دسته: مادر و کودک

  • مدت زمان نگهداری شیر مادر در دمای اتاق، یخچال و فریزر

    مدت زمان نگهداری شیر مادر در دمای اتاق، یخچال و فریزر

    نگهداری شیر مادر اهمیت زیادی دارد. زیرا شیر، ماده حساسی است و اگر به درستی نگهداری نشود، خیلی زود خواص خود را از دست داده و فاسد می‌شود. شیر مادر بهترین غذا برای تغذیه نوزادان است. به همین خاطر، حتی اگر امکان شیر دادن به نوزاد از طریق سینه خود را ندارید، بهتر است شیر را دوشیده و نوزاد را از طریق آن تغذیه کنید.

    بیشتر بخوانید: مهم‌ترین خواص شیر مادر چیست؟ اهمیت تغذیه نوزاد با شیر مادر

    در جدول زیر می‌توانید مدت زمان نگهداری شیر به روش های مختلف را ملاحظه کنید.

    روش نگهداریمدت زمان نگهداری
    دمای اتاق (۲۵ درجه سانتی گراد)۶ تا ۸ ساعت
    دمای یخچال (۴ درجه سانتی گراد)۷۲ ساعت
    فریزر خانگی با دمای ۱۸-۲ تا ۳ ماه

    روش‌های نگهداری شیر مادر

    شیر مادر را به روش‌های مختلفی می‌توان نگهداری کرد. هر روش برای مدت زمان خاصی مناسب است. برخی روش‌ها، مدت زمان نگهداری را افزایش می‌دهند اما برخی دیگر، تنها برای چند ساعت مناسب هستند.

    نگهداری در دمای محیط

    یکی از روش‌های نگهداری شیر مادر، قرار دادن آن در دمای محیط است. شیر مادر، در دمای محیط، تا ۶ ساعت سالم می‌ماند. البته به شرط اینکه دمای محیط، ۲۵ درجه سانتی‌گراد باشد. هر چه دما بیشتر باشد، شیر ممکن است در مدت زمان کوتاه‌تری خراب شود. از طرفی، زمانی که شیر مادر را در دمای محیط قرار می‌دهید، نباید در معرض تابش نور خورشید یا هر منبع گرمی دیگری قرار بگیرد.

    نگهداری در یخچال

    نگهداری شیر مادر در یخچال روش بهتری برای ذخیره شیر مادر است. با این حال شیر را نباید در یخچال با هر دمایی نگهداری کرد. دمای یخچال باید ۴ درجه سانتی‌گراد باشد. از طرفی شیر را باید در انتهای یخچال که سردتر است قرار دهید. دقت کنید قرار دادن شیر مادر در درب یخچال کار درستی نیست، زیرا با باز و بسته کردن درب یخچال، دمای شیر بالا می‌رود.

    اگر به این نکات توجه نمایید، می‌توانید شیر مادر را تا ۷۲ ساعت در یخچال نگه دارید. با این حال، اگر نوزاد شما در بیمارستان بستری بود و پرسنل بیمارستان از شما خواستند که شیر خود را برای تغذیه او بیاورید، بدانید که آنها می‌توانند شیر را تا ۹۶ ساعت نیز نگهداری کنند.

    نگهداری در فریز

    گاهی اوقات لازم است نگهداری شیر مادر بیش از ۳ روز طول بکشد. در این صورت می‌تواند از فریزر استفاده نماید. البته برای نگهداری شیر در فریزر نیز باید نکات لازم رعایت شود. از جمله اینکه باید شیر را در ظروف پلاستیکی مخصوص بریزید. ضخامت این ظرف باید کافی باشد تا شیر در داخل آن سالم بماند.

    دمای فریزر باید حدود ۱۸- درجه سانتی گراد بوده و شیر باید در قسمت انتهایی فریزر که دور از درب قرار دارد، نگهداری شود. با رعایت این نکات، می‌توانید شیر مادر را ۲ تا ۳ ماه در فریزرهای خانگی و ۶ تا ۱۲ ماه در فریزرهای صنعتی نگهداری کنید. با این حال، هر چه شیر فریز شده را در مدت زمان کوتاه‌تری استفاده کنید، بهتر است. زیرا هرچه بیشتر در فریزر بماند، مقدار ویتامین سی موجود در شیر کاهش می‌یابد و شیر کیفیت کمتری دارد.

    نگهداری در کیسه‌های عایق

    یکی از روش‌های نگهداری شیر مادر، ریختن آن در کیسه‌های عایق و سرد است. شیر مادر در این کیسه‌ها تا ۲۴ ساعت سالم می‌ماند. این روش برای مادران شاغل که امکان دسترسی به یخچال ندارد بسیار مناسب است. اگر از کیسه‌های عایق برای نگهداری شیر مادر استفاده می‌کنید، فقط در ۴/۳ ظرف شیر بریزید. از طرفی، اگر متوجه پارگی در کیسه شدید، از آن استفاده نکنید. زیرا ممکن است شیر آلوده شود. در این صورت می‌توانید شیر ریخته شده در کیسه عایق را در یک ظرف پلاستیکی در دار قرار دهید.

    نحوه نگهداری شیر مادر

    ظرف نگهداری شیر مادر

    شیر مادر را می‌توان در انواع مختلفی از ظرف‌ها نگهداری کرد. در ادامه شما را با برخی از این ظروف آشنا می‌کنیم.

    ظرف از جنس پلاستیک سخت: یکی از ظروف مناسب برای نگهداری شیر مادر در طولانی مدت، ظروف از جنس پلاستیک سخت مانند پلی کربنات و پلی پروپیل است.

    ظرف از جنس پلاستیک نرم: ظرف از جنس پلاستیک نرم مانند پلی اتیلن نیز برای نگهداری شیر مناسب است اما در صورتی که خراش بردارد، مدت زمان نگهداری شیر در آن کاهش می‌یابد. زیرا منجر به تغییر کیفیت شیر مادر می‌شود. از طرفی این ظروف قیمت بالایی دارند و برای نگهداری شیر برای نوزادن نارس مناسب نیستند.

    ظرف از جنس شیشه: از آنجا که پروتئین‌ها و مواد مغذی موجود در شیر، جذب ظروف شیشه‌ای نمی‌شوند، بهترین گزینه برای نگهداری و ذخیره شیر مادر هستند. این در حالی است که شستن ظروف شیشه‌ای بسیار آسان‌تر از ظروف پلاستیکی است.

    بطری‌های مخصوص نگهداری شیر: برای نگهداری شیر مادر، بطری‌های مخصوصی وجود دارد. با این حال باید فقط ۴/۳ آنها را از شیر پر کنید. از طرفی، این بطری‌ها باید فاقد BPA باشند. زیرا این ماده می‌تواند اثرات منفی بر روی غدد درون‌ریز و رشد نوزاد داشته باشد. زمانی که شیر را در بطری می‌ریزید، بطری باید کاملا خشک و فاقد هر گونه آلودگی باشد.

    ذوب کردن شیر فریز شده

    برای ذوب کردن شیر فریز شده، دو روش وجود دارد. با توجه به اینکه چه مدت تا زمان شیردهی کودک فرصت دارید، در روش اول که سریع‌تر است، می‌توانید شیر فریز شده را در ظرفی که حاوی آب گرم است قرار دهید. در روش دوم شیر را داخل یخچال بگذارید. در این روش احتمالا ۲۴ ساعت طول می‌کشد تا شیر ذوب شود. طبق توصیه پزشکان، نباید شیشه شیر حاوی شیر ذوب شده را تکان داد، بلکه باید آن را به آرامی جا به جا کرد تا چربی در شیر به خوبی مخلوط شود.

    از طرفی هرگز از مایکروفر یا اجاق گاز (حرارت مستقیم) برای ذوب کردن شیر مادر فریز شده استفاده نکنید. زیرا این دو روش موجب از بین رفتن مواد مغذی موجود در شیر می‌شود. از طرفی ممکن است دمای شیر بالا رفته و دهان نوزاد را بسوزاند. از طرف دیگر، شیر ذوب شده را مجدد فریز نکنید و نهایتا ۲ ساعت بعد از ذوب شدن آن را استفاده کنید. اگر نوزاد تمام شیر را تا ۲ ساعت مصرف نکرد، مابقی شیر را دور بریزید.

    نکات مهم در مورد ذخیره شیر مادر در ظرف نگهداری شیر

    برای استفاده از ظرف نگهداری شیر مادر باید به نکات زیر توجه کنید:

    • قبل از استفاده از ظرف نگهداری، آن را بشویید و استریل کنید. بهتر است ظرف در زمان ریختن شیر در آن، کاملا خشک باشد.
    • همواره تاریخ ریختن شیر در ظرف را روی آن بنویسید. بدین ترتیب می‌توانید شیری قدیمی‌تر را زودتر مصرف کنید.
    • اگرشیر را در یخچال یا فریزر قرار می‌دهید، از سردترین قسمت یخچال یا فریزر استفاده کنید.
    • شیر را بعد از دوشیدن یا حتی بعد از ذوب شدن (در صورت فریز کردن) تکان ندهید.
    • شیر ذوب شده را تا ۲ ساعت بعد مصرف کرده و باقی مانده را دور بریزید.
    • اگر احساس کردید بوی شیر عوض شده یا رنگ و طعم و بافت آن به طرز عجیبی تغییر کرده، شیر را دور بریزید. زیرا نشان می‌دهد نگهداری شیر مادر به درستی انجام نشده است.
    زمان نگهداری شیر مادر

    نکات مهم در مورد نگهداری شیر مادر

    • اگر شیر مادر را در یخچال با دمای ۴ درجه و در قسمت سرد یخچال نگهداری نکنید فقط ۲۴ تا ۴۸ ساعت قابل نگهداری است.
    • سعی کنید شیر تازه دوشیده شده را به شیری که از قبل در یخچال گذاشته‌اید اضافه نکنید. بلکه آن را در ظرف جداگانه‌ای ریخته و ساعت نگهداری را روی ظرف بنویسید.
    • ظرف‌های کوچکی برای نگهداری شیر انتخاب کنید. این کار به خصوص زمانی که شیر را فریز می‌کنید، از دور ریختن باقی‌مانده شیر جلوگیری می‌کند.
    • اگر شیر را در دمای اتاق نگهداری می‌کنید، حتما آن را در ظرف دربسته بریزید و روی شیر را یک حوله سرد قرار دهید. اگر می‌دانید دمای اتاق بیش از ۲۵ درجه است، شیر را در یخچال بگذارید.
    • اگر یخچال در دسترس ندارید، می‌توانید شیر دوشیده شده را تا ۲۴ ساعت در مجاورت یخ (مثلا در کولمن) قرار دهید.
    • با توجه به رژیم غذایی مادر، رنگ شیر دوشیده شده ممکن است در زمان‌های مختلف، متفاوت باشد. پس رنگ‌های مختلف نشانه سالم یا ناسالم بودن شیر نیست.
    • به جای نگهداری شیر مادر، تا حد ممکن به طور مستقیم به نوزاد خود شیر بدهید. شیردهی از سینه مادر، برای کودک بسیار لذت‌بخش تر از نوشیدن شیر با شیشه‌ شیر است. از طرفی کودک طعم شیر تازه را بیشتر می‌پسندد و از گرمای وجود مادر و نوازش های او لذت می‌برد.

    نکات مهم قبل از دوشیدن شیر مادر

    • شیر مادر را در زمان مناسب بدوشید. زمان مناسب، زمانی است که پستان مادر پر باشد. معمولا اوایل صبح یا زمانی که نوزاد مقداری از شیر را خورده و پستان هنوز به طور کامل تخلیه نشده یا زمانی که تنها یکی از پستان‌ها را خورده و دیگری پر از شیر است، زمان مناسبی است.
    • بهتر است مادر قبل از دوشیدن شیر، یک نوشیدنی گرم بنوشد و حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه استراحت کند. از طرفی پیشنهاد می‌شود به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه یک حوله گرم و مرطوب روی پستان خود قرار دهد تا شیر در پستان راحت‌تر جریان یابد. این موارد به ترشح شیر بیشتر کمک می‌کند.
    • حمام کردن، ماساژ پستان، ماساژ ستون فقرات و یا نوک پستان به مدت یک تا دو دقیقه نیز می‌تواند ترشح شیر را افزایش دهد.
    • مادر باید قبل از دوشیدن شیر، دست‌های خود را به خوبی بشوید و نظافت را به طور کامل رعایت کند.

    برای کسب اطلاعات مفید در مورد مسائل مربوط به سلامتی از جمله نگهداری شیر مادر و… می‌توانید به مجله سلامتی نبض مراجعه کنید.

  • مهم‌ترین خواص شیر مادر چیست؟ اهمیت تغذیه نوزاد با شیر مادر

    مهم‌ترین خواص شیر مادر چیست؟ اهمیت تغذیه نوزاد با شیر مادر

    شیر مادر به عنوان بهترین و کامل‌ترین تغذیه برای نوزادان شناخته می‌شود و تأثیر زیادی در رشد آن‌ها دارد. خواص شیر مادر و اهمیت تغذیه نوزادان با آن، به‌عنوان منبعی سرشار و متعادل از تمامی مواد مغذی مورد نیاز بدن نوزاد به‌حدی زیاد است که یک روز اول آگوست به گرامیداشت آن اختصاص داده شده است. تغذیه با شیر مادر علاوه بر نقشی که در رشد نوزاد دارد، باعث پیوند عاطفی عمیق‌تر میان مادر و فرزند می‌شود. در مطلب پیش‌رو به بررسی خواص شیر مادر و اهمیت تغذیه نوزادان با آن می‌پردازیم. همراه ما باشید.

    بیشتر بخوانید: علت زخم گوش نوزاد چیست؟ دلایل رایج و راهکارهای درمان

    خواص شیر مادر ناشی از چیست؟

    شیر مادر کامل‌ترین منبع تغذیه برای نوزاد محسوب می‌شود. ترکیبات گوناگون موجود در شیر مادر نقش مهمی در محافظت کودک در برابر بیماری‌ها و عفونت‌ها دارند و پروتئین‌هایی که در آن یافت می‌شوند، به مراتب آسان‌تر از پروتئین‌های موجود در شیر گاو توسط بدن نوزاد هضم می‌شوند. خواص شیر مادر به‌دلیل وجود املاح و مواد معدنی مختلف در آن است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

    نوع ماده مغذینقش و فایده برای نوزاد
    پروتئین‌ وی (60%) و کازئین (40%)هضم آسان‌تر، حفاظت در برابر عفونت‌ها، تأمین کلسیم از طریق کازئین
    لاکتوفرینمانع رشد باکتری‌ها در دستگاه گوارش
    کلستروم (آغوز)سرشار از آنتی‌بادی، تقویت سیستم ایمنی، محافظت در برابر بیماری‌ها
    لیزوزیممقابله با ای‌کولی و سالمونلا، کمک به رشد باکتری‌های مفید روده، خاصیت ضد التهابی
    چربی‌هامنبع انرژی، کمک به جذب ویتامین‌های محلول در چربی
    ویتامین‌های محلول در چربیحفظ سلامت عمومی، تأثیر مستقیم بر رشد
    ویتامین‌های محلول در آب: C، ریبوفلاوین، نیاسین، اسید پانتوتنیکتأمین نیازهای تغذیه‌ای اساسی نوزاد
    آهنپیشگیری از کم‌خونی، رنگ‌پریدگی، ضعف، ضربان قلب بالا
    فلورایدتقویت مینای دندان، جلوگیری از پوسیدگی
    کربوهیدرات‌هامقابله با باکتری‌های مضر، کمک به جذب کلسیم، فسفر و منیزیم، کمک به رشد باکتری‌های مفید در دستگاه گوارش نوزاد

    در ادامه به توضیح اهمیت هر کدام از املاح و مواد معدنی گفته شده در جدول می‌پردازیم.

    انواع پروتئین

    شیر مادر شامل پروتئین‌های مختلفی است که دو نوع اصلی آن‌ها پروتئین وی و کازئین هستند. پروتئین وی ساختاری طبیعی دارد و در مقابل، کازئین منبع مهمی برای تامین کلسیم بدن به‌شمار می‌رود. این دو نوع پروتئین نقش قابل توجهی در محافظت از کودک در برابر بیماری‌ها و عفونت‌ها دارند. برخی از دیگر پروتئین‌های مهم موجود در شیر مادر عبارتند از:

    • لاکتوفرین: این پروتئین با مهار رشد باکتری‌های مضر در دستگاه گوارش، نقش محافظتی ایفا می‌کند.
    • کلستروم: کلستروم اولین شیر تولید شده توسط مادراست، مایعی زرد رنگ و سرشار از آنتی‌بادی که در روزهای نخست تولد تولید می‌شود و به تقویت سیستم ایمنی نوزاد کمک می‌کند.
    • لیزوزیم: این آنزیم با جلوگیری از رشد باکتری‌هایی مثل ای‌کولی و سالمونلا، مانع عفونت‌های خطرناک می‌شود. همچنین به افزایش باکتری‌های مفید در روده کمک کرده و خاصیت ضد‌التهابی دارد.

    چربی‌ها

    بخشی از خواص شیر مادر به‌دلیل چربی‌ها هستند. چربی‌های موجود در شیر مادر برای رشد و سلامت نوزاد اهمیت زیادی دارند و به رشد مغز، جذب بهتر ویتامین‌های محلول در چربی و تامین انرژی لازم نوزاد کمک می‌کنند. چربی‌ها در شکل‌گیری شبکیه چشم و توسعه سیستم عصبی نیز نقش کلیدی دارند.

    اهمیت ویتامین‌ها در خواص شیر مادر

    مقدار ویتامین‌های موجود در شیر مادر تا حد زیادی به تغذیه و میزان دریافت ویتامین‌ها بستگی دارد. به‌همین دلیل، داشتن رژیم غذایی غنی از ویتامین‌ها در دوران شیردهی بسیار اهمیت دارد. ویتامین‌های محلول در چربی مانند A، D، E و K برای سلامت عمومی نوزاد مناسب هستند. همچنین ویتامین‌های محلول در آب نظیر C، ریبوفلاوین، نیاسین و اسید پانتوتنیک در رشد و عملکرد طبیعی بدن کودک ضروری‌ هستند.

    آهن

    هرچند آهن در شیر مادر به مقدار اندکی وجود دارد، اما همین مقدار کم باعث خواص شیر مادر برای نوزاد می‌شوند. آهن یکی از عناصر حیاتی برای رشد سلولی و تشکیل خون است و کمبود آن می‌تواند منجر به کم‌خونی، ضعف، رنگ‌پریدگی و افزایش ضربان قلب در نوزاد شود.

    فلوراید موثر

    یکی دیگر از مواد معدنی مفید در شیر مادر، فلوراید است. این ماده نقش مهمی در محافظت از دندان‌های نوزاد دارد و با تقویت مینای دندان، از پوسیدگی زودهنگام آن‌ها پیشگیری می‌کند.

    کربوهیدرات‌ها

    لاکتوز مهم‌ترین کربوهیدرات موجود در شیر مادر است و حدود ۴۰ درصد کالری مورد نیاز شیر را فراهم می‌کند. بخشی از خواص شیر مادر به این ماده بستگی دارد زیرا با مهار رشد باکتری‌های مضر در دستگاه گوارش، جذب بهتر مواد معدنی مانند کلسیم، فسفر و منیزیم را امکان‌پذیر می‌سازد.

    بهترین خواص شیر مادر

    مهم‌ترین خواص شیر مادر چیست؟

    شیر مادر برای نوزاد از هر تغذیه‌ای بهتر است و به توصیه کارشناسان نباید آن را با ماده دیگری جایگزین کرد. در ادامه به بررسی خواص شیر مادر برای نوزاد می‌پردازیم.

    تغذیه‌ای ایده‌آل برای نوزاد

    شیر مادر بهترین منبع تامین نیازهای تغذیه‌ای نوزاد در شش ماه نخست زندگی است. ترکیب منحصر‌به‌فرد آن متناسب با نیازهای رشد کودک در مراحل مختلف تغییر کرده و مطمئن‌ترین شیوه تغذیه را فراهم می‌سازد. در روزهای آغازین تولد، سینه‌ مادر ماده‌ای غلیظ و زردرنگ به نام آغوز ترشح می‌کند. این ماده، غنی از پروتئین و با مقدار قند اندک، به‌عنوان یک غذای بی‌نظیر برای نوزاد شناخته می‌شود که هیچ جایگزینی برای آن وجود ندارد. آغوز نه‌تنها غذای مناسبی برای آغاز زندگی است، بلکه در توسعه سیستم گوارشی نوزاد نیز نقشی کلیدی دارد. با رشد معده کودک، میزان آغوز هم به‌تدریج افزایش می‌یابد.

    تقویت بدن و کاهش بیماری‌ها از خواص شیر مادر

    از دیگر خواص شیر مادر برای نوزادان می‌توان به تقویت بدن و کاهش احتمال ابتلا به بیماری‌ها اشاره کرد. برخی از این بیماری‌ها عبارتند از:

    • عفونت گوش میانی
    • سرماخوردگی‌های مکرر و عفونت‌های تنفسی
    • آسیب‌های گوارشی در نوزادی
    • سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS)
    • انواع بیماری‌های آلرژیک
    • التهاب‌های روده‌ای مانند کرون و کولیت اولسراتیو
    • دیابت نوع 1 و نوع 2
    • سرطان خون دوران کودکی

    افزایش وزن سالم نوزاد

    کمک به رشد طبیعی و افزایش وزن نرمال نوزاد، از دیگر خواص تغذیه نوزاد با شیر مادر است. تحقیقات حاکی از آن است که تغذیه با شیر مادر به‌مدت چهار ماه یا بیشتر، ریسک اضافه‌وزن در دوران کودکی را کاهش می‌دهد. رشد سالم باکتری‌های مفید در روده نوزاد با مصرف شیر مادر و سطح بالای هورمون لپتین، از جمله عوامل موثر در متعادل‌سازی وزن نوزاد با شیر مادر هستند.

    بهبود توانایی‌های ذهنی با شیر مادر

    بهبود توانمندی‌های ذهنی از دیگر خواص شیر مادر برای نوزادان است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، از رشد مغزی بیشتری نسبت به کودکانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند برخوردار هستند. این رشد نه‌تنها به دلیل ترکیبات مغذی موجود در شیر مادر است، بلکه تماس فیزیکی، ارتباط چشمی و نزدیکی عاطفی بین مادر و کودک نیز در آن نقش دارند.

    شواهد علمی نشان می‌دهد که تغذیه با شیر مادر با امتیاز بالاتر در تست‌های هوشی و کاهش احتمال بروز اختلالات رفتاری در سال‌های بعدی زندگی مرتبط است. این موضوع می‌تواند نشانه‌ای از تاثیر عمیق شیردهی بر توسعه ذهنی و عاطفی کودک باشد.

    تقویت فک و سلامت دندان‌ها، از دیگر خواص شیر مادر

    نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، معمولا دندان‌های سالم‌تری دارند. عمل مکیدن پستان مادر نه‌تنها به رشد و تقویت عضلات فک کمک می‌کند، بلکه در شکل‌گیری درست دندان‌ها و بهبود ساختار دهان و فک نیز موثر است.

