشی از بدن را درگیر کرده؟ آیا کودک ناگهان دچار شلی عضلانی شده و یا بیهوش شده؟

     ۳. حالت چشمان کودک چگونه بود؟

    آیا بسته بود؟ آیا به بالا نگاه می‌کرد؟

     ۴.  طول مدت تشنج چقدر بود؟

    شاید در آن شرایط برایتان سخت باشد؛ اما حتماً ساعت را نگاه کنید تا دقیقاً مدت تشنج را بدانید.

     ۵. بعد از تشنج چه علائمی دیدید؟

    بلافاصله هوشیار بود؟ آیا مدتی بی‌حال و خواب‌آلوده بود؟ اگر بی‌حالی داشته مدت‌زمان خواب‌آلودگی را نیز به‌خاطر داشته باشید.

     ۶. سابقه بیماری‌های کودک

    ضربه به سر، بیماری زمینه‌ای، تب قبل یا بعد یا حین تشنج همگی نکات مهمی هستند که باید در کنار سؤالات بالا به پزشک خود بگویید.

     ۷. چندمین بار است که تشنج رخ‌داده؟

    فاصله بین تشنج‌ها چقدر بوده است؟ این پاسخ به یافتن الگوی بیماری صرع در کودکان و تشخیص آن کمک بسیاری می‌کند.

     برای تشخیص صرع در کودکان بعد از پاسخ‌دهی به سؤالات بالا، زمان آن فرامی‌رسد که پزشک شما تشخیص دهد آیا واقعاً تشنج رخ‌داده یا خیر. معمولاً کودکی که تشنج کرده باید تحت‌نظر فوق‌تخصص مغز و اعصاب کودکان دارو دریافت کند و اغلب موارد لازم است جهت بررسی عملکرد صحیح مغزی نوار مغزی گرفته شود. اگر تشنج کودک را جدی نگیرید تأثیرات جبران‌ناپذیری روی مغز کودک شما می‌گذارد.

    صرع در کودکان

     درمان صرع در کودکان چیست؟

     پس از آنکه تشخیص قطعی صرع گذاشته شود، شروع درمان ضروری است.

     درمان صرع در کودکان به نوع آن بستگی دارد.

    جراحی برای درمان صرع در کودکان

    بعد از بررسی نوار مغزی، اگر بخشی از مغز مشاهده شود که به دلیل مشکلاتی کانون شروع صرع است در صورت شدید بودن صرع و کم‌بودن فاصله تشنج‌ها گاهی متخصص تصمیم می‌گیرد کودک جراحی شود.

    ممکن است یک توده در سر محرک تشنج‌های صرع باشد که در این صورت باید توده برداشته شود.

    دارو برای درمان صرع در کودکان

    گاهی هم هیچ عاملی برای تشنج پیدا نمی‌شود و صرع بدون دلیلی خاص وجود دارد. خوشبختانه بیشتر موارد صرع در کودکان در بزرگ‌سالی بهبود می‌یابد. علت این صرع کودکی می‌تواند کمبود اکسیژن مغز در زمان بارداری یا زایمان نیز باشد. درهرصورت اگر هیچ صرع در کودکان تشخیص داده شود پزشک با داروهای مناسب کودکان درمان صرع را آغاز می‌کند و ممکن است بیماری به یک دارو پاسخ دهد و یا مجبور شویم دائماً دارو را عوض کنیم.

    اگر کودکی به یک داروی ضدتشنج پاسخ ندهد برای عوض‌کردن دارو بهتر است داروی قبلی قطع شود و بهتر است چند نوع داروی ضد صرع با هم تجویز نشوند.

  •   علائم پرکاری تیروئید در کودکان + درمان

      علائم پرکاری تیروئید در کودکان + درمان

     بیماری‌های تیروئیدی مانند پرکاری تیروئید در کودکان می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری بر بدن کودک بگذارد. به همین دلیل تشخیص سریع و به‌موقع بیماری‌های تیروئیدی و درمان مناسب در کودکان بسیار مهم است.

    تیروئید غده‌ای در قسمت قدامی گردن است که هورمون‌هایی ترشح می‌کند. هورمون‌های تیروئیدی مسئول تنظیم متابولیسم بدن هستند و روی کارکرد طبیعی بدن تأثیر زیادی دارند.