    شیر دادن به نوزاد چه فوایدی برای مادر دارد؟

    خواص و مزایای شیر مادر تنها برای نوزادان نیست. شیر دادن به نوزاد برای مادر نیز خواص و مزایای زیادی به همراه دارد که عبارتند از:

    کاهش تدریجی وزن پس از زایمان

    در سه ماه ابتدایی پس از تولد نوزاد، معمولا به دلیل افزایش اشتهای مادر و گرایش طبیعی بدن به ذخیره‌ چربی، روند کاهش وزن چندان محسوس نیست. اما از ماه سوم تا ششم، مادرانی که فرزند خود را با شیر خود تغذیه می‌کنند، نسبت به دیگر مادران کاهش وزن بیشتری را تجربه می‌کنند. علت این امر مصرف روزانه حدود ۵۰۰ کالری توسط بدن برای تولید شیر است که در نهایت به کاهش وزن کمک می‌کند.

    بازگشت اندازه رحم به حالت طبیعی

    در زمان زایمان، بدن مادر هورمون اکسی‌توسین ترشح می‌کند که وظیفه آن تسهیل روند زایمان و کنترل خونریزی است. در طول دوران بارداری، رحم از اندازه‌ای به کوچکی یک هلو به ابعادی بزرگ در کل ناحیه شکم می‌رسد. شیردهی باعث افزایش سطح اکسی‌توسین شده و همین موضوع موجب انقباض رحم و بازگشت تدریجی آن به وضعیت اولیه می‌شود.

    کاهش احتمال ابتلا به افسردگی پس از زایمان

    افسردگی پس از زایمان مشکلی شایع است که ممکن است حدود ۱۵ درصد مادران را تحت تأثیر قرار دهد. در مادرانی که شیردهی را ادامه می‌دهند، افزایش ترشح اکسی‌توسین نقش مهمی در کاهش بروز افسردگی دارد. این مادران اغلب سطح استرس و خستگی کمتری را تجربه کرده و ارتباط عاطفی عمیق‌تری با نوزاد خود برقرار می‌کنند.

    خواص شیر مادر

    سخن پایانی در مورد خواص شیر مادر

    در پایان می‌توان گفت که شیر مادر فراتر از یک غذای ساده برای نوزاد است. از تقویت سیستم ایمنی و رشد مغز گرفته تا کاهش خطر بیماری‌ها و کمک به شکل‌گیری صحیح دهان و دندان، چند نمونه از مزایا و خواص تغذیه نوزاد با شیر مادر هستند. علاوه بر جنبه‌های جسمی، تغذیه با شیر مادر از نظر روحی نیز فواید زیادی دارد. شیر مادر پیوند عاطفی مادر و نوزاد را افزایش داده و موجب حس امنیت و آرامش در نوزد می‌شود. اگر به دنبال اطلاعات علمی، به‌روز و قابل اعتماد در زمینه سلامت هستید، مجله سلامتی نبض انتخابی مطمئن در این زمینه خواهد بود.

  • علت زخم گوش نوزاد چیست؟ دلایل رایج و راهکارهای درمان

    علت زخم گوش نوزاد چیست؟ دلایل رایج و راهکارهای درمان

    آیا می‌دانید علت زخم گوش نوزاد چیست؟ بروز زخم در ناحیه پشت یا سطح گوش نوزادان یکی از مشکلات پوستی نسبتا رایج در میان نوزادان و خردسالان است که معمولا با درمان‌های ساده بهبود می‌یابد. هرچند اغلب این زخم‌ها در بخش پشتی گوش دیده می‌شوند اما در برخی موارد ممکن است در اطراف یا روی گوش نیز ظاهر شوند. این عارضه معمولاً با نشانه‌هایی مانند قرمزی پوست، التهاب، ترشح‌های خفیف، خارش یا حتی درد همراه است و ممکن است باعث نگرانی‌هایی در والدین شود. در این مقاله قصد داریم به بررسی دقیق علت زخم گوش نوزاد، نشانه‌های ظاهری و راهکارهای درمانی آن مناسب بپردازیم.

    بیشتر بخوانید: آشنایی با علائم اولیه بارداری

    بررسی عارضه زخم گوش نوزادان در یک نگاه

    موضوعخلاصه اطلاعات
    نوع عارضهزخم گوش
    محل بروزداخل، اطراف و پشت گوش
    علائم عارضهقرمزی، پوسته پوسته شدن، خارش و سوزش گوش
    علل ابتلاآلرژی، خشکی پوست، اوتیت
    درمان پیشنهادیاستفاده از قطره، کرم و پماد بسته به توصیه پزشک

    علت زخم گوش نوزاد چیست؟

    زخم گوش در نوزادان پدیده‌ای رایج است که معمولا با علائمی مانند التهاب و قرمز شدن پوست گوش، پوسته پوسته شدن اطراف و ناحیه پشتی گوش، احساس خارش، سوزش و خشکی و… در گوش‌ها بروز می‌کند. با مشاهده یک یا چند مورد از علائم گفته شده باید به متخصص کودک مراجعه کنید. در این مراجعه پزشک به معاینه دقیق و تشخیص بیماری می‌پردازد تا راهکارهای درمانی را ارائه دهد. اولین مرحله برای شروع درمان، تشخیص علت زخم گوش است که در بیشتر موارد یکی از دلایل زیر خواهد بود:

    واکنش‌های آلرژیک؛ علت زخم گوش نوزاد

    سیستم ایمنی بدن نوزادان هنوز در حال رشد است و تماس پوست آن‌ها با مواد مختلف مانند برخی شامپوها، لوازم آرایشی، بدلیجات یا حتی قطره‌های درمانی گوش ممکن است موجب واکنش‌های آلرژیک شود. این حساسیت‌ها اغلب با قرمزی، خارش و در نهایت زخم در ناحیه گوش خود را نشان می‌دهند.

    خشکی بیش از حد پوست دیگر علت زخم گوش نوزاد

    برخی نوزادان به‌طور طبیعی پوست خشکی دارند. این خشکی در ناحیه پشت گوش ممکن است باعث ترک خوردن پوست شده و علت زخم گوش نوزادان باشد. از آنجا که پوست خشک نمی‌تواند رطوبت کافی را حفظ کند، احتمال بروز مشکلاتی مانند اگزما در این ناحیه افزایش می‌یابد.

    تحریکات ناشی از عوامل خارجی (اوتیت)

    گاهی نفوذ آب، صابون یا مواد شوینده به اطراف یا داخل گوش می‌تواند منجر به تحریک پوست لطیف این ناحیه شود. این تحریکات گاهی به التهاب و در نهایت زخم ختم می‌شوند، به‌ویژه اگر پوست قبلاً خشک یا حساس باشد.

    تاثیر تغییرات آب‌وهوایی

    دیگر علت زخم گوش نوزادان تغییرات شدید اقلیمی و آب‌وهوایی است. نوزادان قادر نیستند به خوبی با نوسانات دمایی یا تغییرات اقلیم سازگار شوند. پوست گوش آن‌ها در برابر سرما، گرما یا خشکی هوا ممکن است واکنش نشان دهد و دچار آسیب یا زخم شود.

    در مجموع، علت زخم گوش در نوزادان معمولا به حساسیت‌های پوستی و واکنش بدن او نسبت به شرایط محیطی یا تماس با مواد خاص بازمی‌گردد. همچنین لازم به ذکر است که زخم‌هایی در نواحی دیگر گوش نیز ممکن است با دلایل مشابه ایجاد شوند و نیاز به توجه و مراقبت مناسب دارند.

    علت زخم گوش نوزاد و پوسته پوسته شدن آن

    راهکارهای پیشگیری از بروز زخم در گوش نوزادان

    بسیاری از والدین با نگرانی به زخم شدن گوش نوزاد یا کودک خود واکنش نشان می‌دهند و به‌دنبال راهکارهایی هستند تا از بروز چنین مشکلی جلوگیری کنند. خوشبختانه، در اغلب موارد می‌توان با رعایت برخی نکات ساده به‌راحتی از بروز این عارضه پیشگیری کرد. نیازی به نگرانی‌های بیش از حد نیست و با شناسایی علت زخم گوش نوزاد و کاهش اثر عوامل بروز این عارضه می‌توان از ابتلا به آن جلوگیری کرد. نکاتی که در این زمینه کمک‌کننده هستند، عبارتند از:

    • برای شروع، توجه داشته باشید که هنگام شست‌وشوی سر نوزاد، حتما از شوینده‌های مخصوص کودکان استفاده کنید و دقت کنید که شامپو یا آب وارد گوش نوزاد نشود، چراکه این موضوع می‌تواند به تحریک پوست منجر شود.
    • رطوبت هوا نیز نقش مهمی در سلامت پوست دارد؛ از خشکی محیط منزل جلوگیری کنید تا پوست نوزاد خشک و آسیب‌پذیر نشود.
    • خشک کردن پوست: در صورتی که علت زخم گوش نوزاد، عفونت ناشی رطوبت بیش از اندازه اطراف یا ناحیه داخلی آن باشد، باید ناحیه آسیب‌دیده را به‌طور منظم خشک کنید.
    • گاهی‌اوقات علت زخم گوش در نوزادان، خراشیدگی پوست با ناخن‌های کودک است. برای جلوگیری از بروز این مشکل بهتر است از دستکش نوزادی مخصوص برای فرزند خود استفاده کنید. همچنین کوتاه کردن ناخن‌ها برای جلوگیری از خراش‌های ناخواسته توصیه می‌شود.
    • علاوه بر این، مصرف کرم‌های مرطوب‌کننده مخصوص نوزادان طبق توصیه پزشک می‌تواند به حفظ سلامت پوست گوش و جلوگیری از بروز زخم کمک کند.
    • همچنین توصیه می‌شود برای محافظت بیشتر، از تماس گوش کودک با زیورآلات، عطر یا سایر محصولات شیمیایی خودداری شود، چراکه این موارد ممکن است باعث واکنش آلرژیک و در نتیجه زخم شدن ناحیه گوش شوند.

    روش‌های درمان زخم گوش نوزاد

    اطلاع از علت زخم گوش نوزاد به پیشگیری از بروز عارضه و درمان سریع‌تر آن کمک می‌کند. با این حال در صورتی که موفق به رعایت نکات گفته‌شده و پیشگیری نشده و فرزند شما به عارضه زخم گوش مبتلا شد، بهتر است فورا به پزشک مراجعه کرده تا درما‌ن‌های لازم را مطابق با توصیه پزشک آغاز کنید. لازم به ذکر است که شیوه درمان زخم پشت گوش نوزاد یا سایر زخم‌های ناحیه گوش، بسته به محل دقیق آسیب و نوع زخم متفاوت خواهد بود.

    به عبارت دیگر، شدت التهاب، عمق و ناحیه‌ای که تحت تاثیر قرار گرفته است، نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب روش درمان دارد. با این حال، در بیشتر موارد پزشکان برای بهبود زخم‌های ناحیه گوش نوزادان، از داروهای موضعی نظیر کرم، پماد یا قطره‌های مخصوص استفاده می‌کنند. این داروها با هدف کاهش التهاب، جلوگیری از عفونت و ترمیم پوست آسیب‌دیده تجویز می‌شوند و معمولا در مدت کوتاهی تاثیر مثبتی بر روند بهبود خواهند داشت.

    علت زخم گوش نوزاد؛ هشدارهایی درباره درمان

    نکته مهمی که والدین باید همواره به آن توجه داشته باشند، این است که داروهای موضعی مانند کرم‌ها، پمادها و قطره‌ها حاوی ترکیبات شیمیایی هستند و استفاده نادرست از آن‌ها ممکن است به‌جای بهبود، موجب آسیب بیشتر به پوست حساس نوزاد شود. به همین دلیل، متخصصان اطفال و پزشکان گوش و حلق و بینی تاکید می‌کنند که هیچ‌گونه دارویی حتی داروهای به ظاهر ساده و موضعی، نباید بدون تجویز پزشک برای درمان زخم گوش نوزاد به کار برده شود.

    پوست گوش نوزادان بسیار لطیف و آسیب‌پذیر است و هرگونه درمان خودسرانه، به‌ویژه در نواحی ظریف مانند داخل یا پشت گوش، ممکن است منجر به التهاب یا حتی عفونت‌های ثانویه شود. برخی والدین نیز ترجیح می‌دهند از روش‌های خانگی برای درمان زخم پشت گوش کودک خود استفاده کنند. هرچند این روش‌ها در برخی موارد می‌توانند به ترمیم زخم‌های سطحی کمک کنند، اما استفاده از آن‌ها برای نوزادان بدون مشورت با پزشک توصیه نمی‌شود.

    علت زخم گوش نوزاد چیست

    نکاتی برای مراقبت از پوست نوزادان برای جلوگیری از زخم گوش

    همان‌طور که گفته شد، در بیشتر موارد علت زخم گوش نوزاد مراقبت‌های نامناسب و مشکلات پوستی است که با پیشگیری از بروز آن‌ها می‌توان از عوارضی مانند زخم پوست هم جلوگیری کرد. برخی از نکاتی که به مراقبت بهتر از پوست نوزاد کمک می‌کنند، عبارتند از:

    ماساژ دادن پوست کودک

    یکی از روش‌های مؤثر برای جلوگیری از خشکی پوست نوزاد، ماساژ دادن بدن اوست. طبق برخی مطالعات، این کار با افزایش ترشح هورمون‌ها می‌تواند ایمنی بدن کودک را تقویت کند. برای شروع، نوزاد را روی سطحی نرم بخوابانید. دستان خود را بشویید و خشک کنید، سپس با استفاده از روغن یا لوسیون مخصوص کودکان، به‌آرامی پوست او را ماساژ دهید. در صورتی‌ که نوزاد گریه کند، احتمالا زمان مناسبی برای ماساژ نیست.

    محافظت از پوست نوزاد در برابر اگزما

    اگزما معمولا به شکل قرمزی، خشکی و خارش در مناطقی مانند صورت، سر، آرنج یا پشت گوش بروز می‌کند و می‌تواند کودک را بی‌قرار کند. برای کاهش خطر ابتلا به این مشکل، از خشک شدن بیش از حد پوست کودک جلوگیری کرده و در صورت نیاز، با مشورت پزشک از پماد مخصوص یا مقدار کمی وازلین استفاده کنید. همچنین بهتر است لباس‌هایی با جنس نخ یا پنبه برای کودک انتخاب شود. گاهی اوقات، اگزما یا خشکی پوست می‌تواند علت زخم گوش نوزاد نیز باشد.

    حمام کردن بیش از اندازه توصیه نمی‌شود

    اگرچه ممکن است والدین عادت به حمام روزانه داشته باشند، اما برای نوزادان نیازی به حمام رفتن بیش از سه بار در هفته وجود ندارد. شستن مداوم بدن نوزاد می‌تواند چربی طبیعی پوست را که نقش محافظتی دارد، از بین ببرد و باعث خشکی شود. این خشکی پوست، خود ممکن است یکی از عوامل اصلی در بروز زخم پشت گوش باشد.

    پرهیز از استفاده از محصولات عطری برای نوزاد

    استفاده از لوسیون، ادکلن یا خوشبوکننده‌هایی با رایحه‌های تند ممکن است موجب تحریک پوست حساس نوزاد شود. این مواد می‌توانند پوست اطراف گوش را نیز دچار التهاب و خشکی کرده و در نهایت به ایجاد زخم منجر شوند. پوست نوزاد به طور طبیعی لطیف و خوش‌بو است و نیازی به محصولات معطر ندارد.

    سخن پایانی درباره علت زخم گوش نوزاد

    همان‌طور که در این مطلب گفته شد، آگاهی از علت زخم گوش نوزاد و رعایت مراقبت‌های ساده پوستی می‌تواند به پیشگیری و درمان به موقع این مشکل کمک کند. توجه به خشکی پوست، استفاده از محصولات مناسب و جلوگیری از تحریکات پوستی از مهم‌ترین نکات در حفظ سلامت گوش نوزاد است. برای دریافت اطلاعات بیشتر و نکات کاربردی در زمینه سلامت کودک، می‌توانید به مجله سلامتی نبض مراجعه کنید.

  • آشنایی با علائم اولیه بارداری

    آشنایی با علائم اولیه بارداری

    علائم اولیه بارداری نتیجه تغییرات هورمونی است. تغییرات هورمونی قابل توجهی در دوران بارداری رخ می‌دهد. این تغییرات علائم متنوعی را ایجاد می‌کنند. برخی از زنان بسیاری از علائم بارداری را تجربه می‌کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است تنها تعداد کمی ‌از آنها را داشته باشند.

    بیشتر بخوانید: بیماری ITP چیست؟ علائم و تشخیص

    اولین نشانه‌های بارداری شامل قطع پریودی، تغییرات در ناحیه سینه، خستگی، تکرر ادرار و حالت تهوع و استفراغ (مخصوصا تهوع صبحگاهی) است. با این حال، این علائم ممکن است ناشی از عوامل دیگری باشند و لزوماً به معنای بارداری نیستند، بنابراین اگر مشکوک به بارداری هستید، ابتدا از یک بی‌بی چک استفاده کنید و در صورت مثبت بودن نتیجه، آزمایش خون دهید.

    همان طور که بارداری پیشرفت می‌کند، ممکن است دچار طیف گسترده‌ای از تغییرات از جمله کمردرد، سردرد، گرفتگی عضلات پا یا واریس، خارش یا سوزش، یبوست، بواسیر یا سوء‌هاضمه، واژینیت یا ترشحات واژن، تغییرات خلق و خو یا حتی افسردگی شوید. شناخت این علائم و اطلاع از اینکه کاملا محدود به دوران بارداری است، تحمل آنها را راحت می‌کند.

    علائم اولیه بارداری

    علائم اولیه بارداری را می‌توانید در جدول زیر مشاهده کنید:





    اولین نشانه‌های بارداری
    قطع قاعدگی
    تهوع و استفراغ (که اغلب صبح‌ها اتفاق می‌افتد اما می‌تواند در هر زمان دیگری نیز رخ دهد)
    حساسیت و بزرگ شدن سینه‌ها
    خستگی
    تکرر ادرار مخصوصا در شب
    میل به خوردن برخی غذاها و بیزاری از غذاهایی که قبلا دوست داشتید

    علائم بارداری در افراد مختلف، متفاوت است. برخی ممکن است تهوع صبحگاهی شدید را تجربه کنند، در حالی که برخی دیگر هیچ تغییر فیزیکی را تجربه نمی‌کنند. علائم بارداری ناشی از تغییرات هورمونی در جنین است که به سرعت پس از لقاح رخ می‌دهد و منجر به تغییرات فیزیکی مختلفی در خانم باردار می‌شود. در ادامه به توضیح هر یک از علائم اولیه بارداری می‌پردازیم.

    قطع قاعدگی

    قطع قاعدگی یکی از اولین علائم بارداری است. این اتفاق زمانی می‌افتد که لقاح بین تخمک و اسپرم کامل می‌شود و بدن شروع به تولید هورمون hCG (گنادوتروپین جفتی انسان) می‌کند. هورمون hCG حدودا ۸ تا ۱۰ روز پس از لقاح در بدن خانم باردار تولید می‌شود تا منجر به رشد جنین شود. در نتیجه، بدن تخمک‌گذاری را متوقف کرده و همین موضوع، منجر به عدم قاعدگی در دوره بعدی می‌شود.

    البته، قطع قاعدگی می‌تواند ناشی از استرس، عدم تعادل هورمونی، تغییر شدید رژیم غذایی، سندرم PMS یا ورزش بیش از حد نیز باشد. افرادی که به بارداری مشکوک هستند، باید آزمایش بارداری انجام دهند تا وجود هورمون hCG تشخیص داده شده و بارداری تایید شود.

    تهوع صبحگاهی، حالت تهوع و استفراغ

    تهوع صبحگاهی یکی دیگر از علائم اولیه بارداری است که معمولاً بین ۲ تا ۸ هفته پس از لقاح رخ می‌دهد و علامتی بسیار رایج برای اکثر زنان باردار است. تهوع صبحگاهی به صورت تهوع، استفراغ و از دست دادن اشتها و همچنین سردرد و سرگیجه بروز می‌کند. با اینکه حالت تهوع معمولاً صبح‌ها رخ می‌دهد، برخی افراد ممکن است در طول روز نیز آن را تجربه کنند.

    تهوع صبحگاهی ممکن است تا هفته دوازدهم بارداری برطرف شده و در هفته ۳۲ دوباره ظاهر شود. تهوع صبحگاهی شدید می‌تواند باعث استفراغ شدید، کم آبی بدن، خستگی شدید و حتی غش شود. کسانی که تهوع صبحگاهی شدید را تجربه می‌کنند، باید فوراً برای ارزیابی کامل به پزشک مراجعه کنند.

    حالت تهوع از علائم اولیه بارداری است

    تورم، تغییر یا حساس شدن سینه‌ها

    تورم، تغییر یا حساس شدن سینه‌ها یکی دیگر از علائم اولیه بارداری هستند که ۲ تا ۳ روز پس از لقاح ظاهر می‌شوند. این علائم مشابه علائم قبل از قاعدگی خواهد بود که با احساس سنگینی و سوزش در سینه‌ها مشخص می‌شود. سینه‌ها بزرگ شده و باعث می‌شوند سوتین تنگ‌تر به نظر برسد. علاوه بر این،‌ هاله قهوه‌ای اطراف نوک سینه، تیره‌تر، پوست سینه سفت‌تر و رگ‌های خونی قابل مشاهده‌تر می‌شوند. در عرض سه ماه، این علائم به تدریج کاهش می‌یابد. زیرا بدن با افزایش فعالیت‌های هورمونی مرتبط با بارداری سازگار می‌شود.

    تکرر ادرار

    تکرر ادرار یکی دیگر از علائم اولیه بارداری است که پس از قطع پریودی رخ می‌دهد. در دوران بارداری، بدن برای حفظ جنین در حال رشد، خون و مایعات اضافی تولید می‌کند و این باعث می‌شود کلیه‌ها برای فیلتر کردن حجم بیشتری از خون و دفع مواد زائد، سخت‌تر کار کنند و این امر منجر به تکرر ادرار می‌شود. ادرار ممکن است رنگ تیره‌تری داشته باشد و به رنگ نارنجی یا قهوه‌ای درآید. علاوه بر این، با رشد جنین، رحم بزرگتر می‌شود و به مثانه فشار می‌آورد و نیاز به تکرر ادرار، به ویژه در طول ساعات شب افزایش می‌یابد.

    خستگی

    خستگی یکی از علائم اولیه بارداری است که می‌تواند در هفته اول پس از لقاح رخ دهد. در دوران بارداری، بدن سطح بالایی از پروژسترون را برای حفظ رشد جنین تولید می‌کند. از سوی دیگر، افزایش این هورمون ممکن است روند سوخت و ساز بدن را کاهش دهد. در نتیجه، بدن انرژی بیشتری را صرف کل فرآیند گوارش می‌کند و باعث می‌شود زنان باردار احساس خستگی و کوفتگی بیشتری داشته باشند. حتی ممکن است گرفتگی‌های مکرر را تجربه کنند. با این حال، خستگی و کوفتگی در دوران بارداری می‌تواند ناشی از کم‌خونی ثانویه به کمبود آهن و لکه‌بینی در دوران بارداری نیز باشد.