     هورمون‌های تیروئیدی، سوخت‌وساز بدن را بالا می‌برند. اگر غده تیروئید کم‌کار شود و کمتر ترشح هورمونی داشته باشد، سوخت‌وساز بدن کم می‌شود و این کاهش سوخت‌وساز باعث اضافه‌وزن می‌شود.

     اگر هورمون‌های تیروئیدی بیشتر ترشح شوند و غده تیروئید پرکار شود، این افزایش سوخت‌وساز موجب لاغری و کاهش وزن می‌شود.

     بیشتر بخوانید: ایدز در کودکان | علل، علائم و درمان

     علت ایجاد تیروئید پرکار در کودکان چیست؟

     ۱. گریوز

     یکی از علت‌های اصلی تیروئید پرکار در کودکان، بیماری گریوز است. این بیماری، نوعی بیماری خودایمنی است که به دلیل افزایش عملکرد غده تیروئید انجام می‌شود. بدن آنتی‌بادی‌هایی می‌سازد که می‌توانند ترشح هورمون‌های غده تیروئید را تحریک کنند و باعث پرکاری تیروئید شوند. در این موارد کودک مبتلا از همان ابتدای نوزادی آنتی‌بادی ضد تیروئیدی در بدنش ترشح می‌شود، این آنتی‌بادی‌ها باعث پرکاری تیروئید می‌شوند.

     گاهی علت این بیماری گریوز، بیماری مادر در زمان بارداری است. مادر مبتلا به پرکاری تیروئید، در دوران بارداری با ورود آنتی‌بادی از بدنش به بدن جنین باعث ایجاد پرکاری تیروئید در نوزاد می‌شوند. این پرکاری تیروئید، موقت است و بعد از مدتی که آنتی‌بادی‌ها از بدن نوزاد کم شود پرکاری تیروئید بهبود می‌یابد.

     پس گاهی پرکاری تیروئید در نوزادان به دلیل بیماری مادر است و موقت است؛ اما گاهی هم به دلیل بیماری گریوز در خود نوزاد است و دائماً این بیماری همراه با کودک است.

     ۲. تیروئید ندولر

     وجود ندول در تیروئید می‌تواند باعث افزایش عملکرد تیروئید شود. این ندول‌ها، باعث افزایش ترشح هورمون‌های تیروئیدی می‌شوند. البته همیشه ندول تیروئیدی موجب ترشح هورمون نمی‌شود و گاهی ندول‌ها تأثیری روی عملکرد غده تیروئید و میزان هورمون‌های تیروئید ندارند.

     بنابراین در پرکاری تیروئیدی که علت آن گریوز نباشد و آنتی‌بادی وجود نداشته باشد، با تصویربرداری و سونوگرافی از تیروئید باید وجود ندول‌های تیروئیدی بررسی شود.

     ۳. التهاب غده تیروئید

     التهاب موقت غده تیروئید می‌تواند باعث افزایش ترشح هورمون‌های تیروئیدی و پرکاری تیروئید شود که این اتفاق موقت است و با درمان التهاب تیروئید علائم برطرف می‌شوند.

    تیروئید پرکار در کودکان چه علامتی ایجاد می‌کند؟

     پرکاری تیروئید به دلیل افزایش ترشح هورمون‌های تیروئید علائمی ایجاد می‌کند که مهم‌ترین آنها شامل موارد زیر است:

     بیرون‌زدگی چشم

    چشمان کودکان مبتلا به پرکاری تیروئید حالت غیرطبیعی دارد و اندکی بیرون‌زدگی پیدا می‌کند. با شدیدتر شدن پرکاری تیروئید در کودکان و عدم درمان آن این بیرون‌زدگی چشمان واضح‌تر می‌شود و اگر از نیمرخ به کودک نگاه کنید این تغییر حالت چشم را واضح‌تر می‌بینید.

     تحریک‌پذیری

    پرکاری تیروئید در کودکان باعث تحریک‌پذیری این کودکان می‌شود. کودک متابولیسم بالاتری دارد و به همین دلیل تحریک‌پذیر است. بی‌قرار است و به‌راحتی آرام نمی‌شود. این کودکان کمتر می‌خوابند و به‌سرعت بیدار می‌شوند.