    لکه‌بینی، خونریزی سبک واژینال

    لکه‌بینی یا خونریزی سبک واژینال، یکی دیگر از علائم اولیه بارداری است که می‌توان در سه ماهه اول متوجه آن شد. پس از لقاح، جنین در دیواره رحم لانه‌گزینی می‌کند و منجر به لکه‌بینی یا خونریزی واژینال در دوران بارداری می‌شود که معمولا بدون درد یا گرفتگی شکم است. با این حال، همه زنان باردار این لکه‌بینی یا خونریزی سبک واژینال را تجربه نمی‌کنند. کسانی که خونریزی مداوم و گرفتگی شکم دارند، ممکن است دچار حاملگی خارج رحمی شده یا در معرض سقط جنین باشند. پس برای ارزیابی بیشتر حتما باید به پزشک زنان مراجعه کنند.

    سردرد و سرگیجه

    سردرد و سرگیجه از علائم اولیه بارداری هستند که در اثر تغییرات هورمونی در بدن و همچنین افزایش گردش خون ایجاد می‌شوند. سردرد و سرگیجه در دوران بارداری ممکن است بسته به وضعیت جسمی خانم باردار، کم و بیش ظاهر شوند. عوامل موثر بر حالت سردرد و سرگیجه شامل تغییرات هورمونی، استرس، خواب ناکافی یا ترک کافئین است. افرادی که در دوران بارداری سردرد مداوم دارند باید برای معاینه کامل با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنند.

    نفخ

    نفخ یک علامت رایج در زمان بارداری محسوب می‌شود که ناشی از افزایش هورمون پروژسترون بوده و روی عملکرد سیستم گوارش بدن تاثیرگذار است. این تغییر منجر به افزایش گاز معده می‌شود که احساس نفخ را ایجاد می‌کند.

    گرفتگی عضلات

    گرفتگی عضلات یکی از اولین علائم بارداری است که تقریباً ۱ تا ۲ هفته پس از لقاح رخ می‌دهد. درد شدید یا گرفتگی در ناحیه پایین شکم نزدیک رحم، شبیه به گرفتگی‌های قاعدگی ظاهر خواهد شد. این درد ناشی از افزایش تولید هورمون‌ها توسط بدن برای تغذیه جنین در حال رشد و همچنین بزرگ شدن رحم همزمان با رشد کودک است. به طور معمول، درد یا گرفتگی در ناحیه پایین شکم ۲ تا ۳ روز طول می‌کشد و سپس از بین می‌رود. با این حال، درد شدید پایین شکم یا گرفتگی فقط در یک طرف ممکن است ناشی از بارداری خارج رحمی باشد. پس مراجعه به پزشک برای ارزیابی علائم ضروری است.

    سردرد از علائم اولیه بارداری

    میل به خوردن برخی غذاها و بیزاری از برخی دیگر

    داشتن هوس‌های غذایی یا بیزاری از برخی غذاها، یکی از علائم اولیه بارداری است. در واقع، خانم باردار ممکن است متوجه تغییراتی در اشتهای خود مانند احساس گرسنگی مداوم، داشتن هوس‌های غذایی یا عدم تمایل به خوردن برخی غذاها شود. حتی ممکن است بخواهد غذاهای عجیب یا چیزهایی که اصلا غذا نیستند، مانند خاک یا کاغذ را میل کند.

    حساس شدن نسبت به بوها

    حساس شدن نسبت به بو یکی از علائم اولیه بارداری است که به دلیل تغییرات هورمونی رخ می‌دهد. یک خانم باردار به شدت نسبت به بوهای اطراف خود حساس می‌شود. برخی از زنان باردار ممکن است هنگام استشمام بوهای خاصی مانند بوی غذا، عطر و… دچار سرگیجه، حالت تهوع و استفراغ شوند.

    ترشحات واژن

    ترشحات واژن یکی از علائم اولیه بارداری است که در اثر افزایش استروژن در بدن ایجاد می‌شود. در واقع، به جای قاعدگی، مقادیر غیر طبیعی ترشحات واژن برای خانم باردار وجود دارد. ترشحات واژن در بارداری به صورت مخاط سفید شفاف، بی‌بو و کدر ظاهر می‌شود که خارش ندارد. کسانی که ترشحات نامنظم واژن همراه با بو و خارش را تجربه می‌کنند، باید برای بررسی بیشتر با پزشک مشورت کنند.

    نوسانات خلقی

    نوسانات خلقی از علائم اولیه بارداری هستند که در نتیجه تغییرات هورمونی در بدن اتفاق می‌افتند. این تغییرات هورمونی منجر به تغییرات غیرقابل پیش‌بینی در خلق و خو مانند نوسانات عاطفی، افزایش تحریک‌پذیری، حساسیت و عصبانیت مکرر می‌شوند. برعکس، برخی از زنان باردار ممکن است احساس شادی، لذت و رضایت ناشی از آزاد شدن برخی مواد شیمیایی در مغز را تجربه کنند. با این حال، برخی از زنان باردار ممکن است به دلیل عدم تعادل هورمونی یا عدم آمادگی برای بارداری، احساس غم، اضطراب یا افسردگی داشته باشند. کسانی که از افسردگی رنج می‌برند، باید برای ارزیابی دقیق به پزشک مراجعه کنند یا تحت غربالگری آزمایش افسردگی قرار بگیرند.

    برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد علائم اولیه بارداری، انواع مختلف بیماری‌ها، داروها و هر آنچه مربوط به سلامت جسم و روح شما می‌شود، به مجله سلامتی نبض مراجعه کنید.

  • علائم ضعیفی چشم در کودکان چیست؟

    علائم ضعیفی چشم در کودکان چیست؟

    علائم ضعیفی چشم در کودکان، معمولاً دیرتر از بزرگسالان تشخیص داده می‌شود. کودکان توان بیان مشکلات خود را ندارند و معمولاً با علائم غیرمستقیمی که نشان می‌دهند متوجه ضعیف‌شدن چشمشان می‌شویم بنابراین شناخت این علائم و مراجعه به چشم‌پزشک می‌تواند از مشکلات بینایی شدیدتر جلوگیری کند.

    علائم ضعیفی چشم در کودکان شامل نزدیک‌کردن اجسام، پوشش چشم با دست، علائم تحریک چشم، سردرد و افت تحصیلی می‌شود.

    بیشتر بخوانید: علت تأخیر در راه افتادن کودکان

    غربالگری بینایی در چه سنی انجام می‌شود؟

    چشمان کودکان باید در دوره‌های مختلف بررسی شوند تا در صورت وجود مشکل بینایی سریع‌تر شناسایی شود. عدم درمان مشکلات بینایی در کودکی منجر به تنبلی چشم و در نهایت نابینایی کودک می‌شود؛ بنابراین بهتر است پیش از آن که کودک به این مشکلات دچار شود از بروز آن پیشگیری کنید.

    غربالگری بینایی در سنین ۳ تا ۶ سالگی انجام می‌شود و بهتر است کودکتان را در اولین فرصت به چشم‌پزشک ببرید.

    علائم ضعیفی چشم در کودکان

    علائم ضعیفی چشم در کودکان چیست؟

    ضعیف‌شدن چشم در کودکان گاهی ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد و به‌صورت تصادفی در غربالگری بینایی شناسایی شود.

    ۱. نزدیک‌کردن اجسام از علائم ضعیفی چشم در کودکان

    یکی از علائم مهم مشکل بینایی در کودکان، نزدیک‌کردن اجسام به چشم است. کودکانی که چشمان ضعیفی دارند معمولاً اجسام دور را به‌سختی می‌بینند و برای درمان این مشکل مجبورند اجسام را به چشمانشان نزدیک کنند. گاهی در موارد شدید کودک حتی تلویزیون را به‌خوبی نمی‌بیند و نزدیک تلویزیون می‌نشیند و هنگام دیدن اجسام دور چشمانش را ریز می‌کند و در تلاش برای تطابق اجسام دور است.

    ۲. علائم ضعیفی چشم در کودکان و پوشش چشم با دست

    معمولاً دو چشم کودکان از نظر اختلال بینایی با یکدیگر متفاوت‌اند و یک چشم ضعیف‌تر از چشم دیگر است. به همین دلیل کودک برای واضح‌تر دیدن اطراف مجبور است یک چشم خود را بگیرد و با چشم دیگر ببیند. معمولاً کودک چشم ضعیف‌تر را با دست می‌پوشاند و با چشم قوی‌تر اجسام اطراف را واضح‌تر می‌بیند. گاهی کودک سرش را خم می‌کند تا بتواند تصویری که می‌بیند را واضح‌تر ببیند؛ بنابراین تغییرات حالت کودک در دیدن اجسام می‌تواند راهنمای خوبی برای مشکلات بینایی کودک باشد.

    ۳. علائم تحریک چشم

    اگر کودکتان چشمانش را بیش‌ازحد مالش می‌دهد، این حالت می‌تواند یا از علائم ضعیفی چشم در کودکان باشد و یا کودک دچار آلرژی فصلی است و چشمانش به دلیل دانه‌های گرده و یا غبار اطراف دچار خارش و سوزش شده است. درهرصورت اگر کودکتان چشمان خود را دائماً می‌مالد بهتر است به متخصص مراجعه کنید.

    علائم ضعیفی چشم در کودکان

    ۴. سردرد

    سردرد می‌تواند از علائم شایع مشکلات بینایی باشد. البته کودکان معمولاً احساس سردرد را نمی‌توانند به‌خوبی بیان کنند و با استفاده از حالت‌های بی‌قراری این مشکل را نشان می‌دهند؛ بنابراین گاهی کودک در صورت سردرد فقط بی‌قراری می‌کند و هیچ علامت دیگری نمی‌دهد؛ به‌هرحال در صورت بیان هرگونه سردرد در کودکان باید از نظر مشکلات بینایی و چشمی بررسی انجام شود.

    ۵. افت تحصیلی

    افت تحصیلی کودک گاهی از علائم ضعیفی چشم در کودکان است. بهتر است کودکان را در سنین مدرسه از نظر بینایی بررسی کنید. کودکانی که چشمان ضعیف‌تری دارند به دلیل ناتوانی در خواندن و نوشتن، تمرکز کمتری روی درس دارند و به همین دلیل در معرض مشکلات درسی هستند. در صورت افت تحصیلی از کودکتان درباره دید او در کلاس سؤال کنید و درصورتی‌که به مشکل بینایی مشکوک شدید حتماً او را به چشم‌پزشک ببرید.

  • علت تأخیر در راه افتادن کودکان

    علت تأخیر در راه افتادن کودکان

    رشد و تکامل صحیح و به‌موقع کودکان همواره یکی از دغدغه‌های اصلی والدین بوده است؛ به‌طوری‌که در صورت هر گونه تأخیر در راه افتادن کودکان یا مشکل در رشد کودک، اضطراب زیادی تا برطرف‌شدن مشکل به خانواده وارد می‌شود.

    از سوی دیگر تکامل کودکان و پیگیری آن ممکن است به دلیل عدم آگاهی بعضی خانواده‌ها، بی‌اهمیت شمرده شود و باوجود تأخیر تکاملی کودک پیگیری از سوی خانواده مشاهده نشود.

    بنابراین بسیار مهم است که سن دقیق هرگونه تغییر تکاملی در کودک را بدانید. برای مثال راه افتادن کودکان یکی از مهم‌ترین علائم تکامل سیستم عصبی عضلانی و رشد صحیح کودک است. سن شروع تلاش برای راه‌ افتادن کودکان نزدیک یک‌سالگی است. در نهایت کودک یک‌ساله باید بتواند با کمک دست‌گرفتن به میز بایستد. اگر دستان کودک یک‌ساله را بگیرید و به او کمک کنید باید بتواند قدم بردارد و در بهترین حالت تکاملی کودک یک‌ساله باید بتواند به‌تنهایی راه برود.

    اگر هیچ یک از این توانایی‌ها را در کودک یک‌ساله نبینید، به‌احتمال زیاد شما با یک تأخیر تکاملی مواجه هستید. تأخیر در راه افتادن کودکان باید به‌موقع بررسی شود تا در صورت هر گونه مشکل و بیماری با تشخیص سریع اقدام مناسب انجام شود.

    بیشتر بخوانید: علائم و درمان برفک دهان در نوزاد و کودک

    سن راه‌ افتادن کودکان چه زمانی است؟

    کودکان باید بتوانند از سن شش‌ماهگی بنشینند. این نشستن ابتدا با کمک و سپس به‌تنهایی انجام می‌شود. کودک بعد از شش‌ماهگی به‌آرامی شروع به حرکت می‌کند. این حرکت ابتدا به‌صورت سینه‌خیز رفتن، سپس چهاردست‌وپا رفتن و سپس با کمک ایستادن در یک‌سالگی است. در یک‌سالگی کودک به‌آرامی شروع به راه رفتن می‌کند و در بهترین حالت تکاملی کودک یک‌ساله بدون کمک چند قدم برمی‌دارد.

    سن راه افتادن کودکان یک‌سالگی است. ممکن است گاهی به میزان بسیار کمی زودتر یا دیرتر این اتفاق بیفتد؛ اما معمولاً همین حدود یک‌سالگی کودک راه می‌رود. راه رفتن طی سال دوم زندگی تکامل بیشتری پیدا می‌کند. کودک روی پاهای خود مسلط‌تر می‌شود و در دوسالگی کودک می‌تواند به‌راحتی بدود.

    تأخیر در راه افتادن کودکان

    چه زمانی تأخیر تکاملی راه افتادن کودکان اتفاق می‌افتد؟

    اگر کودک یک‌ساله نتواند بایستد، چه با کمک و چه بدون کمک، و هیچ قدمی بر ندارد کودک تأخیر در راه افتادن دارد و باید با درمان مناسب این تأخیر بر طرف شود. همچنین تأخیر تکاملی کودک را از دیر گردن‌گرفتن، دیر نشستن و یا شل‌بودن عضلات در زیر یک‌سالگی نیز می‌توان متوجه شد. کودکی که مشکل تکاملی دارد تحرک پایین‌تری دارد و گاهی زیر یک‌سال هم تأخیر در راه افتادن کودکان را می‌توان پیش‌بینی کرد.

    علت تأخیر در راه افتادن کودکان چیست؟

    راه افتادن کودکان نیازمند یک‌سری توانایی‌های به‌هم‌پیوسته در بدن کودک است که اگر در هر قسمتی مشکلی وجود داشته باشد موجب ناتوانی کودک در راه رفتن می‌شود. مهم‌ترین قسمت که پیام راه رفتن را به بدن می‌دهد مغز است. هر گونه مشکل مغزی در کودک می‌تواند با تأخیر در راه رفتن خود را نشان دهد. از مشکلات خفیف مانند سابقه تشنج و آسیب بخش حرکتی مغز گرفته تا مشکلات شدید؛ مانند فلج مغزی که موجب فلج تمام عضلات می‌شود.

    سلامت مخچه نیز برای راه رفتن کودک اهمیت بسیاری دارد. مخچه در پشت‌سر قرار دارد و بخش تعادلی بدن است. مخچه موجب حفظ تعادل و راه رفتن متعادل کودک می‌شود؛ بنابراین تأخیر در راه افتادن کودکان می‌تواند به علت ناتوانی کودک در حفظ تعادل باشد

    بعد از آنکه راه رفتن توسط مغز و مخچه دستور داده شد و کنترل شد عضلات باید توان اجرای این دستورها را داشته باشند. بیماری‌های بسیاری وجود دارد که موجب شلی عضلات، ناتوانی اسپاسم عضلات و تأخیر راه افتادن کودکان می‌شود.

    گاهی تأخیر در راه افتادن کودکان به دلیل مشکل ژنتیکی است. بعضی از بیماری‌های ژنتیکی و عقب‌افتادگی‌های ذهنی با مشکلات جسمی نیز همراه است گاهی اولین علامت از یک مشکل ژنتیکی می‌تواند همین تأخیر راه افتادن کودکان باشد.

    کودکان در بعضی از خانواده‌ها به‌صورت ارثی دیرتر راه می‌افتند. مشکلات تکاملی در بسیاری از افراد موضوعی ارثی است و ممکن است هیچ مشکلی نیز در کار نباشد؛ بنابراین بسیار مهم است زمانی که مشکل تکاملی کودکتان می‌بینید او را با کودکی خود یا همسرتان مقایسه کنید. ممکن است شما یا همسرتان نیز دیرتر راه افتاده باشید. در این شرایط نگرانی کمتری دارید؛ اما حتماً باید کودک توسط متخصص معاینه و بررسی شود تا اگر مشکل جدی‌تری وجود دارد برطرف شود.

    تأخیر در راه افتادن کودکان می‌تواند در نتیجه کمبود مواد غذایی و سوءتغذیه نیز باشد. سوءتغذیه روی رشد و تکامل کودک تأثیر می‌گذارد، موجب کم‌وزنی، کوتاه‌قدی، کوچکی دور سر کودک می‌شود. کمبود مواد مغذی، کمبود کلسیم و ویتامین دی موجب سستی استخوان و بیماری‌هایی می‌شود که می‌تواند با تأخیر در راه افتادن کودکان خود را نشان دهد، بنابراین در موارد مشکل راه افتادن کودکان باید از نظر سوءتغذیه و کلسیم و ویتامین دی نیز کودک را بررسی کنید.

    تشخیص علت تأخیر در راه افتادن کودکان چگونه انجام می‌شود؟

    اگر کودک شما یک‌ساله است و از نظر راه افتادن مشکل دارد بهتر است به پزشک متخصص کودک مراجعه کنید تا او را از نظر بیماری‌های مختلف بررسی کنید.

    در قدم اول پزشک شرح‌حال دقیقی از شما می‌گیرد. باید توضیح دهید که فرزندان دیگر شما چه زمانی راه افتادند و یا شما یا همسرتان تأخیری در راه رفتن داشتید یا خیر. سپس درباره سابقه بیماری‌های کودکتان، نوع تغذیه کودک، سابقه تشنج، بستری توضیحاتی بدهید. آیا کودک شما به‌موقع گردن گرفت؟ آیا کودک شما به‌موقع نشست؟ اگر در این موارد نیز تأخیر داشته است به پزشک متخصص خود اطلاع دهید.

    پزشک متخصص قد و وزن و دور سر کودک را بررسی می‌کند. اگر از نظر تکاملی مشکلی داشته باشد ابتدا باید مشکلات تغذیه‌ای کودک بررسی شود. اگر کودک از نظر تغذیه در وضعیت خوبی باشد؛ اما با تأخیر رشدی و تکاملی همراه باشد علت این مشکل می‌تواند بیماری‌های ژنتیکی باشد. بیماری‌های ژنتیکی موجب مشکلات رشدی کودک می‌شود برای مثال ممکن است کودک کوتاه‌قد باشد و هم‌زمان ناتوانی در راه رفتن داشته باشد در این شرایط بهتر است مشکلات ژنتیکی بررسی شود.

    اگر از نظر ژنتیکی مشکلی در کودک وجود نداشته باشد؛ بیماری‌های عضلانی را بررسی کنید. بعضی بیماری‌ها هستند که شاید نام آنها به گوشتان آشنا نباشد؛ اما با ضعیف‌شدن عضلات همراه‌اند. درمان این بیماری‌ها تخصصی است و بهتر است تحت‌نظر فوق‌تخصص مغز و اعصاب کودک باشید.

    تأخیر در راه افتادن کودکان

    درمان تأخیر در راه افتادن کودکان چیست؟

    درمان این مشکل در کودکان به میزان زیادی بستگی به علت این تأخیر تکاملی دارد. سعی کنید حتماً کودکتان تحت‌نظر یک متخصص باشد. آزمایش‌ها و بررسی‌های لازم را به‌دقت انجام دهید. مراجعه و پیگیری‌های بعدی را به‌موقع انجام دهید. در منزل سعی کنید به راه رفتن کودک کمک کنید دستانش را بالا بگیرید تا کودک تلاش کند قدم بردارد. درصورتی‌که بیماری خاصی مطرح باشد باید تحت‌نظر متخصص داروها و اقدامات لازم انجام شود.

    جمع‌بندی مطلب

    تأخیر در راه افتادن کودکان یکی از مشکلات مهم تکاملی کودکان محسوب می‌شود. سن شروع تلاش کودک برای ایستادن در نزدیکی یک‌سالگی است کودک یک‌ساله معمولاً باید بتواند راه برود و یا حداقل با کمک و دست‌گرفتن به تکیه‌گاه بایستد. با بزرگ‌شدن و نزدیکی سن کودک به دوسالگی باید بتواند تندتر راه برود و بدود.

    در صورت هرگونه مشکل، کودک شما با تشخیص اختلال تکاملی ارجاع به متخصص کودک داده می‌شود. متخصص با بررسی دقیق و شرح‌حالی که از شما می‌گیرد و آزمایش‌های تکمیلی تشخیص علت راه نرفتن کودک شما را می‌دهد و برای درمان شما برنامه مشخصی داده می‌شود. مشکل راه نرفتن کودک خود را جدی بگیرید و برای پیگیری آن وقت را تلف نکنید.

  • علائم و درمان برفک دهان در نوزاد و کودک

    علائم و درمان برفک دهان در نوزاد و کودک

     برفک دهان در نوزاد ضایعات سفیدرنگی روی زبان و داخل مخاط گونه نوزاد ایجاد می‌کند. این ضایعات ممکن است با لکه‌های باقی‌مانده شیر یا فرنی در دهان کودک شما اشتباه گرفته شود. ابتدا باید مطمئن شوید که این لکه‌ها به‌راحتی از دهان کودکتان پاک نمی‌شود. برفک دهان می‌تواند موجب زخم‌های گوشه دهان کودک نیز بشود. تشخیص برفک دهان توسط پزشک انجام می‌شود و درمان آن به کمک داروهای ضدقارچی و مراقبت‌های بهداشتی است.

    بیشتر بخوانید: فشارخون بالای ریه چه علتی دارد؟

     عامل ایجاد برفک دهان در نوزاد چیست؟

     برفک دهان در نوزاد به دلیل عفونت قارچی ایجاد می‌شود. قارچ ایجادکننده برفک دهان کاندیدا البیکنز نام دارد. این قارچ نوعی ساکن طبیعی بدن است.

     روی سطح بدن و تمام سطوح داخلی مخاطی مانند دهان، بینی و حلق از باکتری‌ها و قارچ‌های طبیعی پوشیده شده است. این میکروب‌های طبیعی ساکن بخش‌های مختلف بدن، باید ترکیب مشخصی داشته باشند و در صورت تکثیر بیش‌ازحد یک گونه میکروبی بدن به عفونت مبتلا می‌شود.

     به‌طورکلی بدن جنین استریل و تمیز است و به‌محض زایمان با انواع میکروب‌ها مواجه شده و سطح بدن نوزاد شروع به پوسیده‌شدن با این میکروب‌ها می‌کند؛ بنابراین از زمان تولد میکروب‌های طبیعی بدن نوزاد وجود دارند. افزایش رشد قارچ‌ها روی مخاط دهان و روی زبان موجب ایجاد برفک دهان در نوزاد می‌شود.

     چه عواملی موجب برفک دهان می‌شوند؟

     ضعیف‌شدن سیستم ایمنی موجب ایجاد برفک دهان نوزاد می‌شوند. اگر نوزاد شما به هر بیماری که سیستم ایمنی را تحت‌تأثیر قرار دهد مبتلا باشد، این موضوع عامل ایجاد برفک دهان است.

     ورود میکروب به دهان نیز موجب برفک دهان می‌شود. کودکانی که شیشه شیر یا پستانک آلوده وارد دهانشان شود و یا دائماً در حال خوردن اشیا آلوده باشند ممکن است دچار برفک دهان شوند.

     مصرف طولانی‌مدت آنتی‌بیوتیک‌ها با دوز بالا ممکن است ترکیب میکروبی طبیعی دهان کودک را تغییر دهد و موجب افزایش رد قارچ‌های دهانی و در نتیجه ابتلا به برفک دهان در نوزاد و کودک شود. این مشکل بعد از بیماری‌هایی که در آنها آنتی‌بیوتیک طولانی‌مدت برای کودک و یا نوزاد تجویز می‌شود نیز مشاهده می‌شود. با قطع آنتی‌بیوتیک معمولاً بعد از مدتی برفک دهان بهتر می‌شود.

     کودکانی که به دلیل ابتلا به آسم اسپری دهانی کورتونی استفاده می‌کنند نیز مستعد برفک دهان هستند. داروهای کورتونی سیستم ایمنی بدن را ضعیف می‌کنند. هنگامی که کودک از اسپری دهانی کورتونی برای آسم استفاده می‌کند با ضعیف‌شدن سیستم ایمنی مخاطی دهان قارچ‌های دهان شروع به رشد کرده و موجب ایجاد عفونت قارچی در دهان کودک می‌شوند.

     برای پیشگیری از این نوع برفک دهان بهتر است کودک برای استفاده از اسپری کورتونی از دم یار استفاده کند دم یار علاوه بر اینکه جلوی این عارضه را می‌گیرد موجب رسیدن بهتر دارو به ریه کودک نیز می‌شود. راه‌حل دیگر پیشگیری از عفونت قارچی دهان، شست‌وشو دهان بعد از استفاده از اسپری دهانی کورتونی است. کودک شما باید بعد از مصرف هر بار اسپری دهانی دهان خود را آب بزند و چند بار آب دهان را خالی کند تا ماده دارویی از دهان خارج شود و روی پرزهای زبان تأثیر نگذارد.

    برفک دهان در نوزاد

     برفک دهان در نوزاد چه علامتی دارد؟

     برفک دهان موجب ایجاد لکه‌های سفید یا شیری‌رنگ داخل دهان کودک شما می‌شود. این لکه‌ها با لک حاصل از شیر یا غذای کودک فرق دارد و از روی زبان پاک نمی‌شود. گاهی این لکه‌ها خونریزی می‌کنند و حتی ممکن است عفونت کنند. در صورت عفونت، زیر لکه‌های برفک ملتهب و قرمز به نظر می‌رسند و نیاز به درمان آنتی‌بیوتیکی دارد.

     برفک دهان در نوزاد را چگونه تشخیص بدهیم؟

     تشخیص این مشکل با مشاهده دهان و زبان نوزاد به‌راحتی انجام می‌شود. در صورت دیدن ضایعات برفکی روی دهان، احتمالاً عامل ایجادکننده این برفک عفونت با قارچ کاندیدا البیکنز است. گاهی پزشک ممکن است از ضایعات نمونه بگیرد و آن‌ها را بیشتر بررسی کند که این اتفاق فقط در شرایط خاص انجام می‌شود و معمولاً تنها با مشاهده ضایعات قارچی برفک دهان تشخیص انجام می‌شود.

     درمان برفک دهان در نوزاد چیست؟

     برفک دهان گاهی خودبه‌خود خوب می‌شود و گاهی نیاز به درمان دارویی جهت بهبودی دارد. نوع درمان با صلاح‌دید پزشک متخصص مشخص می‌شود.

     درمان برفک دهان به کمک ژل یا قطره ضدقارچ انجام می‌شود. تا جای ممکن از داروهای خانگی استفاده نکنید؛ زیرا ممکن است برای نوزادتان مشکل ایجاد کند. سعی کنید از همان داروهای تجویزی متخصص که به‌صورت بهداشتی در داروخانه‌ها بسته‌بندی شده و به فروش می‌رسد استفاده کنید.

     این ژل‌ها و قطره‌های ضدقارچ معمولاً حاوی داروی نیستاتیند هستند و به‌سرعت به ازبین‌رفتن قارچ کمک می‌کند و برفک دهان را درمان می‌کند.

     گاهی پزشک از داروهای پروبیوتیک برای درمان کمکی استفاده می‌کند. پروبیوتیک‌ها ترکیباتی هستند که حاوی باکتری‌های مفید ساکن پوست هستند. این داروها با تنظیم میکروب‌های ساکن پوست جلوی تکثیر بیش‌ازحد قارچ‌ها را می‌گیرند و به درمان کمک بسیاری می‌کنند.

     دوز و نوع این پروبیوتیک‌ها توسط متخصص تعیین می‌شود.

     چگونه از برفک دهان در نوزاد پیشگیری کنیم؟

     برفک دهان در نوزاد و کودکان ارتباط مستقیمی با میزان رعایت بهداشت شما دارد؛ بنابراین برای پیشگیری از ابتلای کودکتان باید به‌خوبی بهداشت دهان او را رعایت کنید.

     شیشه شیر یا پستانکی که کودک از آن استفاده می‌کند باید تمیز باشد. می‌توانید چند وقت یک‌بار با حرارت آب جوش آن را استریل کنید. شست‌وشو مناسب شیشه شیر با فرچه مناسب، باعث زدودن ذرات شیر باقی‌مانده شده و از تجمع آن و بیماری کودکتان جلوگیری می‌شود.

     در بعضی سنین کودک عادت دارد تمام اسباب‌بازی‌ها و اشیا دورش را بخورد. در این سنین بهتر است به‌صورت دوره‌ای اسباب‌بازی‌های کودکتان را بشویید و تمیز نگهدارید.

     توجه کنید وسواس بیش‌ازحد نیز موجب آسیب به کودک می‌شود و تحقیقات ثابت کرده است که رعایت وسواس‌گونه موارد بهداشتی می‌تواند موجب افزایش ریسک آسم و آلرژی در کودکان بشود؛ بنابراین رعایت تعادل در این موارد اهمیت بالایی دارد. رعایت بهداشت باید به‌گونه‌ای باشد که کودک به بیماری‌ها مبتلا نشود و لازم است بدانید گاهی مقداری میکروب به بدن وارد می‌شود که اگر کم باشد بیماری‌زا نیست.

    برفک دهان در نوزاد

     جمع‌بندی مطلب

     برفک دهان در نوزاد به دلیل تکثیر نوعی قارچ در بافت دهانی ایجاد می‌شود. این قارچ درنهایت موجب ایجاد لکه‌های سفید و یا شیری‌رنگ روی دهان شده که می‌تواند احساس درد یا خون‌ریزی بدهد. برای تشخیص این ضایعات سعی کنید به‌آرامی با یک دستمال پارچه‌ای مرطوب لکه‌ها را از زبان کودک پاک کنید. اگر این لکه‌ها پاک نشوند نشان‌دهنده وجود برفک دهان در نوزاد و کودک است. برفک دهان بیماری پیچیده‌ای نیست و به‌راحتی با ژل یا قطره حاوی داروی ضدقارچی درمان می‌شود.

  •   بهترین روش‌های ختنه‌کردن نوزاد

      بهترین روش‌های ختنه‌کردن نوزاد

    ختنه‌کردن نوزاد در فرهنگ ما و بسیاری از کشورهای دنیا مرسوم است. آلت تناسلی نوزادان پسر، شامل یک قسمت پوست اضافه است که این پوست دور مجرای خروجی ادرار را پوشانده است. از زمان‌های قدیم بعد از تولد در سنین مختلف این پوست اضافه بریده می‌شد که به این عمل اصطلاحاً ختنه گفته می‌شود. ختنه‌کردن باتوجه‌به رسم و رسومات در افراد مختلف در سنین مختلف انجام می‌شده است. معمولاً در میان مسلمانان ختنه‌کردن در سن کمتر و دوران کودکی انجام می‌شود.

    بیشتر بخوانید: بهترین درمان اگزما در نوزاد چیست؟

     ختنه‌کردن نوزاد چگونه انجام می‌شود؟

     دو روش اصلی برای ختنه‌کردن نوزاد وجود دارد:

    •  ۱.ختنه کردن نوزاد به روش حلقه
    •  ۲.ختنه کردن نوزاد به روش جراحی

     باتوجه‌به سن کودک، یکی از روش‌ها انتخاب می‌شود.

     ختنه‌کردن به روش حلقه چیست؟

     در این روش یک حلقه مخصوص پس از انجام بی‌حسی دور قسمتی که قرار است بریده شود انداخته می‌شود. این حلقه به‌آرامی موجب کنده‌شدن قسمت مربوطه می‌شود. در ابتدای حلقه انداختن ممکن است اندکی کبودی یا ترشحات دیده شود که باید به‌سرعت بر طرف شود. بعد از آنکه حلقه انداخته شد مراقبت لازم زدن پماد تجویزی توسط پزشک است. توجه فرمایید پوشک کودک خود را کمی شل‌تر ببندید تا فشاری روی آلت تناسلی نیابد در صورت هرگونه خونریزی یا ترشحات طولانی‌تر باید فوراً به پزشک متخصصتان مراجعه فرمایید. این عمل باید در بیمارستان و توسط پزشک متخصص کودک یا اورولوژیست کودک انجام شود.

    ختنه‌کردن نوزاد

     ختنه‌کردن به روش جراحی چگونه انجام می‌شود؟

     در روش جراحی، کودک بیهوش می‌شود و پوست اضافی با عمل جراحی تحت بیهوشی کامل برداشته می‌شود. در این روش، معمولاً به دلیل برش و بخیه‌زدن، ناحیه مورد نظر سریع‌تر بهبود می‌یابد و احتمال عوارض بعد از ختنه‌کردن نوزاد نیز کمتر است. در روش جراحی احتمال اینکه آلت تناسلی کودک کج شود و بدشکلی پیش بیاید نیز کمتر است. این عمل توسط متخصص جراحی کودک انجام می‌شود.

     جراحی در کودکان بالای یکسال و بزرگسالان و همچنین کودکانی که ناهنجاری در ظاهر آلت تناسلی‌شان دارند اولویت دارد هر گونه تغییر شکل، محل نامناسب مجرای ادرار و یا کج بودن آلت تناسلی در کودک نیاز به جراحی دارد و ممکن است ختنه با حلقه در این موارد عوارض جبران‌ناپذیری برای کودک ایجاد کند.

     ختنه‌کردن نوزاد در چه سنی بهتر است انجام شود؟

     عقاید مختلفی درباره سن انجام ختنه در نوزاد وجود دارد، بعضی افراد معتقدند ختنه‌کردن نوزاد باید در سنین کمتر انجام شود و بعضی معتقدند در سن بالاتر و توسط جراح ختنه مناسب‌تر با عوارض کمتری انجام می‌شود.

     هر دو روش ختنه تقریباً نتیجه یکسانی دارند و اگر توسط پزشک متخصص و در بیمارستان انجام شود هیچ مشکلی پیش نمی‌آید؛ بنابراین تفاوت چندانی میان روش‌های مختلف ختنه وجود ندارد. ختنه به روش حلقه معمولاً در سنین کمتر و در نوزادان انجام می‌شود؛ اما ختنه با روش جراحی در سنین بالاتر و مخصوص کودکان بالای یک سال و بزرگسالان است.

    چرا نوزادان پسر را ختنه می‌کنند؟

     ختنه‌کردن برای آقایان فواید بسیاری دارد که به دلیل همین فواید که در ادامه درباره آنها صحبت می‌شود آقایان را ختنه می‌کنند.

     پوست اضافی که سر آلت تناسلی قرار دارد می‌تواند موجب ایجاد عفونت شود. با تجمع ادرار، انواع عفونت‌های مجاری ادراری در آقایان ختنه نشده اتفاق می‌افتد.

     در سنین بزرگسالی در افرادی که ختنه نشده باشند احتمال عفونت‌های جنسی بیشتر می‌شود. به‌طورکلی ختنه در آقایان جزو نکات بهداشتی ناحیه تناسلی محسوب می‌شود که در صورت تأخیر آن ابتلا به عفونت‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند.

    ختنه‌کردن نوزاد

     عوارض ختنه‌کردن نوزاد چیست؟

     ختنه‌کردن نوزاد مانند هر عمل تهاجمی دیگری در کنار فواید بسیاری که دارد ممکن است عوارضی نیز داشته باشد. شایع‌ترین عوارض آن خونریزی و یا عفونت است. گاهی ختنه موجب خونریزی‌های وسیع می‌شود. گاهی نیز ممکن است محل ختنه عفونت کند و با ترشحات چرکی همراه باشد. در هر دو مورد پزشک متخصص درمان را انجام می‌دهد. خونریزی‌ها معمولاً حین انجام ختنه رخ می‌دهد که پزشک با اقدامات لازم این خونریزی را سریعاً کنترل می‌کند.

     ختنه اگر در شرایط استریل انجام شود و بعد از آن نیز بهداشت پوشک کودک رعایت شود احتمال عفونت محل ختنه بسیار کم است. سعی کنید پمادهایی که پزشک تجویز کرده را بادقت مصرف کنید و پوشک کودکتان را سریع‌تر عوض کنید.

     چرب نمودن سر آلت تناسلی به کاهش خطر چسبندگی مجرای ادراری کمک می‌کند. بعد از ختنه‌کردن نوزاد کشیده‌شدن نوک آلت تناسلی به پوشک کودک موجب چسبندگی مجرای ادراری کودک می‌شود. برای جلوگیری از این مشکل باید سر آلت تناسلی را دائماً چرب کنید. چسبندگی مجرای اداری در کودکان موجب بازگشت ادراری به مثانه و عدم تخلیه مناسب ادرار و عفونت ادراری می‌شود.

     درد در محل ختنه و کبودی، موجب بی‌قراری کودک شما می‌شود. تا جای ممکن از داروهای مسکن استفاده کنید تا کودک آرام‌تر شود. هنگام آغوش گرفتن کودک، سعی کنید فشاری روی ناحیه تناسلی نیاورید. کودک را اندکی از خودتان فاصله دهید تا احساس درد نداشته باشد.

     جمع‌بندی مطلب

     ختنه‌کردن نوزاد عملی مرسوم در میان نوزادان پسر است که طی انجام آن پزشک متخصص بخشی از پوست اضافی در سر آلت تناسلی نوزاد را جدا می‌کند.

     ختنه به دو صورت انجام می‌شود. ممکن است روش انجام آن به کمک حلقه انداختن باشد و یا به کمک انجام عمل جراحی آن بخش از پوست سر آلت تناسلی تحت بیهوشی بریده شود و بخش باقی‌مانده بخیه زده شود. هر دو روش تقریباً مشابه یکدیگرند اما شرایط انجام آنها فرق دارد. بهتر است جهت مشاوره روش مناسب برای کودکتان از یک متخصص اطفال کمک بگیرید. سعی کنید ختنه کودکتان را حتماً در بیمارستان انجام دهید تا در صورت خونریزی و وجود هر مشکل دیگری تمام امکانات لازم در دسترستان باشد.

     بعد از انجام ختنه سعی کنید تا جای ممکن فشاری روی ناحیه ختنه شده وارد نکنید و از پمادها و گاز استریل به روشی که پزشک متخصص کودکتان به شما آموزش می‌دهد استفاده کنید.

  • بهترین درمان اگزما در نوزاد چیست؟

    بهترین درمان اگزما در نوزاد چیست؟

    درمان اگزما در نوزاد با برخی پمادها و مراقبت‌های لازم امکان‌پذیر است. اگزما نوعی واکنش التهابی پوست است که در هر سنی ممکن است دیده شود. درمان اگزما معمولاً با دوری‌کردن از شرایط ایجادکننده اگزما و استفاده از پمادها و مرطوب‌کننده‌های پوستی انجام می‌شود. پوست نوزادان بسیار حساس‌تر و لطیف‌تر از بزرگسالان است و به همین دلیل بیشتر مستعد حساسیت و اگزما است. این اگزما ممکن است در نتیجه یک‌سری بیماری‌ها ایجاد شود و یا صرفاً یک واکنش حساسیتی باشد.

    بیشتر بخوانید: علائم سلیاک در کودکان + درمان

    انواع اگزما در نوزادان

    ۱. اگزما به دلیل بیماری آتوپیک

    این بیماری شرایطی را برای کودک ایجاد می‌کند که بدون هیچ دلیلی سیستم ایمنی فعالیت بالایی دارد. این بیماری ممکن است زمینه ژنتیکی داشته باشد. کودکانی که مبتلا به آتوپی هستند بیشتر مستعد آسم و آلرژی هستند. همچنین در کنار آسم، شاهد التهاب پوست یا درماتیت آتوپیک در این کودکان هستیم.

    درمان اگزما در نوزاد (اگزما به دلیل بیماری آتوپیک)

    پوست کودکان مبتلا به درماتیت آتوپیک دائماً اگزما دارد. این کودکان باید پوست خود را خشک و تمیز و دور از مواد معطر و کرم‌های دارای اسانس نگه دارند. پوستشان را باید با مرطوب‌کننده مخصوص پوست‌های حساس که کمترین ماده معطر و افزودنی را دارد، مرطوب کنند. این اگزما با خشکی پوست و ارتباط پوست با مواد شوینده و معطر بدتر و شدیدتر می‌شود. حتی شامپویی که در حمام برای کودک استفاده می‌شود می‌تواند اگزما را شدیدتر کند؛ بنابراین استفاده از شامپو مخصوص پوست‌های حساس توصیه می‌شود.

    با افزایش سن معمولاً آسم و درماتیت اتوپیک بهتر می‌شود. در صورت تماس بیش‌ازحد با مواد حساسیت‌زا ممکن است این درماتیت در سن بالاتر نیز باقی بماند؛ بنابراین با رعایت یک‌سری نکات و دوری از مواد حساسیت‌زا این نوع درماتیت به‌مرورزمان بهبود می‌یابد.

    ۲. اگزمای پوست در نوزاد به دلیل تماس با مواد حساسیت‌زا

    مواد مختلفی موجب ایجاد حساسیت موضعی پوستی می‌شوند. این حساسیت پوستی با افزایش ترشح فاکتورهای التهابی مختلف در پوست همراه است. یکی از این فاکتورها هیستامین است. ترشح هیستامین موجب قرمزی، تورم و التهاب موضعی پوست می‌شود. این نقاط قرمز متورم پوست که به دلیل حساسیت موضعی پوست در تماس با مواد حساسیت‌زا ایجاد شده‌اند اگزما نام دارد. این نوع اگزما به‌صورت ناگهانی روی پوست نوزادتان ایجاد می‌شود، با شست‌وشو از بین نمی‌رود و گاهی احساس خارش ایجاد می‌کند و کودکتان دائماً در حال بی‌قراری است.

    درمان اگزما در نوزاد ( اگزمای پوست در نوزاد به دلیل تماس با مواد حساسیت‌زا)

    جهت درمان اگزمای تماسی بهتر است تماس با ماده حساسیت‌زا فوراً قطع شود، اگر لباس جدیدی برای کودکتان تهیه کرده‌اید که احتمال می‌دهید علت اگزما در نوزاد آن لباس باشد بهتر است از آن استفاده نکنید. اگر داروی جدیدی برای کودکتان شروع کرده‌اید و یا حتی شامپوی جدیدی استفاده می‌کنید آن را قطع کنید. سپس با تجویز متخصص کودک می‌توانید از پماد با ترکیبات مختلف جهت ازبین‌رفتن ضایعات حساسیتی پوست و انواع اگزما استفاده کنید. گاهی استفاده یکی دو روزه از داروی آنتی‌هیستامین نیز به رفع اگزما کمک بسیاری می‌کند.

    گاهی این اگزمای تماسی در نوزادان محدود به ناحیه کلاه نوزاد و سر اوست که این نیز جزو اگزماهای مخصوص دوران نوزادی است و به‌سادگی درمان می‌شود.

    درمان اگزما در نوزاد

      ۳. اگزمای سکه‌ای

    در این نوع از اگزما تمام سطح پوست بدن کودک ضایعات قرمزرنگ سکه‌ای اگزما وجود دارد. علت این نوع از اگزما نیز مواد حساسیت‌زا، شامپوها و پارچه‌ها هستند. گاهی کودک به پارچه پشمی و ضخیم‌تر حساسیت نشان می‌دهد. این ضایعات بیشتر در زمستان که لباس‌های ضخیم‌تری استفاده می‌شود در کودکان رخ می‌دهد.

    ۴. اگزمای پوست سر یا درماتیت سبوروییک

    این نوع اگزما، حالتی شبیه به شوره سر ایجاد می‌کند. در این حالت تمام سطح سر پوسته‌پوسته می‌شود و شوره می‌زند. این نوع اگزما بیشتر سر را درگیر می‌کند و روی سطح سر پوسته‌های چرب مشاهده می‌شود. این نوع درمان اگزما در نوزاد با استحمام و استفاده از شامپوی ضد سبوروییک کودک، به‌راحتی صورت می‌پذیرد.

    اگزما در نوزاد چه عوارضی به همراه دارد؟

    اگزما در نوزاد موجب ایجاد عوارضی برای او می‌شود.

    این عوارض بیشتر در شرایطی که اگزما مزمن شود ایجاد می‌شود و وجود طولانی‌مدت اگزما موجب ظهور عوارض آن می‌شود. اگزما در ابتدا علائم زیر را برای کودک ایجاد می‌کند:

    • قرمزی پوست
    • خارش
    • التهاب
    • تغییر رنگ پوست

    اگر با حضور علائم بالا از پماد و داروی آنتی‌هیستامین و درمان مناسب اگزما استفاده نشود، اگزما مزمن شده و این اگزمای مزمن موجب تغییرات پوستی می‌شود. کودک با خارش مداوم پوستش، خراش‌هایی ایجاد می‌کند. این خراش‌ها ممکن است به دلیل عدم درمان اگزما در نوزاد به‌صورت مناسب دچار عفونت شوند. عفونت سطح زخم‌ها و خارش پوستی موجب آسیب بیشتر به بافت‌های پوست می‌شود. به‌مرورزمان پوست ضخیم شده و رنگ آن تیره می‌شود؛ بنابراین تیرگی پوست و تغییرات پوستی از عوارض اگزما است و در موارد شدیدتر می‌تواند باعث عفونت نیز بشود.

    اگزمای پوست را چگونه تشخیص می‌دهیم؟

    تشخیص اگزمای پوست توسط معاینه پزشک انجام می‌شود. پزشک متخصص اطفال پوست کودک شما را بررسی می‌کند.

    با معاینه، نوع اگزما و درجه آن را بررسی می‌کند. در مواردی که اگزما بسیار شدید و عفونت داشته باشد ممکن است دارودرمانی تحت‌نظر متخصص پوست انجام شود؛ اما در موارد خفیف‌تر پزشک کودک شما درمان مناسب موضعی را برای کودک شروع می‌کند.

    درمان اگزما در نوزاد

    درمان اگزما در نوزاد چیست؟

    اگزما در مرحله اول توسط پمادها و کرم‌های موضعی درمان می‌شود. مرطوب‌کننده‌ها نقش مؤثری در درمان اگزما در نوزاد دارند. استحمام پنج‌دقیقه‌ای با آب ولرم و پس از آن آغشته‌کردن سطح پوست با کرم‌های مرطوب‌کننده بدون بو، سطح پوست را نرم‌تر کرده و به درمان اگزما کمک می‌کند. بعد از استحمام روتین سعی کنید حتماً سطح اگزما را با روغن چرب کنید. روغن موجب حفظ رطوبت درون پوست می‌شود و از تبخیر رطوبت پوست جلوگیری می‌کند. در نوزادان بهتر است سه بار در روز روغن روی ضایعات استفاده شود. انواع روغن از جمله روغن‌زیتون می‌تواند کمک‌کننده باشد.