     تغییر در وزن و اشتها

    افزایش متابولیسم یا سوخت‌وساز بدن، باعث لاغرشدن کودک می‌شود. این کودکان اشتهای کمتری دارند. کمتر می‌خورند و بیشتر از کالری دریافتی‌شان بدنشان انرژی مصرف می‌کند؛ بنابراین وزنشان به‌شدت کم می‌شود و لاغرتر از وزن مناسب سن خود می‌شوند. درمان پرکاری تیروئید در کودکان می‌تواند باعث بهبود وزن کودک شود.

     تغییر علائم حیاتی کودک

    پرکاری تیروئید در کودکان موجب بالارفتن ضربان قلب کودک می‌شود. همچنین فشارخون این کودکان بیشتر از حد نرمال است.

     گواتر

    مهم‌ترین علامت بیماری‌های تیروئید گواتر است. بزرگ‌شدن قدام گردن که به دلیل افزایش سایز تیروئید رخ می‌دهد را گواتر می‌نامیم. گواتر می‌تواند ناشی از پرکاری تیروئید باشد.

     پرکاری تیروئید در کودکان بزرگ‌تر باعث مشکل در یادگیری در مدرسه، اضطراب بیش از حد در مدرسه نسبت به هم‌سن و سالان، پوست گرم و مرطوب و گاهی تعریق بالا خصوصاً عرق کف دست می‌شود، پرکاری تیروئید در کودکان بزرگ‌تر موجب افزایش سن استخوانی و همچنین دیرتر به بلوغ رسیدن می‌شود. این کودکان رشد سریع‌تری نسبت به کودکان هم‌سن خود دارند.

    پرکاری تیروئید در کودکان

     تیروئید پرکار چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     تشخیص پرکاری تیروئید در کودکان به کمک آزمایش‌ها و تصویربرداری انجام می‌شود.

     آزمایش‌های اصلی شامل موارد زیر است:

     آزمایش TSH

     آزمایش TSH که برای غربالگری بیماری تیروئیدی استفاده می‌شود. TSH یکی از هورمون‌های اصلی است که برای تحریک ترشح هورمون‌های تیروئیدی در سر ترشح می‌شود.

     اگر هورمون‌های تیروئیدی به دلیل پرکاری تیروئید بیشتر ترشح شوند، هورمون TSH از مغز کمتر ترشح می‌شود، در واقع TSH در پاسخ به هورمون‌های تیروئیدی موجود در خون ترشح می‌شوند که اگر این هورمون‌ها کمتر باشند TSH بیشتر ترشح می‌شود و اگر این هورمون‌ها بالا باشند TSH کمتر ترشح می‌شود پس در پرکاری تیروئید TSH کمتر از حد طبیعی وجود دارد و این کاهش موجب تشخیص اولیه بیماری در کودکان می‌شود.

     در مرحله بعدی پس از بررسی TSH، در صورت غیرطبیعی بودن این هورمون، مستقیماً هورمون‌های تیروئیدی بررسی می‌شوند. اگر هورمون‌های تیروئیدی نیز بیشتر از حد نرمال خود باشند علامت پرکاری تیروئید است.

     بررسی آنتی‌بادی تیروتروپین

    آنتی‌بادی که باعث ایجاد بیماری گریوز، آنتی‌بادی تیروتروپین نام دارد. اگر بیماری پرکاری تیروئید در نوزادی تشخیص داده شود، این آنتی‌بادی باید بررسی شود. درصورتی‌که مثبت باشد به معنی آن است که کودک مبتلا به پرکاری تیروئیدی گریوز است و تا آخر عمر باید دارو مصرف کند و این بیماری هرگز بهبود نمی‌یابد.

     تصویربرداری از غده تیروئید

    بعد از بررسی آزمایش خون که واجب‌ترین روش تشخیصی در بیماری تیروئید است می‌توان در صورت صلاح دید متخصص غدد سونوگرافی یا سیتی اسکن تیروئید انجام داد.

     تصویربرداری می‌تواند ندول و عدم قرینگی غده تیروئید را به‌خوبی نشان دهد.

     نمونه‌برداری از تیروئید

    درصورتی‌که ندول تیروئیدی در تصویربرداری مشاهده شود، در بیشتر موارد از ندول نمونه‌برداری می‌شود. معمولاً نمونه‌برداری با راهنمایی سونوگرافیک و تحت سونو انجام می‌شود تا دقیق از نقطه ندول نمونه گرفته شود. سپس این نمونه به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال می‌شود و به کمک میکروسکوپ بررسی می‌شود. ندول تیروئیدی به این وسیله از نظر وجود بدخیمی آزمایش می‌شود.