    نکته مهم دیگر در درمان اگزما در نوزاد برای جلوگیری از خشکی پوست و تشدید ضایعات اگزمایی، خشک‌نکردن پوست است. بهتر است بعد از استحمام با حوله روی پوست نکشید و اجازه دهید پوست کودکتان کمی مرطوب بماند و به‌آرامی خشک شود. پمادهای مرطوب‌کننده را روی پوست نم‌دار کودک بمالید. پمادها روی پوست نم‌دار بهتر پخش می‌شوند و به‌طورمؤثری به درمان اگزما کمک می‌کنند.

    پمادهای استروئیدی موضعی

    امروزه از پمادهای استروئیدی، برای درمان اگزما در نوزاد استفاده بسیاری می‌شود. این پمادها مکانیسم ضدالتهابی دارند. التهاب و قرمزی بافت اگزما را به‌سرعت بهبود می‌بخشند و اگر در کنار کرم مرطوب‌کننده استفاده شوند پاسخ‌دهی بسیار مناسبی در بدن دارند.

    استفاده از پمادهای استروئیدی، هیدروکورتیزون یک درصد در کنار کرم‌های مرطوب‌کننده، برای صورت و چین‌های پوستی مؤثرند. پمادهای با قدرت اثر کمتر مانند تریامسینولون و بتامتازون برای نواحی اگزمایی روی بدن کودک استفاده می‌شود. از این پمادها روزی دومرتبه روی بدن کودک استفاده می‌شود.

    تا زمانی که اگزما روی بدن کودک وجود دارد، از این ترکیبات استفاده کنید و با بهبودی اگزما کرم‌ها را به‌آرامی قطع کنید. برای شروع و قطع‌کردن داروها از پزشک متخصص مشورت بگیرید تا درباره نوع پماد مناسب کودک شما را راهنمایی کند.

    گاهی پس از درمان اگزماها دوباره شعله‌ور می‌شوند. شروع مجدد بیماری به شرایط زیر بستگی دارد:

    • تغییرات فصلی
    • استرس
    • فعالیت
    • عفونت پوستی با باکتری استافیلوکوک
    • حساسیت تماسی پوست

    بعضی داروها نیز با مکانیسم‌های مستقیم مؤثر بر سیستم ایمنی بدن باعث بهبود اگزما می‌شوند. البته معمولاً اگزما به کمک همین درمان‌هایی که گفته شد به‌راحتی کنترل می‌شود و نیازی به داروهای تخصصی‌تر نمی‌شود.

    جمع‌بندی مطلب

    اگزما، ضایعاتی روی پوست است که به دلیل حساسیت و افزایش التهاب موضعی پوست به وجود می‌آید. اگزما در نوزاد به صورت‌های مختلفی دیده می‌شود. ممکن است به دلیل بیماری درماتیت اتوپیک و ارتباط بین آسم و آلرژی و اگزمای پوستی باشد و یا به دلیل بیماری درماتیت سبوروییک و پوسته‌شدن سر نوزاد و اگزمای سر نوزاد باشد. در مجموع برای درمان اگزما در نوزاد به هر دلیلی که باشد، اساس درمان، پمادهای استروئیدی و مرطوب‌کننده پوست است. درمان اگزما در نوزاد باید تحت‌نظر متخصص کودکتان باشد و خودسرانه درمان نکنید.

  •  علائم سلیاک در کودکان + درمان

     علائم سلیاک در کودکان + درمان

     سلیاک در کودکان بیماری خودایمنی است که با علائمی در کودکان شناسایی می‌شود. در ادامه به بررسی علائم و درمان سلیاک در کودکان می‌پردازیم.

    بیشتر بخوانید: علت و درمان پولیپ بینی در کودکان

     علائم گوارشی در سلیاک در کودکان شایع‌تر است:

    •  اسهال در ۴۵ درصد موارد
    •  نفخ شکم در ۲۸ درصد موارد
    •  قرقر شکم و صداهای شکمی
    •  ازدست‌دادن وزن در چهل و پنج درصد موارد مخصوصاً در کودکان بسیار کوچک و کودکانی که در سنین رشد قرار دارند، ممکن است از نظر رشدی عقب بیفتند و مشکل وزن‌گیری داشته باشند.
    •  اکثر کودکان مبتلا به سلیاک، ضعف و خستگی دارند و انرژی کمتری نسبت به هم‌سن‌وسالان خود دارند.
    •  گاهی درد شکمی ممکن است شدیدتر باشد.

     علائم غیر گوارشی نیز در سلیاک در کودکان وجود دارد که شامل موارد زیر است:

    •  کم‌خونی
    •  پوکی‌استخوان یا درد استخوانی
    •  علائم عصبی مانند گزگز و بی‌حسی اندام‌ها یا تشنج
    •  گاهی ممکن است نوعی درماتیت یا التهاب پوستی هم مشاهده شود.
    •  گاهی به دلیل مشکلات هورمونی که در بیماران سلیاک مشاهده می‌شود، تأخیر بلوغ یا تأخیر قاعدگی و در سنین بالاتر نازایی هم ممکن است مشاهده شود.

     همان‌طور که دیدید بیماری سلیاک در کودکان بیماری است که با سوءجذب مواد حاوی گلوتن آغاز می‌شود؛ اما علائم آن فراتر از دستگاه گوارشی می‌رود و ممکن است بیشتر بخش‌های بدن کودک شما را درگیر کند. پس شناسایی و درمان به‌موقع آن تحت‌نظر فوق‌تخصص گوارش اطفال می‌تواند برای شما بسیار کمک‌کننده باشد.

    سلیاک بیماری خودایمنی

     سلیاک در کودکان نوعی بیماری خودایمنی محسوب می‌شود. در این بیماری، بدن نسبت به مواد غذایی گندم، جو و چاودار حساسیت نشان می‌دهد؛ زیرا این مواد غذایی حاوی گلوتن هستند و در بیماری سلیاک بدن نسبت به گلوتن حساس می‌شود. درصورتی‌که این‌گونه مواد غذایی خورده شوند، سیستم ایمنی بدن به سمت گلوتن حمله می‌کند و در کنار گلوتن بافت دیواره روده و دستگاه گوارش نیز آسیب می‌بیند؛ بنابراین حساسیت به گلوتن و بیماری سلیاک باعث ایجاد التهاب روده و علائم گوارشی می‌شود.

     زمانی که سلول‌های روده آسیب ببیند، جذب مواد غذایی نیز مختل می‌شود؛ زیرا سطح جذب مواد مغذی بدن همین سطح روده است پس در هر بیماری که التهاب یا آسیب به دیواره روده وارد شود جذب مواد غذایی با مشکل مواجه می‌شود.

     سلیاک بیماری ژنتیکی است و ناگهانی به وجود نمی‌آید تمام افراد مبتلا به بیماری سلیاک یک زمینه ژنتیکی باید داشته باشند تا این بیماری در آنها بروز پیدا کند.

     گاهی ممکن است کودک شما مستعد بیماری سلیاک باشد؛ اما این بیماری را تا زمانی که در مواجهه با یک شرایط خاص قرار نگیرد نشان ندهد. شرایط خاص و استرس‌زا باعث شروع بیماری می‌شود برای مثال گاهی محرک شروع بیماری می‌تواند یک عفونت باشد. در افراد بزرگسال گاهی سلیاک بعد از زایمان اتفاق می‌افتد. گاهی بعد از جراحی یا هر شرایط خاص استرس‌زای دیگری سلیاک در کودکان بروز پیدا می‌کند.

    سلیاک در کودکان

     بیماری سلیاک در کودکان چه علائمی ایجاد می‌کند؟

     مهم‌ترین علائم بیماری سلیاک در کودکان، علائم گوارشی آن است. اگر کودک شما پس از دریافت مواد غذایی حاوی گلوتن دچار اسهال و استفراغ شود، می‌توانیم متوجه شویم که کودک به این غذاها حساسیت دارد.

    اسهال

    اسهال جزو اولین و رایج‌ترین علائم بیماری سلیاک است که به دلیل سوءهاضمه و سوءجذب مواد غذایی در این بیماری ایجاد می‌شود. اسهال ممکن است آبکی یا مدفوع شل باشد. در کودکان این اسهال گاهی درحدی شدید است که موجب دهیدراتاسیون و کم‌آبی بدن کودک می‌شود؛ بنابراین در کودک مبتلا به سلیاک که اسهال رخ می‌دهد باید حواسمان به دریافت آب کافی باشد تا بدنش کم‌آب نشود. این کم‌آبی بدن گاهی می‌تواند شدیدتر شده و موجب اسیدی‌شدن خون و به‌هم‌خوردن تعادل الکترولیت‌های خون شود.

    حالت‌تهوع و نفخ

     حالت‌تهوع و نفخ در اثر عدم هضم درست گلوتن ایجاد می‌شود. زمانی که بیشتر حجم مواد غذایی خورده شده داخل روده باقی می‌مانند و مواد غذایی به‌درستی در روده هضم نمی‌شوند، این مواد توسط باکتری‌های روده مصرف می‌شوند. باکتری‌های روده با مصرف مواد غذایی هضم نشده گازی تولید می‌کنند که تجمع این گاز داخل روده موجب ایجاد نفخ می‌شود. در این شرایط مدفوع کودک کدر شده و بوی بدی می‌دهد که همگی به دلیل عدم هضم درست مواد غذایی در روده است.

    کم‌خونی

     با حمله سیستم ایمنی بدن به دیواره روده، دیواره روده تخریب می‌شود و مواد مغذی نمی‌توانند به‌راحتی از طریق روده جذب شوند. مهم‌ترین علامتی که در اثر جذب نامناسب مواد غذایی ایجاد می‌شود کم‌خونی است. مخصوصاً کم‌خونی در اثر فقر آهن بسیار شایع است و به دلیل عدم جذب آهن غذا ایجاد می‌شود. کودک مبتلا به سلیاک رشد خوبی ندارد؛ زیرا ویتامین‌ها و تمام فاکتورهای مؤثر در رشد که از طریق غذا جذب می‌شوند را در بدن ندارد.

    پوسیدگی دندان

     جذب نامناسب مواد غذایی تأثیر منفی در دندان‌های کودک نیز دارد و موجب پوسیدگی دندان می‌شود. کاهش کلسیم بدن می‌تواند با ضعف و پوسیدگی دندان خود را نشان دهد. بدن کودکان در سنین رشد نیاز به کلسیم زیادی دارد با کمبود کلسیم پوکی‌استخوان و بیماری نرمی‌استخوان ایجاد می‌شود.

    سایر علائم سلیاک در کودکان

    •  کودکان در این شرایط دچار بی‌قراری شدیدی می‌شوند.
    •  قد و وزن کودک رشد نامناسبی دارد. کوتاه‌تر از کودکان هم‌سن خود است و لاغرتر است.
    •  این رشد نامناسب و عدم جذب مناسب مواد غذایی در روند رشد عصبی کودک نیز تأثیر می‌گذارد ممکن است بیماری عصبی مانند تشنج ایجاد شود و یا شرایط روانی مانند اختلال تمرکز و ADHD رخ دهد.
    •  گاهی علائم پوستی مانند خارش پوستی، تاول‌های پوستی و یا زخم در دهان کودک مشاهده می‌شود.
    •  تمام این شرایط با کمبود مواد مغذی بدن قابل‌توجیه است.

     بیماری سلیاک در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     تشخیص سلیاک به کمک علائم و آزمایشات انجام می‌شود. تشخیص قطعی با آزمایش خون، بررسی آنتی‌بادی است. بدن کودک مبتلا به سلیاک، آنتی‌بادی زیادی بر علیه مواد غذایی حاوی گلوتن تولید می‌کند؛ بنابراین با بررسی این آنتی‌بادی در خون می‌توان بیماری سلیاک را تشخیص داد.

     راه تشخیص دیگر که قطعی نیز است، نمونه‌برداری از روده و بررسی نمونه زیر میکروسکوپ است. دیواره روده کودکان مبتلا به سلیاک دچار یک‌سری تغییراتی می‌شود که با مشاهده این تغییرات زیر میکروسکوپ می‌توان بیماری را تشخیص داد.

    سلیاک در کودکان

     درمان سلیاک در کودکان چیست؟

     برای درمان سلیاک در کودکان باید بدانید شما نمی‌توانید حساسیت بدن به گلوتن را از بین ببرید؛ بنابراین باید از قراردادن مواد غذایی حاوی گلوتن در رژیم غذایی خودداری کنید. توجه فرمایید بعضی مواد غذایی حاوی مواد افزودنی هستند و ممکن است گلوتن در ترکیباتشان باشد؛ بنابراین باید هر ماده غذایی را به‌دقت بررسی کنید و روی مواد تشکیل‌دهنده آن را بخوانید. اگر گلوتن را از رژیم غذایی کودکتان حذف کنید به‌راحتی می‌توانید بیماری او را کنترل کنید.

     همچنین مواد غذایی زیر نباید در بیمار سلیاک خورده شود:

    •  مالت جو و چاودار
    •  گندم
    •  بعضی از ویتامین‌ها یا داروها که حاوی گلوتن باشند
    •  غذاهایی که مواد نگهدارنده دارند
    •  نان
    •  کیک
    •  بیسکویت
    •  ماکارونی
    •  شیرینی

     بیماری سلیاک داروی تخصصی ندارد؛ اما برای درمان کم‌خونی، مشکلات رشد و کمبود مواد مغذی و ویتامین می‌توان از مواد مکمل استفاده کرد.

     بهتر است از متخصص تغذیه برنامه غذایی دریافت کنید تا بتوانید بیماری‌تان را مدیریت کنید.

     درصورتی‌که با محدودیت گلوتن رژیم غذایی، علائم بیکاری سلیاک در کودکان بهتر نشود گاهی پزشک متخصص از داروی کمکی مانند کورتیکواسترویید یا داروی کورتونی استفاده می‌کند. این داروها التهاب روده را کمتر می‌کنند و علائم بیماری را تسکین می‌بخشند. اگر علی‌رغم مصرف داروی کورتونی باز هم علائم بیماری بهتر نشود ممکن است تشخیص دیگری مطرح باشد.

     جمع‌بندی مطلب

     بیماری سلیاک یکی از بیماری‌های خودایمنی است که با ساخت آنتی‌بادی در بدن بر علیه مواد غذایی حاوی گلوتن همراه است. گندم و جو و چاودار سه ماده غذایی اصلی هستند که حاوی گلوتن هستند و هر نوع غذای دیگری که این فاکتورها را داشته باشد ممکن است موجب شعله‌ورشدن بیماری سلیاک شود.

     در کودکان مبتلا به سلیاک پس از مصرف غذاهای حاوی گلوتن، علائم بیماری آغاز می‌شود علائم این بیماری اغلب به‌صورت گوارشی و با درگیری دستگاه گوارش است. اسهال، تهوع و نفخ در تمام مبتلایان دیده می‌شود. با حمله سیستم ایمنی به روده‌ها، تخریب دستگاه کوارش موجب سوءجذب و سوءهاضمه می‌شود و این موارد باعث لاغری، کاهش جذب مواد غذایی و سوءتغذیه در کودکان می‌شود.

     هر چه سریع‌تر بیماری سلیاک تشخیص داده شود احتمال درمان موفق‌تر و پیگیری کودکان بیشتر است.

     کودک از همان زمان تشخیص بیماری باید رژیم غذایی را تغییر دهد، مواد غذایی بدون گلوتن موجب کاهش علائم بیماری می‌شود. سعی کنید از غذاهای فراوری‌شده دارای مواد افزودنی و مواد نگه‌دارنده استفاده نکنید؛ زیرا تمام این مواد غذایی ممکن است در ترکیبات خود حاوی گلوتن باشند.

     اگر بیماری با رعایت رژیم غذایی کنترل نشود گاهی لازم است از دارو مانند کورتیکواسترویید استفاده شود. درصورتی‌که دارو هم تأثیری در کنترل بیماری نداشته باشد، بیمار باید از نظر سایر بیماری‌ها بررسی شود؛ زیرا ممکن است بیماری دیگری وجود داشته باشد و تشخیص سلیاک برای کودک اشتباه باشد.

  • علت و درمان پولیپ بینی در کودکان

    علت و درمان پولیپ بینی در کودکان

     پولیپ بینی در کودکان، به دلیل هر گونه ضایعه و یا تکثیر در محیط حفره بینی ایجاد می‌شود. این ضایعات می‌تواند خوش‌خیم باشند و یا ضایعات بدخیم ناشی از تومورهای سرطانی حفره بینی یا دیواره سینوس‌های اطراف بینی باشند.

     به‌طورکلی هر ضایعه‌ای که انسدادی در مسیر هوایی محسوب شود پولیپ نامیده می‌شود.

     پولیپ‌ها دلایل مختلفی دارند. از سینوزیت مزمن تا تومورها همگی می‌توانند موجب ایجاد پولیپ در کودکان بشوند. در هر کودکی که چندین پولیپ در بینی خود دارد باید از نظر بیماری آسم و بیماری cf کودک را بررسی کنیم؛ زیرا این دو بیماری جزو علل شایع پولیپ بینی در کودکان هستند.

     جهت درمان پولیپ در کودکان لازم است کودک بررسی شود پس از تأیید تشخیص وجود پولیپ بینی علت پولیپ بررسی می‌شود. معمولاً به کمک اسپری بینی استروئیدی این پولیپ‌ها به‌راحتی کنترل می‌شود؛ اما در شرایطی که نتوان با دارو پولیپ را کنترل کرد گاهی نیاز به جراحی بینی است.

    بیشتر بخوانید: کم خونی داسی شکل در کودکان؛ علت، علائم و درمان

     چگونه پولیپ بینی به وجود می‌آید؟

     علت اصلی ایجاد پولیپ بینی هنوز به‌خوبی شناخته نشده است؛ اما یکی از فاکتورهای مهمی که در تمام افراد مبتلا به پولیپ بینی دیده می‌شود، یک فرایند التهابی مزمن است. در واقع این التهاب در کنار مشکل عملکرد سیستم عصبی محیطی بدن و وجود یک زمینه ژنتیکی برای ابتلا به پولیپ، همگی در کنار هم می‌توانند زمینه ایجاد پولیپ بینی در کودکان باشند.

     تمام شرایط زیر می‌توانند پولیپ‌های چندگانه خوش‌خیم در کودکان ایجاد کنند:

     آسم

     تقریباً نیمی از کودکان مبتلا به پولیپ بینی چندگانه و خوش‌خیم مبتلا به آسم هستند. پس آسم جزو علل اصلی پولیپ بینی در کودکان به‌حساب می‌آید.

     بیماری CF

     این بیماری نوعی بیماری ژنتیکی محسوب می‌شود. کسانی که به بیماری CF مبتلا هستند مخاط معمولی ندارند و سطح مخاط بدن آنها به‌طور غیرعادی چسبناک‌تر است. در کودکان مبتلا به بیماری CF به طور شایع‌تری پولیپ بینی مشاهده می‌شود؛ زیرا این بیماری با درگیری مخاط بینی می‌تواند ضایعات پولیپی در بینی ایجاد کند.

    پولیپ بینی در کودکان

     رینیت آلرژیک

     رینیت آلرژیک به شرایطی گفته می‌شود که بافت مخاط بینی به دلیل وجود حساسیت و آلرژی به طور غیرطبیعی دچار التهاب می‌شود. این التهاب ممکن است در اثر حساسیت به بوی خاص یا گرده گیاهان باشد. در کودکان مبتلا به آسم و آلرژی آب‌ریزش و خارش بینی و التهاب بینی به دلیل رینیت آلرژیک اتفاق می‌افتد. این التهاب دائم بافت داخل بینی با ایجاد تغییرات بافتی و پولیپ می‌تواند همراه باشد.

     سینوزیت مزمن

     همان‌طور که گفته شد ضایعات التهابی چه در حفره بینی و چه در سینوس‌های اطراف بینی می‌توانند موجب ایجاد پولیپ بینی در کودکان شوند. سینوزیت فرایندی است که موجب ایجاد التهاب در سینوس‌ها می‌شود. وجود التهاب در سینوس‌های اطراف بینی اگر مزمن باشد و در طولانی‌مدت وجود داشته باشد، می‌تواند باعث ایجاد پولیپ بینی شود.

     دیسکینزی اولیه مژک‌ها

     این بیماری، با ایجاد تغییراتی در ساختار مژک‌ها موجب بی‌حرکتی آنها می‌شود. بافت مخاط بینی حاوی تعدادی مژک است که این مژک‌ها با حرکات خود موجب حرکت مخاط بینی می‌شوند. اگر شخصی به این بیماری مبتلا باشد دیگر مژک‌های بینی‌اش توان حرکت مانند افراد سالم را ندارند و در نتیجه تجمع مخاط بینی موجب ایجاد التهاب در حفره بینی می‌شود که این التهاب می‌تواند عامل ایجاد پولیپ بینی باشد.

     عدم تحمل آسپیرین

     تقریباً ۲۰ درصد از بیماران مبتلا به پولیپ، مشکل عدم تحمل آسپیرین یا حساسیت به آسپیرین نیز دارند.

     عدم تحمل الکل

     در نیمی از کسانی که عدم تحمل الکل دارند نیز پولیپ بینی مشاهده می‌شود.

     علت پولیپ بینی در کودکان چیست؟

     همان‌طور که گفتیم عامل اصلی شروع بیماری پولیپ بینی در کودکان، التهاب مزمن است. این التهاب مزمن ممکن است در اثر آلرژی و آسم یا بیماری‌هایی مانند cf و یا سینوزیت مزمن باشد. همچنین در ادامه علل مختلف پولیپ بینی در کودکان شرح داده شده است:

     کیست مجرای اشکی بینی

     وجود کیست بر سر راه مجرای اشکی که به بینی باز می‌شود می‌تواند با تجمع ترشحات اشکی و التهاب و پولیپ بینی همراه باشد.

     تومورها

     انواع تومورها می‌تواند موجب پولیپ بینی شود: گلیوما، انسفالوسل، تومور درمویید، همانژیوم، پاپیلوما، انژیوفیبروما، رابدومیوسارکوما، لنفوم، نوروبلاستوم، سارکوم، کوردوما، کارسینوم نازوفارنژ

     کودک مبتلا به پولیپ بینی باید حتماً از نظر آسم و بیماری ژنتیکی CF بررسی شود.

     پولیپ بینی در کودکان چه علائمی ایجاد می‌کند؟

     باتوجه‌به اینکه پولیپ چه سایزی دارد، علائمی که برای کودک ایجاد می‌کند متفاوت است. پولیپ‌های بزرگ‌تر که علائم ایجاد می‌کنند راحت‌تر شناسایی می‌شوند؛ اما پولیپ‌های کوچک ممکن است هیچ علامت خاصی ایجاد نکند و به‌صورت تصادفی حین معاینه دیده شود.

     هر چه پولیپ به سمت دیواره جلویی بینی باشد احتمال مشاهده آن در معاینه رینوسکوپی بیشتر است و پولیپ‌هایی که به دیواره پشتی حفره بینی نزدیک باشند هر چند علامت‌دار ممکن است به‌راحتی قابل‌مشاهده در معاینه نباشند.

     علامت پولیپ بینی در کودکان بسته به محل پولیپ دارد. اگر پولیپ در محل خروجی سینوس‌های اطراف بینی به سمت بینی برآمدگی داشته باشد می‌تواند موجب انسداد بر سر مسیر خروجی سینوس بینی شود این انسداد موجب التهاب سینوس و تجمع ترشحات سینوس درون سینوس می‌شود که همان سینوزیت مزمن است.

     اگر پولیپ در مسیر ردوبدل‌شدن هوا به بینی وجود داشته باشد، این انسداد مسیر هوایی ممکن است علائم التهاب، آب‌ریزش بینی، گرفتگی بینی و احساس تنگی نفس ایجاد کند. گاهی انسداد مسیر هوایی و تنفس سخت با کاهش اکسیژن خون همراه می‌شود که موجب سردرد در کودک شما می‌شود.

     اگر پولیپ بینی موجب خروج خون از بینی بشود، باید پولیپ دقیق‌تر بررسی شود. معمولاً خون‌دماغ شدن مکرر، علل مهم‌تری از جمله مشکلات خونی یا تومور دارد؛ اما گاهی هم پولیپ ساده بینی می‌تواند موجب خون‌دماغ شدن بشود.

     گاهی پولیپ در کودکان سایز نسبتاً بزرگی دارد و این بزرگی انسدادهای جدی‌تری در مسیر هوایی و حلقی ایجاد می‌کند. در نتیجه این انسدادها موجب می‌شوند کودک از دهان خود برای تنفس استفاده کند. انسداد مسیر هوایی در خواب می‌تواند شدیدتر شود و موجب حملات آپنه کودک در خواب شود.

     آپنه به حالتی گفته می‌شود که برای مدتی تنفس کاملاً قطع می‌شود و مجدداً تنفس با سرعت و شدت بیشتر آغاز می‌شود. همه ما ممکن است در طی روند خوابمان مدتی آپنه را تجربه کنیم؛ اما این حملات در افراد با پولیپ بینی بزرگ‌تر و انسداد شدیدتر شایع‌تر است.

     پولیپ بزرگ همچنین می‌تواند موجب تغییر حالت طبیعی چهره و ایجاد برآمدگی در محل خود شود. گاهی این پولیپ‌ها، در اثر رشدشان می‌توانند روی اعصاب مختلف تأثیر بگذارند، فشار وارده از پولیپ بینی به عصب چشمی می‌تواند تاری دید و مشکلات بینایی جدیدتری ایجاد کند.

    پولیپ بینی در کودکان

     پولیپ بینی در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     در پولیپ‌های کوچک‌تر کاملاً تصادفی و در معاینه روتین پزشک تشخیص ایجاد می‌شود؛ اما اگر پولیپ کوچک و روی بخش پشتی حفره بینی باشد ممکن است هرگز تشخیص داده نشود. گاهی باتوجه‌به علائم و شکایاتی که کودک دارد پزشک با درنظرگرفتن پولیپ با رینوسکوپ و به کمک معاینات پولیپ را تشخیص می‌دهد.

     تشخیص و درمان پولیپ بینی تحت‌نظر متخصص گوش و حلق و بینی انجام می‌شود و ممکن است با صلاحدید متخصص گاهی تصویربرداری‌های اختصاصی‌تری برای پولیپ بینی لازم باشد.

     پولیپ بینی در کودکان چگونه درمان می‌شوند؟

     اگر علت پولیپ بینی، بیماری ژنتیکی CF باشد، معمولاً کودک علائم دیگر این بیماری را نیز دارد و مشکلات گوارشی و ریوی از مشکلات اصلی کودک با بیماری CF است. در این کودکان باتوجه‌به سابقه بیماری پولیپ بینی سریع‌تر تشخیص داده می‌شود. کودک مبتلا به CF در صورت ابتلا به پولیپ بینی به کمک آنتی‌بیوتیک داخل عروقی درمان می‌شود.

     این کودکان بستری می‌شوند و طیف وسیعی از دارو آنتی‌بیوتیک که روی تمام میکروب‌های شایع ریه یا سینوس مؤثر باشند برای این کودکان تجویز می‌شود تا سایز پولیپ کوچک و درمان انجام شود.

     داروهای استروئیدی چه به‌صورت خوراکی و چه به‌صورت موضعی و اسپری داخل بینی تجویز شوند، می‌توانند در کاهش التهاب و بهبود علائم پولیپ بینی مؤثر باشند. داروهای کورتیکواستروئیدی به‌صورت خوراکی تجویز می‌شوند. معمولاً تجویز داروی پردنیزون با دوز ۳۰ تا ۶۰ میلی‌گرم به‌مدت یک هفته به‌خوبی بیماری را کنترل می‌کند. تجویز این دارو برای پولیپ کودکان با تنظیم دوز و صلاحدید پزشک متخصص انجام می‌شود. داروهای کورتیکواستروئیدی در مواردی از پولیپ بینی در کودکان که با آلرژی و آب‌ریزش بینی همراه باشد نیز به‌خوبی جواب می‌دهد و پولیپ را کوچک‌تر کرده و درمان را ساده‌تر می‌کند.

     داروهایی مانند آنتی‌هیستامین، داروی ضداحتقان بینی هم می‌توانند به‌طورموقت علائم را کاهش دهند.

     درصورتی‌که عامل زمینه‌ای ایجاد پولیپ آب‌ریزش بینی آلرژیک باشد، درمان‌های ضدآلرژی و حساسیت‌زدایی نیز مؤثر است. درمان ترکیبی با آنتی‌بیوتیک برای عفونت‌های سوار شده بر پولیپ بینی مؤثر است گاهی علائم پولیپ بینی در کودکان به دلیل وجود یک عفونت تنفسی تشدید پیدا می‌کند که در این شرایط با تشخیص پزشک متخصص آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود.

  •  کم خونی داسی شکل در کودکان؛ علت، علائم و درمان

     کم خونی داسی شکل در کودکان؛ علت، علائم و درمان

     کم خونی داسی شکل در کودکان نوعی کم خونی ارثی است که از طریق ژنتیک و از بدو تولد در کودک ایجاد می‌شود. کودک مبتلا به کم خونی داسی شکل گلبول‌های قرمز متفاوتی از نظر شکل و طول عمر نسبت به بقیه افراد دارد. کم خونی انواع مختلفی دارد. به کمک علائم عمومی و ظاهری کودک و آزمایش خون کم خونی کودک تشخیص داده می‌شود.

    بیشتر بخوانید: زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

     علت کم خونی در کودکان چیست؟

     کم خونی به سه دلیل کلی اتفاق می‌افتد. گاهی علت کم خونی خون‌ریزی و ازدست‌دادن خون است. این عامل به‌راحتی قابل‌تشخیص است و بعد از تصادفات، شکستگی‌ها و ضربه‌خوردگی‌ها، به دلیل ازدست‌دادن خون، کم خونی اتفاق می‌افتد.

     علت دیگر کم خونی، بیماری‌های خونی است. بعضی بیماری‌ها به‌صورت ژنتیکی باعث ایجاد کم خونی می‌شوند. معمولاً کم خونی در کودکان به دلیل مشکلات ارثی ایجاد می‌شود. گاهی این بیماری‌های ارثی بسیار شدید و کشنده هستند و ممکن است کودک در همان دوران نوزادی دچار علائم شدید و کشنده کم خونی شود.

     نوع سوم کم خونی در کودکان، کاهش تولید خون است. گاهی تولید خون به دلیل کمبود فاکتورهای اولیه لازم است. برای مثال کمبود آهن شایع‌ترین عامل این نوع کم خونی است. کودکانی که مکمل آهن خود را از شش‌ماهگی منظم مصرف نکنند در معرض فقر آهن و کم خونی هستند. رژیم غذایی نامناسب که ویتامین‌های لازم را نداشته باشد و عدم مصرف سبزیجات و گوشت قرمز کافی، همگی فقر آهن را تشدید می‌کنند.

     کم خونی در کودکان چه علامتی ایجاد می‌کند؟

     صرف‌نظر از آنکه علت کم خونی چه چیزی باشد علائم کم خونی در کودکان معمولاً مشابه یکدیگر هستند.

     کودکان مبتلا به کم خونی، رنگ‌پریده و خسته هستند.

     رنگ‌پریدگی در چهره و خصوصاً زیر پلک کودک و سایر مخاطات به‌وضوح دیده می‌شود.

     کودکان مبتلا به کم خونی، گاهی در موارد شدید دچار تغییر شکل استخوان و بدشکلی استخوان و بزرگ‌شدن طحال می‌شوند. علت این تغییر شکل ظاهری و بدشکلی کودک، تجمع گلبول‌های قرمز مرده در این بافت‌ها است. در بعضی از انواع کم خونی شدید ارثی، گلبول‌های قرمز خون، شکل غیرطبیعی دارند و به همین دلیل در مقابل تخریب موضعی توسط تنگی عروق حساس‌تر هستند.

     در این موارد طول عمر گلبول‌های قرمز خون کمتر است و در هنگام عبور از عروق بافت‌هایی مثل طحال از بین می‌روند. این مرگ‌ومیر و تخریب گسترده گلبول قرمز موجب تورم کبد و طحال می‌شود. در این کودکان، به دلیل مرگ‌ومیر وسیع گلبول‌های قرمز خون، تولید این گلبول‌های قرمز نیز باید بیشتر از بافت‌های دیگر باشد به همین دلیل تمام استخوان‌ها با سرعت مشغول به خون‌سازی هستند.

    همان‌طور که می‌دانید خون‌سازی در مغز استخوان اتفاق نمی‌افتد زمانی که مغز استخوان‌ها خون‌سازی کنند و این خون‌سازی با سرعت بیشتر از افراد طبیعی باشد موجب تغییر استخوان‌های بدن و بدشکلی ظاهری کودک می‌شود.

     کم خونی به دلیل فقر آهن، موجب میل بسیار زیاد کودک به خوردن مواد غیرخوراکی می‌شود. این علامت در موارد فقر آهن شدید کودک ظاهر می‌شود. برای مثال کودک شروع به خوردن گچ دیوار، گل و خاک و یا آشغال‌های روی زمین می‌کند.

    کم خونی داسی شکل در کودکان

     کم خونی داسی شکل در کودکان چیست؟

     کم خونی داسی شکل نوعی کم خونی ارثی در کودکان است که از طریق ژنتیکی و از بدو تولد در کودک ایجاد می‌شود. کودک مبتلا به کم خونی داسی شکل گلبول‌های قرمز متفاوتی از نظر شکل و طول عمر نسبت به بقیه افراد دارد. گلبول‌های قرمز خون معمولاً شکل کروی دارند که در دو طرفشان فرورفتگی وجود دارد. گلبول قرمز عمری حدود ۱۲۰ روز دارد و پس از این مدت در عروق باریک گیر می‌افتد و از بین می‌رود و مواد داخل آن تجزیه می‌شوند و جهت خون‌سازی مجدد به مغز استخوان برده می‌شود.

    در کودک مبتلا به کم خونی داسی شکل گلبول‌های قرمز شکل طبیعی ندارد و به شکل هلالی یا داسی هستند. این گلبول‌ها عمر بسیار کوتاهی در حدود ۲۰ روز دارند و پس از این مدت معمولاً در عروق بدن تخریب می‌شوند و از بین می‌روند.

     بنابراین در افراد مبتلا به کم خونی داسی شکل، سلول‌های خونی در معرض تخریب هستند. گاهی با کاهش فشار اکسیژن ممکن است این تخریب سریع‌تر اتفاق بیفتد. شرایط خاص التهابی و بعضی بیماری‌های عفونی نیز ممکن است موجب تسریع تخریب گلبول‌های قرمز در کودکان مبتلا به کم خونی داسی شکل شود.

     چگونه به بیماری کم خونی داسی شکل مبتلا می‌شویم؟

     همان‌طور که گفته شد کم خونی داسی شکل نوعی کم خونی ژنتیکی است که از طریق خانواده مبتلا به کودک انتقال داده می‌شود.

     اگر پدر و مادر هر دو ناقل کم خونی داسی شکل باشند و یا یک نفر ناقل و یک نفر مبتلا به کم خونی داسی شکل باشد احتمال آنکه کودک کم خونی داسی شکل بگیر بیشتر است. افراد ناقل کم خونی داسی شکل ممکن است مشکل چندانی در زندگی خود نشده باشند اما می‌توانند این بیماری را به کودک منتقل کنند.

    پدر یا مادرانی که مبتلا به بیماری کم خونی داسی شکل هستند نباید با فرد ناقل داسی شکل ازدواج کنند؛ زیرا احتمال تولد کودک مبتلا به کم خونی داسی شکل بسیار بالا می‌رود و این بیماری برای کودک می‌تواند آزاردهنده و کشنده باشد؛ بنابراین اگر فردی ناقل یا مبتلا به کم خونی داسی شکل باشد باید جهت ازدواج تحت مشاوره ژنتیک و آزمایش برای همسر انجام شود.

     علائم کم خونی داسی شکل در کودکان چیست؟

     کم خونی داسی شکل در کودکان علائم مختلفی دارد که علت اصلی همه آنها به مشکلات مربوط به انسداد عروقی و سلول‌های خونی داسی شکل مربوط می‌شود.

     کم خونی داسی شکل در کودکان با کاهش طول عمر گلبول‌های قرمز خون و افزایش ریسک شکنندگی گلبول‌ها همراه است. در این موارد تخریب وسیع گلبول‌های قرمز خون مشاهده می‌شود علائم بیماری معمولاً از شش‌ماهگی کودک شروع می‌شود و تا آخر عمر ادامه دارد تخریب گلبول‌های قرمز ممکن است انسداد عروقی ایجاد کند.

     باتوجه‌به اینکه کدام رگ درگیر تخریب و انسداد است علائم مختلفی ایجاد می‌شود. انسداد عروق تغذیه‌کننده چشم، موجب کاهش قدرت بینایی و آسیب به چشم می‌شود. ممکن است تخریب در طحال اتفاق بیفتد و با بزرگی طحال و درد قسمت چپ بالای شکم خود را نشان دهد.

    آسیب طحال می‌تواند ریسک ابتلای به بعضی بیماری‌های عفونی را بیشتر کند. ممکن است این تخریب در عروق خون‌رسانی‌کننده مفاصل اتفاق بیفتد که در این صورت باعث ایجاد درد مفصل مربوطه می‌شود ممکن است این تخریب باعث عدم خون‌رسانی مناسب شکم و قفسه سینه و ایجاد دردهای شدید ناگهانی در شکم و قفسه سینه شود.

     تخریب خون می‌تواند باعث ایجاد تورم در اندام‌ها شود؛ بنابراین در مواردی در کودک مبتلا به کم خونی داسی شکل ورم دست و پا دیده می‌شود.

     اولین شرط لازمه در رشد بدن، خون‌رسانی کافی و مناسب به بدن است. در شرایط کم خونی، این خون‌رسانی نیز کمتر می‌شود و رشد بدن را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. اگر خون‌رسانی به بخش‌های مختلف بدن در کم خونی داسی شکل کمتر بشود، این عامل موجب عدم رشد کافی کودک و تأخیر بلوغ کودک مبتلا می‌شود.

     همان‌طور که گفته شد کم خونی داسی شکل در کودکان موجب تخریب بیشتر گلبول‌های قرمز خون می‌شود. پس از تخریب گلبول‌های قرمز خون ماده‌ای از آنها به نام بیلی‌روبین آزاد می‌شود که زردرنگ است و ممکن است به دلیل تخریب وسیع گلبول‌های قرمز این بیلی‌روبین اضافی در خون تجمع پیدا کند و باعث زردی پوست و چشم‌ها شود.

     بنابراین به‌طورکلی علائم کم خونی داسی شکل در کودکان به‌صورت زیر مشاهده می‌شود:

    •  بحران‌های درد ناگهانی
    •  ورم دست و پا
    •  انسداد عروقی
    •  مشکلات بینایی
    •  عفونت
    •  درد شکم یا قفسه سینه

     کم خونی داسی شکل در کودکان علاوه بر این علائم شایعی که ایجاد می‌کند، با انسداد عروقی مشکلاتی را برای کودک شما به وجود می‌آورد که شایع‌ترین آنها موارد زیر است:

    •  با انسداد عروق مغزی موجب سکته مغزی می‌شود.
    •  با انسداد عروق ریوی، فشارخون ریوی شما بالا می‌رود و موجب تنگی نفس و احساس خستگی در شما می‌شود.
    •  نابینایی
    •  مشکل طحال و درد سمت چپ شکم
    •  ایجاد لخته خون و انسداد در عروق وریدی بدن
    کم خونی داسی شکل در کودکان

     کم خونی داسی شکل در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     تشخیص کم خونی داسی شکل در کودکان به کمک آزمایش خون انجام می‌شود. در آزمایش خون کم خونی مشاهده می‌شود و در آزمایشگاه سلول‌های خونی زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود. با مشاهده کاهش گلبول‌های قرمز زیر میکروسکوپ و مشاهده گلبول‌های قرمز داسی شکل این بیماری در کودک شما تشخیص داده می‌شود و پس از آنکه تشخیص انجام شد بهتر است کودک تحت‌نظر متخصص خون تحت درمان باشد.

     درمان کم خونی داسی شکل در کودکان چیست؟

     این بیماری متأسفانه درمان مشخصی ندارد. کودکان مبتلا به کم خونی داسی شکل باید از دوران کودکی تحت‌نظر متخصص خون باشند و دارو دریافت کنند. داروهای مختلفی برای این بیماری تجویز می‌شود. بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها به‌منظور پیشگیری از عفونت به‌صورت پیشگیرانه تجویز می‌شوند. یکی از مشکلات مهم و کشنده برای بیماران کم خونی داسی شکل عفونت‌های مختلف است که با تزریق واکسن و آنتی‌بیوتیک مناسب از آنها پیشگیری می‌شود. واکسن پنوموکوک و آنفولانزا نیز از بیماری‌ها پیشگیری می‌کند.

     دریافت مواد مغذی، رژیم غذایی مناسب، مواد غذایی خون‌ساز برای کودکان مبتلا به کم خونی داسی شکل واجب است.

     جمع‌بندی مطلب

     کم خونی داسی شکل در کودکان یک بیماری ژنتیکی و ارثی است. افراد مبتلا یا ناقل این بیماری ممکن است فرزند مبتلا به کم خونی داسی شکل را به دنیا بیاورند؛ اما شرط آنکه فرزند شما بیماری کم خونی داسی شکل داشته باشد این است که هر دو والد ناقل یا مبتلا به کم خونی داسی شکل باشند.

     این کم خونی با تغییر شکل طبیعی گلبول‌های قرمز خون همراه است. در این بیماران گلبول‌های قرمز به‌جای آنکه کروی باشند، شکلی شبیه به هلال یا داس دارند؛ بنابراین به این نوع کم خونی داسی شکل گفته می‌شود. این تغییر شکل طبیعی گلبول‌های قرمز موجب کاهش طول عمر آنها و بالارفتن احتمال مرگ و شکنندگی گلبول‌های قرمز می‌شود.

    این شکنندگی فراوان موجب کم خونی، کاهش خون‌رسانی به بخش‌های مهم بدن و گاهی انسداد عروقی و لخته خون داخل عروقی می‌شود. ازبین‌رفتن گلبول‌های قرمز موجب آزادشدن ماده‌ای به نام بیلی‌روبین در خون می‌شود که این ماده موجب ایجاد زردی می‌شود.

     تشخیص این بیماری به کمک آزمایش خون و درمان آن با تحت‌نظر گرفتن شما از زمان کودکی و واکسن و داروهای پیشگیرانه از عفونت است؛ زیرا یکی از مشکلاتی که باعث مرگ‌ومیر این بیماران می‌شود عفونت‌های شدید است؛ زیرا بیمار مبتلا به کم خونی داسی شکل، با تخریب و آسیب طحال مواجه است و این عامل موجب ضعف بدن در مقابل عفونت‌ها می‌شود.

  •  زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

      زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟ این سؤال برای هر خانم بارداری، باعث درگیری فکری زیادی از زمان بارداری تا زایمان ایجاد می‌کند. همه افراد به‌دنبال ساده‌ترین و مفیدترین راه هستند و متأسفانه به دلیل عدم وجود منابع اطلاع‌رسانی علمی، طبق توصیه دوستان و آشنایان عمل می‌کنند و اکثرا تصمیم اشتباهی درباره این موضوع می‌گیرند. در ادامه به بررسی هر نوع زایمان، فواید و عوارض آن می‌پردازیم تا بتوانیم شما را در تصمیم‌گیری راهنمایی کنیم.

    بیشتر بخوانید: یبوست در کودکان + درمان‌های خانگی و دارویی

     زایمان طبیعی چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟

     زایمان طبیعی، معمولاً به‌خودی‌خود عارضه‌ای ندارد؛ اما مشکلاتی هستند که باعث می‌شود خانم‌ها زایمان طبیعی را انتخاب نکنند.

     در این نوع زایمان، تا لحظات انتهایی زایمان مشخص نمی‌شود که شانه و سر جنین می‌تواند به‌خوبی نزول کرده و از لگن عبور کند یا خیر. ممکن است درد زیادی بکشید و جنین هم سختی زیادی تحمل کند و در نهایت سزارین شوید؛ بنابراین یکی از مهم‌ترین مشکلات، سزارین‌شدن غیرقابل‌پیش‌بینی است.

     مشکل دیگر بخیه‌خوردن و درد بخیه‌هاست که قطعاً در مقابل بخیه‌های زایمان سزارین دردسر چندانی ندارد.

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟ زایمان طبیعی درد شدیدی دارد. مهم‌ترین علتی که ممکن است خانم‌ها از آن بترسند و زایمان سزارین را انتخاب کنند درد زایمان طبیعی است. در شدید بودن این درد شکی نیست و امروزه راه‌حل‌های بسیاری برای کاهش درد زایمان طبیعی وجود دارد.

     در طی زایمان طبیعی، فشار زیادی به بافت‌های نرم لگنی وارد می‌شود و به دلیل این فشارها عوارضی مانند بواسیر و افتادگی مثانه ایجاد می‌شود. این عوارض با رعایت تکنیک‌های درست زایمان طبیعی و راهکارهایی که در ادامه گفته می‌شود قابل‌کنترل و پیشگیری است.

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

     زایمان سزارین چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟

     زایمان سزارین در مقایسه با زایمان طبیعی عوارض بیشتری ایجاد می‌کند؛ زیرا در زایمان سزارین با یک پروسه جراحی همراه با خونریزی شدید همراه هستیم و در زایمان طبیعی با یک پروسه طبیعی با حداقل خونریزی مواجهیم.

     اولین و مهم‌ترین عارضه سزارین، خونریزی است. رحم در معرض خونریزی و مشکلات بعد از زایمان است و ممکن است مشکلات به حدی شدید باشد که نیاز به جراحی مجدد باشد. ممکن است خونریزی رحمی شدید ایجاد شود. بدن در طی زایمان به‌اندازه کافی دچار مشکل و عوارض می‌شود و ضعف بدن در زایمان سزارین به دلیل حجم خون زیادی که از دست می‌رود بسیار شدیدتر است.

     جراحی در زایمان سزارین همراه با بخیه و پارگی لایه‌های زیادی از شکم است. این بخیه درد شدیدی را ایجاد می‌کند و ممکن است تا مدت‌ها موجب سوزش و درد هنگام سرفه یا عطسه شود.