     پرکاری تیروئید در کودکان چگونه درمان می‌شود؟

     جهت درمان پرکاری تیروئید مهم‌ترین نکته بررسی علت آن است. درمان پرکاری تیروئید در کودکان نسبت به علتی که دارد متفاوت است. اگر علت پرکاری تیروئید ندول تیروئیدی باشد درمان به کمک داروی ضد تیروئیدی یا در موارد خاص برداشتن تیروئید انجام می‌شود.

     اما در کودکان رایج‌ترین روش درمانی پرکاری تیروئید استفاده از داروهای ضد فعالیت غده تیروئید است. استفاده از این داروها باید دقیقاً تحت‌نظر متخصص غدد کنترل شود؛ زیرا گاهی به دلیل سرکوب بیش از حد غده تیروئید، کم‌کاری تیروئید ایجاد می‌شود که باید بعد از مدتی کم‌کاری تیروئید درمان شود.

     داروهای سرکوبگر غده تیروئید دو نوع مختلف دارند، بعضی داروها مانند متی مازول مستقیماً به غده تیروئید آسیب نمی‌زند؛ ولی بعضی داروها مانند ید رادیواکتیو با آسیب مستقیم به غده تیروئید می‌تواند باعث کم‌کاری تیروئید شود که معمولاً ید رادیواکتیو در کودکان استفاده نمی‌شود.

     در شرایط خاص و موارد مقاوم به درمان گاهی پزشک متخصص ترجیح می‌دهد با جراحی غده تیروئید برداشته شود و این را تنها راه درمان پرکاری تیروئید می‌دانید. افرادی که با جراحی تیروئید خود را برمی‌دارند، باید مادام‌العمر داروی کم‌کاری تیروئید مصرف کنند و هورمون‌های تیروئیدی را از طریق این داروها به بدن خود برسانند.

    پرکاری تیروئید در کودکان

     اگر پرکاری تیروئید در کودکان درمان نشود چه مشکلاتی برای کودک ایجاد می‌شود؟

     عدم درمان پرکاری تیروئید می‌تواند عوارض شدیدی برای کودک ایجاد کند. ازآنجایی‌که هورمون‌های تیروئیدی روی عملکرد بیشتر بخش‌های بدن مؤثرند بنابراین عوارض آن تقریباً تمام بخش‌های بدن را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد، از تأثیر روی حافظه و خلقیات کودک گرفته تا رشد و قد و وزن. همچنین پرکاری تیروئید درمان نشده می‌تواند مشکلات قلبی عروقی شدیدی ایجاد کند که برای کودک خطرناک و کشنده است.

     به‌طورکلی عوارض پرکاری تیروئید در کودکان موارد زیر است:

    •  تپش قلب
    •  ایست قلبی
    •  فشارخون
    •  عدم وزن‌گیری
    •  پوکی‌استخوان
    •  افسردگی
    •  تحریک‌پذیری و بی‌قراری
    •  عدم تمرکز
    •  اختلال حافظه

     برای بررسی پرکاری تیروئید در کودکان چه کنیم؟

     معمولاً عملکرد غده تیروئید در کودکان در بدو تولد غربالگری و بررسی می‌شود که اکثر موارد مادرزادی بیماری تیروئید در همین زمان تشخیص داده می‌شود.

     بعد از تولد در هر سنی که هرکدام از علائم مشکلات تیروئید مشاهده شود و شک به این مشکل وجود داشته باشد پزشک آزمایش تیروئید درخواست می‌کند. در صورت مثبت‌شدن آزمایش، ارجاع به فوق‌تخصص غدد اطفال داده می‌شود و کودک باید تحت‌نظر فوق‌تخصص غدد اطفال تا بزرگسالی باشد تا از نظر روند درمان بررسی شود.

     جمع‌بندی

     پرکاری تیروئید در کودکان، به دلیل افزایش ترشح هورمون‌های غده تیروئید ایجاد می‌شود. هورمون‌های تیروئیدی تأثیر زیادی روی سوخت‌وساز و متابولیسم بدن دارند و درصورتی‌که ترشح آنها افزایش یابد، متابولیسم بدن بالا می‌رود که منجر به لاغری کودک می‌شود. علائم زیر می‌تواند نشان‌دهنده پرکاری تیروئید باشد که در صورت مشاهده آزمایش و تصویربرداری تیروئید انجام می‌شود:

    •  بیرون‌زدگی چشم
    •  افزایش تعریق
    •  افزایش اشتها
    •  کاهش وزن
    •  تحریک‌پذیری
    •  بی‌قراری
    •  کم‌خوابی و بدخوابی
    •  اختلال حافظه و یادگیری
    •  اختلال تمرکز
    •  تپش قلب
    •  فشارخون
    •  آریتمی
    •  اضطراب

     در صورت اثبات وجود پرکاری تیروئید در کودکان درمان به کمک داروهای سرکوبگر تیروئید تحت‌نظر فوق‌تخصص غدد اطفال انجام می‌شود.

  •  ایدز در کودکان | علل، علائم و درمان

     ایدز در کودکان | علل، علائم و درمان

     بیماری ایدز یک بیماری ویروسی است که قابلیت انتقال ویروس به‌راحتی از طریق خون وجود دارد. علت بیماری ایدز، ویروس HIV است.

     ویروس HIV در بدن، سلول‌های ایمنی‌زای بدن را به‌عنوان منبع تکثیر خود انتخاب می‌کند. سلول‌های موردنظر پس از ورود ویروس، در اختیار ویروس قرار می‌گیرند و دیگر برای بدن کار نمی‌کنند؛ بلکه در جهت سلامت و تکثیر ویروس فعالیت می‌کنند. به همین دلیل پس از ورود این ویروس به بدن و تکثیر آن، ایمنی بدن بسیار پایین می‌آید.

     پس از ورود ویروس HIV به بدن، این ویروس در سکوت کامل و بدون هیچ علامتی شروع به تکثیر و تضعیف ایمنی بدن می‌کند. این بیماری کاملاً مزمن است و روزبه‌روز شرایط بیمار بدتر می‌شود. اگر درمان ایدز شروع نشود، روزبه‌روز ایمنی بدن شما ضعیف‌تر می‌شود و تعداد سلول‌های ایمنی بدن کاهش می‌یابد.

     زمانی که تعداد سلول‌های ایمنی بدن بسیار کم شود، علائم بیماری ایدز شروع به آشکارشدن می‌کند.

    بیشتر بخوانید: روش‌های درمان انگل در کودکان

     بیماری ایدز در کودکان چگونه انتقال پیدا می‌کند؟

     بیماری ایدز به دو صورت مختلف انتقال پیدا می‌کند. نوعی انتقال از مادر به جنین در حین بارداری یا حین زایمان و یا مادر به نوزاد حین شیردهی است. در هنگام بارداری، خونی که بین مادر و جنین از طریق جفت مبادله می‌شود ممکن است حاوی مقداری ویروس باشد. اگر مادران باردار در دوران بارداری‌شان مراجعه به متخصص داشته باشند و تحت درمان دارویی باشند احتمال انتقال به جنین کمتر می‌شود.

    در زمان نزدیکی زایمان حوادثی ممکن است این شانس انتقال بیماری به جنین را بیشتر کند؛ مانند پارگی کیسه آب و یا جداشدن بندناف و خون‌ریزی‌های حوالی زایمان همگی ریسک انتقال به نوزاد را بیشتر می‌کند. پس از زایمان برای نوزاد درمان دارویی ضدویروسی شروع می‌شود. هر چه این درمان سریع‌تر شروع شود شانس ابتلای نوزاد کمتر می‌شود. برای این نوزادان شیردهی نیز می‌تواند دارای ریسک ابتلا باشد و درباره اجازه شیردهی مادر مبتلا به ایدز بهتر است با متخصص مشورت شود.

     دوره نهفتگی در انتقال مادر به جنین پنج ماه و در انتقال فردبه‌فرد هفت تا ده سال است.

     نوع دیگر انتقال بیماری ایدز، انتقال فردبه‌فرد است. خون و ترشحات بدن، همگی حاوی ویروس HIV هستند. انتقال در افراد بزرگسال و نوجوانان از طریق تماس جنسی و در کودکان از طریق آلودگی با تزریق خون و مشتقات خونی است. فرورفتن سوزن آلوده به دست که در کادر درمان بسیار محتمل است، ریسک انتقال ویروس را بالا می‌برد.