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟ یکی از عوارض بلندمدت سزارین چسبندگی روده است. محل برش و بخیه ممکن است با بافت‌های اطراف چسبندگی پیدا کند و موجب یبوست، درد شکمی شدید و ورم شکم و استفراغ شود. چسبندگی داخل شکمی از عوارض شدید جراحی سزارین است که باید اورژانسی جراحی مجدد انجام شود و چسبندگی برطرف شود. این چسبندگی با بالارفتن تعداد زایمان سزارین ممکن است شدیدتر شود و احتمال آن بیشتر می‌شود.

     مهم‌ترین مشکل زایمان سزارین، قابلیت تعداد فرزند است. افرادی که سزارین می‌کنند به‌سرعت دچار عوارض جراحی می‌شوند و نباید تعداد بالایی فرزند زایمان کنند و برش‌های مکرر شکم برای این افراد بسیار خطرناک است.

     بدشکلی شکم و جای بخیه، هرگز از بین نمی‌رود. شکم پس از زایمان سزارین، بدشکل می‌شود و زیر شکم، جای بخیه می‌ماند. شکم پس از زایمان سزارین به‌کندی به شکل قبلی باز می‌گردد و لاغرشدن و ازدست‌دادن وزن اضافه شده حین بارداری در سزارین بسیار کندتر و دشوار است.

     زایمان سزارین نیز مانند زایمان طبیعی درد شدیدی دارد و دشوار است. درد محل بخیه‌ها با مسکن‌های قوی کنترل می‌شود.

     شیردهی به کودک پس از زایمان سزارین بسیار دشوار است. شیر مادران پس از زایمان سزارین، بسیار دیر ترشح می‌شود همین امر موجب تأخیر در شروع شیردهی نوزاد و احتمال بالای استفاده از شیرخشک و ممانعت نوزاد از شیر خوردن می‌شود. همچنین مادری که زایمان سزارین کرده است نمی‌تواند به‌راحتی پوزیشن‌های صحیح شیردهی را انجام دهد باید به حالت طاق‌باز بخوابد و این حالت برای شیردهی نوزاد اصلاً مناسب نیست.

     بی‌حسی نخاعی و بیهوشی، هر دو روش‌های کاهش درد در زایمان سزارین هستند که عوارض خاص خود را دارند، بی‌حسی نخاعی می‌تواند سردرد شدیدی برای مادر ایجاد کند و بیهوشی، عوارض خطرناکی برای مادر و جنین دارد.

     همان‌طور که دیدید هر دو زایمان عوارضی را ایجاد می‌کنند و سختی‌های خاص خود را دارند؛ اما عوارض زایمان سزارین نسبت به زایمان طبیعی برای بدن بیشتر است. شاید ظاهراً کم‌دردتر به نظر آید؛ اما عوارض خطرناک و مشکلاتی بیشتری برای بدن ایجاد می‌کند. در ادامه فواید هر دو زایمان را بررسی می‌کنیم تا بتوانید با آگاهی بیشتر تصمیم‌گیری کنید:

     فواید زایمان طبیعی

    زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟ در طی زایمان طبیعی، بدن با سرعت بیشتری به حالت قبل از بارداری باز می‌گردد. کاهش وزن و لاغری سریع‌تر و راحت‌تر است. همچنین هیچ جای بخیه‌ای روی شکم نمی‌ماند.

     در زایمان طبیعی هورمون‌های لازمه برای ساخت و ترشح شیر به میزان کافی وجود دارند و به همین دلیل شیر مادر به‌راحتی بلافاصله پس از زایمان ترشح می‌شود. این نوزادان کمتر شیرخشکی می‌شوند و معمولاً از شیر مادر که منبع غنی از ویتامین‌ها و سلول‌های ایمنی است تغذیه می‌کنند.

     در طی زایمان طبیعی خونریزی کمی اتفاق می‌افتد. رحم به‌خوبی جمع می‌شود و لاغری سریع‌تر اتفاق می‌افتد.

     بیشترین سختی در زایمان طبیعی همان لحظات حین زایمان است. پس از زایمان دردی وجود ندارد و شما انرژی کافی برای رسیدگی به نوزاد را دارید. به همین دلیل می‌توانید در پوزیشن مناسب شیردهی به‌آسانی به نوزادتان شیر بدهید. می‌توانید ساعتی پیاده‌روی داشته باشید و به زندگی قبل خود بازگردید. همین بازگشت سریع‌تر به فعالیت از افسردگی بعد از زایمان جلوگیری می‌کند.

     در طی زایمان طبیعی، معمولاً پروسه زایمان در هفته کماسبی از بارداری شروع می‌شود و ریه‌های جنین تکامل خوبی پیدا کرده‌اند به همین دلیل احتمال بستری جنین و مشکلات بعد از زایمان در کمترین حد خود قرار دارد.

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

     فواید زایمان سزارین

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟ در طی زایمان سزارین معمولاً دردی احساس نمی‌شود و به همین دلیل تحمل آن ساده‌تر است.

     پس از زایمان سزارین نیز با استفاده از مسکن‌ها درد به حداقل خود می‌رسد.

     قبل از زایمان سزارین مراقبت خاصی نیاز نیست و به دلیل نبود اجباری برای ورزش بارداری معمولاً خانم‌ها ترجیح می‌دهند احساس راحتی بیشتری داشته باشند و به زایمان سزارین روی می‌آورند.

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

     زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟ همان‌طور که دیدید زایمان سزارین فایده چندانی ندارد و در عوض عوارض بارداری بسیار بیشتر و خطرناک‌تری دارد. بدن دچار ضعف بیشتری می‌شود و خون زیادی را از دست می‌دهد. اگر توصیه‌های زیر را بادقت انجام دهید زایمان طبیعی برای شما لذت‌بخش‌تر می‌شود و می‌توانید از فواید آن استفاده کنید و از عوارض آن دور بمانید.

     چگونه زایمان طبیعی راحت‌تری داشته باشیم؟

     اگر بدن شما قبل از زایمان طبیعی آمادگی‌های لازم را داشته باشد، زایمان راحت‌تری دارید و از مشکلات و عوارض زایمان طبیعی دور می‌مانید و همچنین زمان درد کشیدن شما بسیار کمتر می‌شود.

     قبل از تصمیم‌گیری برای زایمان طبیعی باید بدن شما توسط متخصص معاینه و لگن شما بررسی شود. در بعضی افراد به دلیل حالت خاص آناتومی بدن زایمان طبیعی سخت‌تر است. گاهی شکستگی‌های لگنی و مشکلات دیگر جسمانی شما ممکن است شرایطتان را سخت‌تر کند.

     اگر مشکلی در آناتومی بدنتان نبود و برای زایمان طبیعی هیچ مانعی وجود نداشت، می‌توانید با ورزش بارداری لگن خود را آماده زایمان کنید.

     شما در طی دوران بارداری‌تان باید تحت‌نظر متخصص زنان و یک کارشناس، ورزش انجام دهید. این ورزش برای تمام کسانی که قصد زایمان طبیعی دارند ضروری است؛ زیرا درصورتی‌که لگن آماده‌تر باشد، سرعت زایمان بیشتر می‌شود و درد کمتری را تحمل خواهید کرد.

     سعی کنید در طی بارداری به میزان کافی آب و مایعات بخورید. مایع دور جنین باید کافی باشد و خون‌رسانی به جنین به‌اندازه باشد تا بتواند زایمان طبیعی را به‌خوبی پشت سر بگذارد.

     مکمل‌های بارداری را به‌موقع و منظم مصرف کنید تا بدن شما انرژی کافی برای زایمان را داشته باشد.

     درصورتی‌که نکات بالا را جدی بگیرید می‌توانید به‌راحتی زایمان کنید و خاطره خوبی از زایمانتان برای شما باقی می‌ماند.

     جمع‌بندی مطلب

     در آخر زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟ انتخاب نوع زایمان یکی از انتخاب‌های مهم برای شماست. شما باید زایمانتان را به‌گونه‌ای برنامه بریزید که برای شما مناسب‌ترین گزینه باشد و کمترین آسیب را به بدنتان بزند. در مطلب بالا زایمان طبیعی و سزارین بادقت بررسی شد و فواید و عوارضشان جداگانه ذکر شده است. می‌توانید با مطالعه آن با دید بازتری تصمیم‌گیری کنید.

     به‌طورکلی اگر مشکلی برای زایمان طبیعی نداشته باشید این زایمان بهترین انتخاب است؛ زیرا کمترین عوارض را دارد و به‌راحتی پس از زایمان بدن شما ریکاوری می‌شود.

  •  یبوست در کودکان + درمان‌های خانگی و دارویی

     یبوست در کودکان + درمان‌های خانگی و دارویی

     یبوست در کودکان به کاهش تعداد دفعات مدفوع گرفته می‌شود که می‌تواند علل مختلفی داشته باشد. این کاهش دفع مدفوع موجب ایجاد مشکلات فراوانی از جمله تجمع مدفوع درون روده‌ها و دل‌درد می‌شود.

     کودکان، کمتر متوجه شرایط خود هستند و در صورت یبوست بی‌قراری بیشتری می‌کنند. یبوست در شیرخواران و کودکانی که پوشک می‌شوند، به دلیل نظارت والدین سریع‌تر تشخیص داده می‌شود و با رعایت رژیم غذایی بهتر می‌شود. اما یبوست در کودکان بزرگ‌تر مخصوصاً سنین مدرسه و کودکانی که به‌تازگی خودشان به‌تنهایی به سرویس بهداشتی می‌روند، شایع‌تر است. این یبوست دیرتر تشخیص داده می‌شود؛ زیرا والدین نظارتی روی کودک ندارند و با دل‌درد و بی‌قراری کودک خود را نشان می‌دهد.

     گاهی هم در اوایل سنین از پوشک گرفتن، یبوست دیده می‌شود. در این موارد نیز کودکان به دلیل امتناع از مدفوع کردن دچار یبوست می‌شوند. کودکان در این سنین، به دلایل روان‌شناسی مختلف مدفوع خود را نگه می‌دارند. همین دیرتر دفع‌کردن مدفوع موجب یبوست می‌شود که باید با کمک مشاور روان‌شناس کودک مشکلات کودک حل شود. روش صحیح از پوشک گرفتن کودک در این موارد بسیار مهم است.

     در موارد بالا، با یبوست‌هایی مواجهیم که معمولاً عملکردی هستند و مشکلی در سیستم گوارشی وجود ندارد؛ اما همیشه این‌گونه نیست و گاهی یبوست به دلیل وجود بیماری‌های مختلفی ایجاد می‌شود که در ادامه به طور کامل‌تر انواع یبوست در کودکان را توضیح خواهیم داد.

    بیشتر بخوانید: ویار در بارداری + علائم و درمان

     یبوست چیست و چگونه تشخیص داده می‌شود؟

     یبوست، کاهش تعداد دفع مدفوع است. یبوست در هر کودکی باتوجه‌به الگوی دفع مدفوع خود کودک تشخیص داده می‌شود. در واقع برای‌آنکه بگوییم کودکمان یبوست دارد باید ببینم کودک روزهای عادی چقدر دفع مدفوع دارد. برای کودکی که روزی دومرتبه دفع مدفوع دارد اگر یک روز دفع نداشته باشد یبوست محسوب می‌شود؛ اما برای کودکی که هر روز یک‌مرتبه یبوست دارد گاهی تا سه یا چهار روز عدم دفع مدفوع، باید صبر کنیم تا بگوییم کودک دچار یبوست شده است. البته این صبرکردن به این معنا نیست که کاری در راستای بهبود عملکرد کودک نکنیم.

     به‌طورکلی اگر از زمان معمولاً دفع مدفوع کودکتان چند ساعت بگذرد باید رژیم مخصوص غذایی را رعایت کنید تا دفع مدفوع کودک دوباره طبق روتین برقرار شود. به طور میانگین و عمومی‌تر می‌توانیم بگوییم یبوست به معنای کاهش دفع مدفوع کمتر از دو بار در طول هفته است و دفع مدفوع در موارد وجود یبوست در کودکان معمولاً همراه با زور فراوان، درد یا حس تخلیه ناکامل مدفوع است.

    یبوست در کودکان

     علل یبوست در کودکان چیست؟

     یبوست دو علت اصلی دارد:

    •  عملکردی
    •  بالارفتن مدت‌زمان ترانزیت مواد در روده

     مثال‌هایی از یبوست عملکردی در ابتدا برای شما شرح داده شد و اکنون با این موضوع آشنایی کامل دارید. دومین دلیل بالارفتن زمان ترانزیت مواد در روده کودک است. گاهی یبوست در کودکان به دلیل طولانی‌شدن مدت‌زمان جابه‌جایی مواد در روده است. در این موارد مواد مدفوعی زمان بسیار بیشتر و طولانی‌تری را در روده می‌گذرانند پس دیرتر دفع می‌شوند و یبوست اتفاق می‌افتد.

     تمام علت‌های مختلف یبوست در ادامه بررسی می‌شوند:

     ۱. علل کلی یبوست

     رژیم غذایی نامناسب و عدم تحرک. امروزه بی‌تحرکی در میان کودکان بسیار زیاد دیده می‌شود و به همین دلیل، حرکات دستگاه گوارش نیز کندتر می‌شود و یبوست ایجاد می‌شود. از طرفی رژیم غذایی کم فیبر، کمتر خوردن میوه و سبزی‌ها و خوردن خوراکی‌های سرخ‌کردنی با ارزش غذایی کم موجب یبوست کودک می‌شود. علایق کودکان امروزه بیشتر به سمت همین غذاهای ناسالم است و سبزیجات و میوه کمتری مصرف می‌کنند به همین دلیل یبوست در کودکان بیشتر دیده می‌شود.

     آب کمک بسیاری به جابه‌جایی مواد در روده می‌کند. کودکی که کمتر آب می‌خورد، بدنش دچار کم‌آبی می‌شود و به همین دلیل مستعد یبوست است.

     اگر کودک شما به‌تازگی جراحی در شکم انجام داده باشد یا به هر دلیلی دردی در شکم داشته باشد، امتناع کودک از زور زدن و دفع مدفوع موجب ایجاد یبوست می‌شود.

     در کودکان شیرخوار، مصرف شیرخشک با دوز نامناسب می‌تواند موجب یبوست و یا اسهال شود. سعی کنید میزان پودر موجود در آب را باتوجه‌به دستورالعمل روی شیرخشک و مشورت پزشک متخصص رعایت کنید تا مانع از یبوست شیرخوار خود شوید.

     در کودکان بزرگ‌تر که به‌تازگی از پوشک گرفته می‌شوند، گاهی دفع مدفوع سخت‌تر است و مدفوع خود را نگه می‌دارند. این کودکان ممکن است در مسافرت و شرایط خاص به سرویس بهداشتی مراجعه نکنند، گاهی سرگرمی، کارتون و بازی موجب امتناع کودک از مراجعه به سرویس بهداشتی می‌شود و همین عوامل باعث سفت‌شدن مدفوع موجود در روده و جذب آب مدفوع، دفع سخت‌تر و یبوست کودک می‌شود.

     کودکان در سنین مدرسه، حساسیت بیشتری روی سرویس بهداشتی دارند، عدم رعایت بهداشت توسط کودکان دیگر موجب نفرت کودک شما از سرویس بهداشتی مدرسه می‌شود، در مدارس شلوغ‌تر این اتفاق بیشتر می‌افتد و کودک به سرویس بهداشتی مدرسه نمی‌رود که این اتفاق مشکلات بسیاری را برای سیستم گوارشی کودک به وجود می‌آورد.

     ۲. بیماری‌های مرتبط با مقعد

     سرطان‌های مقعد یا رکتون یا کولون که البته در کودکان بسیار ناشایع هستند و در سنین بالاتر بیشتر مشاهده می‌شوند.

     کودکانی که شقاق یا ترک‌خوردگی مقعدی دارند، ممکن است دچار یبوست شوند. علت این یبوست درد شدید کودک است که موجب امتناع از دفع می‌شود.

     گاهی عضلات لگنی کودک ضعیف‌تر از حالت نرمال است که به دلیل بیماری مختلف و شرایط مختلف ایجاد می‌شود. در این موارد کودک توان به‌درستی زور زدن و دفع مدفوع را ندارد و به همین دلیل دچار یبوست می‌شود.

     ۳. انسداد روده

     دلایل متفاوتی برای انسداد روده کودک وجود دارد که همه این موارد می‌تواند خود را با یبوست نشان دهد. انسداد روده به دلیل وجود توده و بدخیمی درون روده جزو علل ناشایع یبوست در کودکان است. انسداد کاذب، انسداد روده به دلیل خوردن مواد غیرخوراکی توسط کودک، انسداد به دلیل فشار از خارج روده توسط توده، همگی از دیگر علل یبوست هستند که این موارد جدی‌تر و گاهی نیاز به مداخله جراحی دارد. انسداد روده ممکن است به دلیل فتق نیز باشد. فتق ناف یا کشاله ران موجب ورود بخشی از روده به درون این قسمت‌ها می‌شود و این بخش از روده، با ایجاد یک انسداد در مسیر عبور مدفوع موجب یبوست در کودک می‌شود.

     ۴. بیماری‌های غددی و متابولیک کودک

     تمام موارد زیر، مشکلات غددی و متابولیسمی در بدن هستند. علامت شایع این مشکلات یبوست است:

    •  بالارفتن کلسیم
    •  کم‌کاری تیروئید
    •  کاهش پتاسیم خون
    •  پورفیری
    •  مسمومیت با سرب

     ۵. دارو

     داروهای زیر یا با تجویز پزشک یا خودسرانه توسط کودک مصرف می‌شوند که موجب یبوست در کودکان می‌گردد:

    •  داروهای مخدر مانند مورفین و کدئین
    •  آهن
    •  بعضی داروهای معده که آلومینیوم داشته باشند
    •  داروهای ادرارآور مانند فورزماید

     اینها مثال‌هایی از داروهای ایجادکننده یبوست در کودکان هستند. داروهای دیگری نیز ممکن است موجب یبوست شود به‌طورکلی در هنگام یبوست باید تمام داروها و غذاهای کودک بررسی شود.

     هنگام یبوست در کودکان چه سؤالاتی را از کودک خود بپرسید و چه مواردی را باید به پزشک خود اطلاع دهید؟

     اگر متوجه یبوست در کودک خود شدید باید درباره مسائل زیر آگاهی پیدا کنید و با پزشک کودکتان در میان بگذارید:

    •  تعداد دفعات مدفوع
    •  شکل و حالت مدفوع
    •  آیا مدفوع با خون همراه است
    •  آیا مدفوع مخاطی یا چرکی است
    •  آیا دوره‌هایی از یبوست در کنار دوره‌هایی از اسهال وجود دارد؟
    •  آیا رژیم غذایی خاصی در کودک وجود دارد
    •  آیا فرزندتان داروی خاصی استفاده می‌کند

     یبوست در کودکان چه علائمی دارد؟

     یبوست به‌خودی‌خود بیماری محسوب نمی‌شود اما می‌تواند علائمی از بیماری باشد. یبوست ممکن است با هر یک از علائم زیر همراه باشد و یا هیچ علامت خاصی به جز کاهش دفع مدفوع وجود نداشته باشد. به‌هرحال علائم کلی یبوست به‌صورت زیر هستند:

    •  کاهش دفع مدفوع که مهم‌ترین علامت است
    •  درد هنگام دفع
    •  زور زدن هنگام دفع
    •  خون‌ریزی روی مدفوع
    •  چرک و مخاط روی مدفوع
    •  کم‌خونی
    •  بی‌حالی
    •  کاهش وزن
    •  احساس لمس توده در شکم
    •  احساس دفع ناکامل مدفوع

     هنگام وجود یبوست در کودکان چه آزمایشات و بررسی‌هایی لازم است؟

     معمولاً یبوست، مشکل خطرناکی در کودک نیست و بررسی خاصی لازم ندارد؛ اما در مواردی که علائمی مبنی بر مشکلات جدی‌تر دستگاه گوارش از جمله سرطان باشد بهتر است سریعاً به پزشک مراجعه کنید. علائمی که موجب شک ما به سرطان‌های کوارشی می‌شود، کم‌خونی، دفع خون در مدفوع، کاهش وزن، لمس توده در شکم است. در این موارد پزشک آزمایش خون از کودک می‌گیرد و با کولونوسکوپی، روده کودک را بررسی می‌کند. در صورت لزوم از بخش‌هایی از روده نمونه‌برداری می‌شود تا به تشخیص کمک کند.

     یبوست در کودکان چگونه در خانه درمان می‌شود؟

     برای درمان یبوست در کودکان ابتدا باید نکات مهم در تغذیه کودک رعایت شود. با یک‌سری درمان‌های خانگی تا حد زیادی می‌توان این مشکل را بر طرف کرد و درصورتی‌که یبوست ادامه پیدا کند باید جهت بررسی بیشتر مراجعه به پزشک کنید.

     اگر شیرخوار مبتلا به یبوست است مطمئن شوید داروی خاصی نمی‌خورد، شیرخشکش را عوض نکرده‌اید، حتی گاهی برند خاصی از مولتی‌ویتامین می‌تواند با گوارش کودک شما سازگاری نداشته باشد و موجب یبوست شود. بعد از آن می‌توانید با روغن به‌آرامی شکم و کمر کودک را ماساژ دهید. پاهای شیرخوارتان را به‌آرامی نرمش دهید. بی‌تحرکی از علل اصلی یبوست است. سعی کنید با حرکت‌دادن و جمع‌کردن آرام پاها در شکم، مکانیسم‌های روده کودک شیرخوارتان را فعال کنید.

     اگر کودکتان در سنین مدرسه است، درباره تعداد دفعات دفع در مدرسه با او صحبت کنید.

     اگر مشکلی با استفاده از سرویس بهداشتی در مدرسه دارد این مشکل را باید جدی بگیرید و حل کنید تا موجب بیماری کودکتان نشود.

     در کودکانی که به‌تازگی از پوشک گرفته شده‌اند محیط سرویس بهداشتی را امن کنید. می‌توانید از استیکرها و لگن‌های رنگی و عکس‌دار استفاده کنید تا کودک به استفاده از سرویس بهداشتی علاقه‌مند شود. گاهی کودک از مدفوع خود می‌ترسد و با دفع مدفوع نگران می‌شود. با آرام‌کردن کودک، خیال او را راحت کنید، در محیط سرویس بهداشتی با کودکتان حرف بزنید و بازی کنید تا دفع مدفوع را فرایندی ترسناک نبیند در این مواد می‌توانید از مشاور روان‌شناس کمک بگیرید.

     اگر کودکتان دچار یبوست شد با انجام اقدامات زیر در خانه تا حد زیادی می‌توانید آن را درمان کنید:

    •  آب و مایعات بیشتری نوشیده شود
    •  تحرک و ورزش کودک را بالا ببرید
    • رژیم غذایی سرشار از فیبر
    •  امتناع از غذاهایی که موجب افزایش یبوست کودک می‌شوند؛ مانند برنج و غذاهای خشک
    •  مصرف بیشتر مواد غذایی مسهل مانند میوه‌هایی مثل آلو و کره

     اگر کودک باوجود رعایت نکات بالا در منزل درمان نشد حتماً به پزشک مراجعه کنید و دارو مصرف کنید.