     در حال حاضر، درمان‌های ضدویروسی ایدز بسیار پیشرفت داشته است و به همین دلیل میزان مرگ‌ومیر ناشی از بیماری ایدز و تعداد بیماری ایدز در کودکان بسیار کاهش یافته است.

    ایدز در کودکان

     علائم بیماری ایدز در کودکان چیست؟

     ورود این ویروس به بدن شما، باعث ایجاد یک سندروم حاد می‌شود که بعد از دوره نهفتگی دو تا شش هفتگی ایجاد می‌شود. این سندروم علائمی مانند تب، بی‌حالی، کاهش وزن، عفونت حلقی یا فارنژیت، بزرگی غدد لنفاوی، ضایعات و دانه‌های پوستی ایجاد می‌کند. همه این علائم به‌صورت حاد ایجاد می‌شوند. همه این علائم حاد به دلیل سندروم ویروسی بعد از ابتلا به ایدز اتفاق می‌افتد که به دلیل شباهت زیادی که به سرماخوردگی دارد با بیماری‌های دیگر اشتباه گرفته می‌شود و منجر به تشخیص ایدز نمی‌گردد.

     انتقال ایدز از مادر به جنین، علائم اولیه‌ای دارد که در نوزاد تا پنج‌ماهگی خود را نشان می‌دهد. مهم‌ترین این علائم موارد زیر است:

    •  وزن‌گیری نامناسب نوزاد
    •  رشد عصبی با تأخیر
    •  بزرگی کبد و طحال
    •  بزرگی غدد لنفاوی
    •  اسهال مزمن
    •  عفونت ریوی
    •  برفک دهان
    •  عفونت مکرر
    •  تورم غده پاروتید

     علائم ریوی و درگیری ریه در بیماری ایدز بسیار شایع است. عفونت ریه در دوران شیرخوارگی، با علائمی مانند کاهش اکسیژن خون، تعداد تنفس بالا، توکیدگی عضلات تنفسی، بالارفتن لاکتات دهیدرزناز در آزمایش خون و تب، ایجاد می‌شود. این علائم شیرخواران با عفونت ریه ناشی از بیماری ایدز همراهی دارد. در واقع در شیرخواران مبتلا به ایدز ایمنی بدن به حدی پایین می‌آید که با عوامل میکروبی که شخص عادی را بیمار نمی‌کند مبتلا به عفونت ریه مثل علائم بالا می‌شوند.

     در دوران بارداری، همه خانم‌ها از نظر ابتلا به بیماری ایدز غربالگری می‌شوند و خانم‌های مبتلا به این بیماری، تحت درمان دارویی و بعد از تولد نوزادان نیز سریعاً درمان می‌شوند تا علائم بیماری بروز پیدا نکند.

     فاصله بین دوره نهفتگی ویروس ایدز تا شروع علائم، به میزان زیادی به ایمنی بدن بستگی دارد. هرچه ویروس سریع‌تر تکثیر شود و هیچ دارویی جلوی آن را نگیرد، ایمنی بدن شما سریع‌تر ضعیف می‌شود و علائم بیماری ایدز شروع می‌شوند. اما اگر از همان اوایل که بیماری بدون علامت است درمان شروع شود و اجازه تکثیر به ویروس داده نشود، احتمال ضعیف‌شدن ایمنی بدن کمتر است و علائم بیماری ایدز بسیار دیرتر آغاز می‌شوند.

     به کمک دانستن علائم بیماری ایدز در کودکان می‌توانیم این بیماری را از نظر خفیف یا متوسط یا شدید بودن تقسیم‌بندی کنیم:

     علائم بیماری ایدز در کودکان زمانی که بیماری خفیف است چیست؟

    •  بزرگی غدد لنفاوی بیشتر از یک سانتی‌متر
    •  بزرگی کبد
    •  بزرگی طحال
    •  علائم پوستی مانند درماتیت
    •  پاروتیت
    •  عفونت‌های دائمی تنفسی، سینوزیت، عفونت گوش میانی

     اگر کودک دو مورد از علائم بالا را داشت و هیچ یک از علائم بیماری متوسط یا شدید را نداشت، مبتلا به ایدز خفیف است.

     علائم بیماری ایدز در کودکان زمانی که بیماری متوسط است چیست؟

    •  کودک به مدت یک ماه یا بیشتر، کم‌خونی داشته باشد به‌طوری‌که هموگلوبین کمتر از هشت باشد.
    •  ابتلا به مننژیت، عفونت ریه و یا عفونت خونی (سپسیس)
    •  اگر کودک بالای شش‌ماهه شما، به مدت بیشتر از دو ماه مبتلا به برفک حلق و دهان باشد.
    •  عفونت با ویروسی به نام CMV قبل از یک‌ماهگی
    •  اسهالی که مزمن شده و یا دائماً عود می‌کند
    •  هپاتیت
    •  تب‌خال دهانی که عود کند و بیشتر از دو بار در سال باشد
    •  ابتلای کودک به زونا دومرتبه و یا درگیری بیشتر از یک بخش بدن در زونا
    •  بیماری کلیه
    •  اگر کودک بیشتر از یک ماه تب داشته باشد
    •  آبله‌مرغان با عارضه

     علائم بیماری ایدز در کودکان زمانی که بیماری شدید است چیست؟

     اگر کودک در یک دوره دوساله، دومرتبه به عفونت شدیدی مبتلا شود. منظور از عفونت شدید، عفونت با باکتری و درگیری‌هایی مانند مننژیت، عفونت ریه، عفونت مفصل و یا آبسه اعضای بدن است.

     عفونت با عامل قارچی در دهان و یا حلق که کاندیدا نام دارد. به‌طورکلی عفونت مزمن با این قارچ در کودکان مبتلا به ایدز بسیار شایع است.

    •  اسهال بیشتر از یک ماه
    •  بیماری با ویروسی به نام cmv که علائمش قبل از یک‌ماهگی شروع شود.
    •  درگیری سیستم عصبی و مغز که با علائمی مانند عدم رشد کافی، ناتوانی ذهنی، اختلال رشد مغز، کوچکی سر، فلج، عدم تعادل و یا مشکل در راه‌رفتن، خود را نشان می‌دهد.
    •  لنفوم که نوعی تومور است
    •  سل منتشر یا سل خارج از ریه که مناطق دیگری را درگیر کرده باشد
    •  عفونت خون
    •  عفونت با انگل توکسوپلاسموز که مغز را قبل از سه‌ماهگی درگیر کند
    •  کاهش وزن مداوم
    •  تب بالای سی روز به همراه اسهال مداوم

     به کمک علائم بالا می‌توان بیماران ایدز را طبقه‌بندی کرد.

    ایدز در کودکان

     بیماری ایدز چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     این بیماری به‌راحتی توسط آزمایش خون تشخیص داده می‌شود. تست ارزشمندی که برای دوران نوزادی انجام می‌شود آزمایش PCR است. زیرا از بدن مادر آنتی‌بادی‌هایی به بدن جنین می‌رسد که تست آنتی‌بادی را مثبت کاذب می‌کند؛ بنابراین بهترین روش تشخیصی PCR است. به کمک این تست می‌توان بیماری نوزادان را تا دو روز بعد از تولد تشخیص داد.

     تست‌های تشخیصی ایدز در سه زمان زیر برای نوزادان مشکوک انجام می‌شود:

    •  بدو تولد
    •  یک تا دوماهگی
    •  سه تا شش‌ماهگی
    •  زمانی کودک مبتلا به بیماری ایدز در نظر گرفته می‌شود که تست‌های این ویروس در دو مرحله جداگانه مثبت شوند.
    •  اگر آنتی‌بادی HIV بعد از هجده‌ماهگی همواره مثبت باشد نشان‌دهنده عفونت با این ویروس است.

     عفونت ایدز در کودکان چگونه درمان می‌شود؟

     درمان بیماری ایدز در کودکان، روزبه‌روز پیشرفت می‌کند و باتوجه‌به شرایط هر کودک، میزان پیشرفت بیماری متفاوت است و باید تحت‌نظر متخصص عفونی انجام شود.

     میزان شدت بیماری ایدز در کودکان چهار برابر بزرگسالان است؛ بنابراین شروع درمان در کودکان باید سریع‌تر باشد و درمان جدیدتر از بزرگسالان لازم است.

     تمام کودکان یک تا پنج‌ساله صرف‌نظر از آنکه چه علامتی داشته باشند، باید درمان ایدز را در هر مرحله از بیماری‌شان بگیرند. کودکان بالای پنج سال و زیر یک‌سال در یک‌سری شرایط خاص لازم است درمان شوند.

     درمان بیماری ایدز با داروهای ترکیبی ضدویروسی است. ویروس HIV به‌سرعت نسبت به داروها مقاوم می‌شود؛ بنابراین رژیم درمانی درست با دوز مناسب تحت‌نظر متخصص ضروری است.

     کودکان مبتلا به ایدز باید واکسیناسیون روتین را انجام دهند. واکسن پنوموکوک برای این کودکان واجب است اگر کودک از نظر ایمنی ضعف زیادی نداشته باشد باید واکسن MMR را نیز دوازده‌ماهگی و پانزده‌ماهگی دریافت کند.

     واکسن آنفولانزا نیز برای این کودکان سالانه تجویز می‌شود.

     اگر کودک مبتلا به ایدز با کودک بیماری که آبله‌مرغان یا سرخک داشت در ارتباط باشد، حتماً باید ایمونوگلوبولین این بیماری را دریافت کند تا از بیماری شدید در امان باشد.

     چگونه از بیماری ایدز در کودکان پیشگیری کنیم؟

    •  غربالگری HIV در دوران قبل و حین بارداری برای درمان زودرس و مراقبت‌های لازم حین زایمان
    •  شیرندادن مادر مبتلا به ایدز به کودک
    •  شش هفته درمان داروی ضدویروسی برای شیرخواران متولد شده از مادر مبتلا
    •  هرچه عفونت در بزرگسالان کمتر باشد میزان عفونت در شیرخواران و کودکان نیز کمتر می‌شود؛ بنابراین سیاست‌های آموزش و پیشگیری از ابتلای بزرگسالان نیز بسیار مهم است.
    •  مادران مبتلا به ایدز نباید باردار شوند.
    •  هر اهداکننده خون باید از نظر بیماری ایدز غربالگری شود

     به یاد داشته باشید راه انتقال بیماری ایدز تماس با خون یا ترشحات بدن شخص آلوده است. در هیچ تماس معمولی و ارتباط خانگی این بیماری به فرد سالم منتقل نمی‌شود.

     جمع‌بندی

     بیماری ایدز در کودکان، از دو راه ارتباط خونی یا آلودگی با سرنگ آلوده و در نوجوانان با روابط جنسی حفاظت نشده، و همچنین از راه مادر به جنین منتقل می‌شود.

     پس از ورود ویروس HIV به بدن کودک، علائمی به نام سندرم حاد ویروسی ایجاد می‌شود که شامل تب، بی‌حالی، کاهش وزن و دانه‌های قرمز روی پوست است. دوره نهفتگی ایدز در کودکان کوتاه و ممکن است در نوزادان پنج ماه باشد؛ اما در افراد بزرگ‌تر هفت تا ده سال است. علائم ایدز بستگی به شرایط هر کودک دارد. این ویروس در سلول‌های ایمنی بدن تکثیر می‌شود و باعث ضعیف‌شدن ایمنی بدن می‌شود. هر چه بیماری بیشتر پیشرفت کند و ایمنی بدن ضعیف‌تر شود، بدن مستعد ابتلا به انواع عفونت‌ها می‌شود.

    آنچه باعث مرگ‌ومیر و بدحالی بیماران مبتلا به ایدز می‌شود همین عفونت‌های شدید است. عفونت ایدز در کودکان تحت‌نظر متخصص عفونی با درمان‌های ضدویروسی کنترل و درمان می‌شود. همه کودکان یک تا پنج سال باید درمان ضدویروسی بگیرند. درمان در کودکان خارج از این طبق سنی در شرایط خاص با صلاح‌دید متخصص انجام می‌شود. بهترین راه پیشگیری از بیماری ایدز است. سعی کنید درصورتی‌که به این بیماری مبتلایید باردار نشوید، در صورت بارداری تحت‌نظر متخصص دارو دریافت کنید و پس از زایمان شیردهی نداشته باشید. کودکان باید از خون و ترشحات بدن فرد آلوده به ویروس ایدز دور بمانند.