    یبوست در کودکان

     در چه مواردی سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید؟

     اگر هر یک از علائم زیر وجود داشت باید سریع‌تر به متخصص مراجعه کنید و نباید جهت انجام درمان‌های خانگی صبر کنید:

    •  مشاهده خون روی مدفوع
    •  درد شدید کودک
    •  بی‌قراری کودک
    •  یبوست‌های بسیار طولانی
    •  عدم جواب‌دادن درمان‌های خانگی
    •  وجود نواحی فتق ناف یا کشاله ران در کودک
    •  دل درد شدید کودک
    •  بی‌حالی و رنگ‌پریدگی کودک
    •  لمس توده در شکم کودک
    •  کاهش وزن اخیر کودک

     داروهای درمان یبوست کدام‌اند؟

     در صورت شکست درمان یبوست در کودکان در منزل با مشورت پزشک از دارو استفاده کنید. به یاد داشته باشید به‌طورکلی داروهای درمان یبوست باید در دوره درمانی کوتاه استفاده شود نباید طولانی‌مدت از این داروها استفاده شود و نباید بدن به این داروها عادت کند.

     برندهای مختلف و مواد دارویی مختلفی موجب درمان یبوست می‌شود که به شکل شربت یا شیاف برای کودکان استفاده می‌شود. در ادامه بعضی از داروها معرفی شده‌اند. هرگز خودسرانه یبوست در کودکان را درمان نکنید. مصرف دارو باید حتماً با مشورت و نظر پزشک باشد.

    •  شربت سیلاکس با مشورت پزشک دریافت شود
    •  شربت لاکساپلاس باریج با آب فراوان و نسخه پزشک مصرف شود
    •  شربت ملین نی‌نی لاکس
    •  شربت فیکولاکس

     و ده‌ها شربت گیاهی دیگر برای یبوست در کودکان وجود دارند این داروها معمولاً برای کودکان بالای دو سال مجاز است باید با دوز مناسب استفاده شود باید موقت مصرف شود و حتماً با نسخه پزشک اقدام به خرید این داروها کنید.

  •  ویار در بارداری + علائم و درمان

     ویار در بارداری + علائم و درمان

     مادر باردار، از همان ابتدای بارداری با علائمی تحت عنوان ویار در بارداری مواجه می‌شود که به دلیل افزایش هورمون bhcg است. در دوران بارداری تغییرات گسترده‌ای در سیستم گوارشی و هورمونی خانم‌ها ایجاد می‌شود. این تغییرات موجب رشد جنین و تغییرات فیزیکی در خانم‌ها نیز می‌شود.

     هورمون bhcg از جفت ترشح می‌شود و به‌سرعت در اوایل بارداری میزان آن بالا می‌رود. افزایش همین هورمون موجب شروع ویار در بارداری می‌شود. این ویار با گذر زمان بهتر می‌شود و در سه‌ماهه دوم بارداری تقریباً از بین می‌رود؛ زیرا هورمون‌ها در بدن مادر باردار به تعادل می‌رسند. در ادامه علائم ویار در بارداری را می‌بینیم تا با شناسایی سریع‌تر آن جهت بهبود علائم کارهای لازم را انجام دهید.

    بیشتر بخوانید: علل ورم پا در بارداری + راه‌حل

     علائم ویار در بارداری

     ویار در بارداری علائم مختلفی دارد که شایع‌ترین آنها موارد زیر است:

     تهوع بارداری

     تهوع بارداری شایع‌ترین علامت ویار در بارداری است در واقع با مواجهه با بوهای مختلف و غذاهای مختلف تهوع بارداری ایجاد می‌شود که بسیار آزاردهنده است.

     میل به خوردن

     ویار در بارداری موجب افزایش میل شدید خانم باردار به خوردن غذاهای خاصی می‌شود. ممکن است میل شدیدی به خوردن نوعی میوه داشته باشد و یا میل به خوردن ترشیجات یا شیرینیجات. این موارد مثال‌هایی از ویار در بارداری هستند. گاهی مخصوصاً در شرایطی که خانم باردار فقر آهن داشته باشد میل شدیدی به خورد موارد غیرخوراکی مانند گچ دیوار یا گل پیدا می‌کند که باید سریع شناسایی و درمان شود. به‌طورکلی ویار در بارداری می‌تواند عوارضی برای خانم باردار ایجاد کند که باید کنترل شود.

     عدم تحمل غذایی

     گاهی ویار در بارداری موجب عدم تحمل غذایی می‌شود. فرد باردار ممکن است از مواد غذایی بیزار شود و غذاهای خاصی را نخورد. برای مثال ممکن است در دوران بارداری‌تان هرگز نتوانید ماهی یا تخم‌مرغ بخورید. این ویارها در بارداری بسیار شایع هستند و همه خانم‌های باردار نسبت به غذاهای خاصی واکنش نشان می‌دهند. گاهی این ویار به حدی شدید است که در صورت مشاهده این غذا هم دچار تهوع و استفراغ می‌شوید و این موضوع در بارداری کاملاً طبیعی است.

     حساسیت بویایی

     ویار در بارداری موجب حساسیت بویایی شما نیز می‌شود. در دوران بارداری بوهای مختلف را قوی‌تر حس می‌کنید و نسبت به آن واکنش می‌دهید. تماس دائم شما با بوی غذا موجب بیزاری شما از آن غذای خاص می‌شود. ممکن است از عطر خاصی بیزار شوید و نتوانید بوی آن را تحمل کنید و موجب تهوع شما شود. البته این موضوع درباره بوی غذا شایع‌تر است.

     چگونه ویار در بارداری را درمان کنیم؟

     درمان تهوع و ویار بارداری فقط در مواردی انجام می‌شود که این تهوع شدید باشد. تهوع بارداری تا حدودی طبیعی است و از همان علائم اولیه نیازی به شروع درمان دارویی نیست. از طرف دیگر دوران بارداری حساسیت بدن نسبت به دارو از سایر زمان‌ها بسیار بیشتر است و نمی‌توان هر دارویی را تجویز کرد؛ بنابراین باید با احتیاط بیشتری دارو شروع شود.

    ویار در بارداری

     راهکارهای خانگی درمان ویار در بارداری

     بهتر است قبل از شروع درمان دارویی از راهکارهای زیر برای درمان ویار در بارداری در منزل استفاده کنید:

     وعده‌های غذایی کوچک‌تر

     سعی کنید وعده‌های غذایی خود را کوچک‌تر کنید، در هر وعده میزان کمتری غذا باشد و تعداد وعده‌ها را بیشتر کنید. این راه‌حل جلوی پرشدن بیش از حد معده شما را می‌گیرد و تهوع بارداری کمتری را تجربه خواهید کرد.

     آبلیمو

     شربت آبلیمو با لیموی تازه، می‌تواند تهوع را بهتر کند. شاید شما هم متوجه شده باشید که انواع تهوع را به کمک لیموی تازه به‌سادگی می‌توان درمان کرد.

     خوردن یک‌تکه نان کوچک قبل از بلندشدن از تخت

     یکی از شرایطی که تهوع بارداری را بدتر می‌کند، افت قند خون در اوایل صبح بعد از بیدارشدن از خواب است. گاهی خوردن یک‌تکه نان کوچک قبل از بلندشدن از تختخواب می‌تواند جلوی تهوع و عوارض دیگر بارداری را بگیرد.

     گرسنه نمانید

     سعی کنید گرسنه نمانید. گرسنگی موجب بدتر شدن تهوع بارداری می‌شود. حتی اگر میلی به غذا ندارید غذای با حجم بسیار کم را حتماً بخورید و نگذارید معده‌تان خالی بماند.

     استراحت کافی

     استراحت کافی یکی از نکات مهم در درمان تهوع بارداری است. کم خوابیدن، استرس بدن را بالاتر می‌برد و آرامش شما را کمتر می‌کند. همین عوامل می‌تواند باعث تهوع بیشتر شود. سعی کنید آرامش داشته باشید، از تنش‌ها دوری کنید و خواب کافی داشته باشید.

     نعنا

     نعنا یکی از گیاهان بی‌عارضه مؤثر در درمان و پیشگیری از تهوع است. آب‌نبات نعنایی یا جوشانده نعنا و چای نعنا همگی باعث کمک به هضم غذا و عدم تهوع و استفراغ می‌شود.

     دوری از غذاهای محرک

     از غذاهایی که محرک تهوع شما هستند دوری کنید. خانم‌های باردار همیشه می‌دانند کدام غذاها حس بدتری به آنها می‌دهد و موجب ایجاد تهوع می‌شود و کدام غذاها را بهتر تحمل می‌کنند. سعی کنید از تمام غذاها و بوهایی که تهوع شما را بدتر می‌کند دوری کنید.

     غذای خود را در دمای ملایم و سرد میل کنید.

     سعی کنید غذای شما داغ نباشد و دمای ملایم و حتی رو به سرد داشته باشد.

     زنجبیل و بابونه

     از دم‌نوش زنجبیل و بابونه استفاده کنید.

     تغییر وضعیت نگهانی

     ناگهان تغییر وضعیت ندهید برای مثال از حالت خوابیده به نشسته ناگهانی بلند نشوید.

     دوری از بوی غذا

     سعی کنید تا جای ممکن از بوی غذا دور بمانید.

     در هفته‌هایی که تهوع شدید و ویار زیادی دارید در صورت امکان از خانواده خود کمک بگیرید تا کمتر آشپزی کنید. هنگام آشپزی از هود استفاده کنید تا بوی غذا سریع‌تر از بین برود. جوشاندن آب همراه با گلاب و وانیل نیز به خوشبو شدن خانه کمک می‌کند. اگر بوی غذا در خانه نپیچد ویار شما قابل تحمل‌تر است.

     در چه مواردی از ویار در بارداری باید به بیمارستان مراجعه کنیم؟

     اگر تهوع و استفراغ بسیار شدید باشد، بدن کم آب شده باشد و بیشتر از شش بار در عرض ۲۴ ساعت استفراغ وجود داشته باشد، باید اورژانسی به بیمارستان مراجعه کنید.

     در صورت وجود استفراغ خونی، اسهال، تب، ضعف و بی‌حالی، احتمالاً یک عامل عفونی وجود دارد و علائم شما فقط به دلیل بارداری رخ نداده است.

     درصورتی‌که هر یک از علائم فوق را دارید فوراً به اورژانس مراجعه کنید.

     درد معده و سوزش سر دل، زردی، تب، ضعف و بی‌حالی، ممکن است به دلیل فشارخون بالا باشد یا طبیعی باشد، همه این موارد از دلایل اورژانسی فشارخون بالا، کبد چرب حاملگی و یا هپاتیت است که باید سریعاً به اورژانس مراجعه کنید.

     تهوع بارداری طبیعی

     تهوع مکرر صبحگاهی یا در طول روز، همراه با استفراغ درصورتی‌که علائم حیاتی شما نرمال باشد و مشکل دیگری نداشته باشید، نیاز به مراجعه اورژانسی در این شرایط ندارید و این علائم نشان‌دهنده تهوع طبیعی بارداری است که در صورت عدم کنترل خانگی باید از درمان دارویی استفاده کنید.

     درمان دارویی ویار در بارداری چیست؟

     گاهی درمان‌های خانگی تهوع بارداری، کافی نیست و نیاز به درمان دارویی در کنار این درمان‌های خانگی وجود دارد. بهترین دارویی که به‌خوبی تهوع بارداری را کنترل می‌کند و عارضه‌ای ندارد، قرص ویتامین ب ۶ است. با خوردن روزانه یک عدد از این قرص به‌راحتی تهوع بارداری کنترل می‌شود.

     قرص یا پودر زنجبیل، از درمان‌های گیاهی مؤثر در کاهش تهوع و استفراغ بارداری است.

     اگر یک هفته داروهای بالا را مصرف کردید و تأثیری در بهبودی شما نداشت، ممکن است پزشک متخصص از داروهای زیر برای تهوع شما استفاده کند، به یاد داشته باشید این داروها حتماً باید با تجویز و صلاح دید متخصص زنان باتوجه‌به شرایط شما و سابقه بیماری و دارویی شما تجویز شود. از مصرف خودسرانه و بدون اجازه پزشک این داروها پیشگیری کنید و سعی کنید با داروهای بالا تهوع خود را کنترل کنید.

     داروهایی که برای تهوع در خط دوم بعد از قرص ویتامین ب ۶ و زنجبیل استفاده می‌شود:

    •  دیمن هیدرینات هر ۴ تا ۶ ساعت
    •  پرومتازین ۲۵ میلی‌گرم
    •  متوکلوپرامید ۱۰ میلی‌گرم هر ۶ ساعت

     اگر هیچ یک از داروهای بالا نتواند برای درمان تهوع بارداری شما مؤثر باشد، بعد از هفته دهم بارداری گاهی پزشک از داروی اندانسترون استفاده می‌کند. این دارو با دوز ۴ میلی‌گرم هر ۸ ساعت تجویز می‌شود و به‌طورموثری تهوع بارداری را کاهش می‌دهد؛ اما به دلیل عوارضی که در بارداری دارد به‌عنوان گزینه آخر در صورت جواب ندادن سایر داروها استفاده می‌شود.

    ویار در بارداری

     علت حالت تهوع و سردرد در بارداری چیست؟

     اگر در کنار حالت تهوع بارداری، سردرد نیز دارید، این سردرد دو علت مختلف می‌تواند داشته باشد.

     بی‌آبی بدن

     یکی از علت‌های آن بی‌آبی بدن است. اگر استفراغ شدید و طولانی‌مدت باشد به دلیل ازدست‌دادن حجم فراوان آب و بی‌آبی بدن، سردرد مشاهده می‌شود.

     میگرن

     علت دیگر سردرد و تهوع می‌تواند میگرن باشد، اگر سایر علائم میگرن مانند سردرد ضربان‌دار که معمولاً یک‌طرفه است وجود داشته باشد بهتر است به متخصص مراجعه کنید تا اقدامات لازم برای کنترل میگرن انجام دهید و داروهای مناسب دریافت کنید. گاهی هم میگرن از قبل از بارداری وجود داشته است و در دوران بارداری نیاز است برای ادامه داروهای مسکن هنگام سردرد با پزشک متخصص خود مشورت کنید، قرص استامینوفن یکی از داروهای ایمن در هنگام سردرد است البته باید دقت کنید این دارو از نوع بدون کدئین باشد.

     تهوع بارداری اگر همراه با سرگیجه باشد چه دلیلی دارد؟

     گاهی سردرد بارداری همراه با سرگیجه است.

     افت فشارخون یا افت قند خون

     در این موارد علت می‌تواند افت فشارخون یا افت قند خون باشد. بعد از اندازه‌گیری فشار و قند خون، درصورتی‌که سرگیجه شما هنگام ایستادن بدتر شود و احساس سبکی سر داشته باشید باید فوراً به متخصص مراجعه داشته باشید.

     بنابراین به‌طورکلی ویار در بارداری مشکل غیر قابل حلی نیست فقط باید آگاهی لازم را داشته باشید و هر علامتی را به ویار طبیعی بارداری ربط ندهید و در صورت مشاهده علائم بالا حتماً با متخصص خود مشورت کنید.

  •  علل ورم پا در بارداری + راه‌حل

     علل ورم پا در بارداری + راه‌حل

     ورم پا در بارداری یکی از علائم دوران بارداری است. در دوران بارداری به دلیل ایجاد تغییرات هورمونی و تغییر در وضعیت آناتومیک بدن، شرایط جدیدی ایجاد می‌شود که ممکن است علائم آزاردهنده‌ای به همراه داشته باشد. یکی از این علائم ورم پا در بارداری است. ورم پا در بارداری می‌تواند تنها یک علامت طبیعی فیزیولوژیک به دلیل تغییرات بارداری باشد و یا یک یافته پاتولوژیک به دلیل وجود بیماری باشد که حتماً باید پیگیری شود؛ زیرا برای مادر و جنین ممکن است شرایط خطرناکی ایجاد کند.

    بیشتر بخوانید: انواع کم‌خونی در کودکان + درمان

     ورم چیست و به چه دلیل پاها ورم می‌کند؟

     تورم معمولاً از احساس غیرعادی بزرگ‌بودن اندام توسط شخص شروع می‌شود و به‌تدریج تورم بیشتر می‌شود به‌گونه‌ای که اطرافیان نیز متوجه این تورم غیرعادی بشوند. ورم کردن یک بافت به دلیل تجمع مایع و افزایش مایع میان بافت ایجاد می‌شود. عروق مختلف به بافت‌ها خون‌رسانی می‌کنند. این خون‌رسانی موجب تغذیه بافت‌ها می‌شود در واقع مایع درون خون و رگ‌های بدن جهت انجام تغذیه آن بافت وارد بافت می‌شود.

     پس از آنکه مواد موردنیاز از مایع درون بافت برداشته شد، این مایع به درون رگ‌ها باز می‌گردد. اگر این مایع کمتر وارد رگ شود، در بافت تجمع پیدا می‌کند و موجب ایجاد ورم آن بافت می‌شود.

    ورم پا در بارداری

    علل ورم پا در بارداری

     فشارخون بالا

     یکی از شایع‌ترین علل ورم بافتی و ورم پا در بارداری، فشارخون بالا است. زمانی که فشارخون بالا باشد، رگ‌ها تمایل دارند مایع اضافی درون خود را سریعاً درون بافت تخلیه کنند و تمایلی به جذب دوباره مایع درون بافت ندارند.

     در نتیجه در زمان‌های افزایش فشارخون میزان مایعی که وارد بافت می‌شود بیشتر از میزانی است که جذب خون می‌شود و این موضوع موجب ورم بافت می‌شود. فشارخون اگر از قبل از بارداری وجود داشته باشد در دوران بارداری باید تحت‌نظر متخصص داخلی بادقت داروها بررسی و تنظیم شود. بسیاری از داروهای فشارخون در بارداری ممنوع هستند اگر فشارخون دارید و دائماً پاهایتان ورم می‌کنند باید برای کنترل بهتر فشارخون اقدام کنید.

     فشارخونی که از هفته بیستم بارداری به بعد به وجود می‌آید پره اکلمپسی نام دارد این نوع فشارخون بسیار خطرناک است و مادر و جنین را در خطر بالایی قرار می‌دهد؛ بنابراین اگر هیچ سابقه فشارخونی ندارید و در دوران بارداری‌تان پاهایتان ورم کرده باید حتماً فشارخون خود را چک کنید.

     مشکل کلیه

     علت دیگر ورم پا در بارداری، ممکن است مشکل کلیه باشد. اگر کلیه‌ها توان دفع مایعات اضافی بدن را نداشته باشند این مایعات اضافی درون بافت‌ها جمع شده و موجب ایجاد ورم می‌شود.

     ورم پا در بارداری به دلیل واریس نیز اتفاق می‌افتد. عروق درون پا در زمان بارداری وزن زیادی را متحمل می‌شود. همین بار زیادی که روی عروق است، موجب پارگی برخی عروق ریز می‌شود. در نتیجه توان جابه‌جایی مایعات در پا کمتر می‌شود؛ زیرا تعدادی از عروق خود را از دست داده است. این واریس‌ها می‌توانند در ایستادن‌های طولانی موجب ورم پا در بارداری بشوند.

     در تمام مثال‌های بالا، ورم معمولاً قرینه و دوطرفه است و هر دو پا با هم ورم می‌کنند. اما ممکن است گاهی ورم یک‌طرفه ببینید. ورم یک‌طرفه پا بسیار مهم و اورژانسی است و نشان‌دهنده یک انسداد در مسیر عروق است و باید فوراً پیگیری شود. این انسداد عروقی تورم یک‌طرفه گاهی همراه با گرم‌شدن بخش متورم و التهاب ایجاد می‌کند. انسداد عروق ممکن است به‌وسیله تکه‌ای چربی یا لخته خون یا هر چیز دیگر ایجاد شده باشد. این لخته خون درصورتی‌که از بافت حرکت کند ممکن است وارد قلب یا مغز شود و سکته ایجاد شود؛ بنابراین این شرایط ورم یک‌طرفه بسیار خطرناک و نیاز به پیگیری فوری دارد.

     درصورتی‌که مشکلات قلبی مرتبط با دوران بارداری اتفاق افتاده باشد، علائم همراه با ورم پا در بارداری به‌صورت زیر است:

    •  تنگی نفس
    •  تپش قلب
    •  ادرار مکرر شبانه
    •  سرفه
    •  درد قفسه سینه

     درصورتی‌که هریک از علائم بالا را مشاهده کردید بهتر است به متخصص قلب مراجعه کنید.

     در چه مواردی به پزشک مراجعه کنیم؟

     به‌طورکلی به دلیل حساسیت بالایی که دوران بارداری دارد، سعی کنید درصورتی‌که هر علامت جدیدی در بدن خود مشاهده کردید با پزشکتان درباره این موضوع در اولین فرصت مشورت کنید. ورم پا در بارداری به دلیل ارتباطی که می‌تواند با پره اکلامپسی یا فشارخون بارداری داشته باشد می‌تواند جزو موارد اورژانسی مراجعه به پزشک شما محسوب شود؛ بنابراین حتماً این موضوع را در نظر بگیرید مگر آنکه در منزل دستگاه فشارسنج مطمئنی داشته باشید که باتوجه‌به فشارخون نرمالی که دارید مراجعه به پزشک را به تأخیر بیندازید. در شرایط زیر حتماً به اورژانس زنان مراجعه فرمایید:

    •  در صورت وجود تورم یک‌طرفه در یک پا
    •  در صورت اختلاف سایز دو پا
    •  در صورت وجود علائمی مانند التهاب، قرمزی و درد
    •  در صورت لنگیدن و عدم توانایی راه‌رفتن مانند گذشته
    •  در صورت وجود تنگی نفس
    •  سردی و رنگ‌پریدگی پا
    •  در صورت وجود مشکل زمینه‌ای کلیه
    •  در صورت هر نوع بیماری زمینه‌ای یا مصرف هر گونه دارو
    •  اگر هر علامت دیگری همراه با ورم پا دارید برای مثال درد پهلو یا سردرد و یا تپش قلب

     به‌طورکلی توصیه ما مراجعه سریع‌تر شما به متخصص زنان و بررسی وضعیت سلامت مادر و جنین است؛ اما اگر هیچ عامل خطری وجود نداشته باشد می‌توانید مراجعه به پزشکتان را به‌اندازه چند ساعت به تأخیر بیندازید.

    ورم پا در بارداری

     درمان ورم پا در بارداری چیست؟

     همان‌طور که گفته شد ورم پا در بارداری می‌تواند علل مختلفی داشته باشد که درمان آن نسبت به علت ورم پا متفاوت است.

     در دو مورد باید مراجعه اورژانسی به بیمارستان داشته باشید:

     ۱. مواردی که ورم پا به دلیل فشارخون بالا باشد در این موارد برای بررسی پره املامپسی یا فشارخون بارداری آزمایش ادرار چک می‌شود اگر در آزمایش ادرار دفع پوتیین وجود داشته باشد در این صورت تشخیص قطعی پره اکلامپسی است و باید بیمار تحت‌نظر متخصص زنان در بیمارستان باشد تا از عوارض خطرناک آن پیشگیری شود. در این موارد فشارخون کنترل می‌شود و معمولاً خانم باردار تا زایمان تحت‌نظر است.

     ۲. درصورتی‌که هر علامتی از گرفتگی عروق باشد. به این گرفتگی ترومبوز عروقی گفته می‌شود. علامت اصلی در این بیماران سردی، رنگ‌پریدگی، کاهش نبض آن پا، کبودی پا، درد یک‌طرفه در ساق پا و ران وجود دارد. همچنین سایز هر دو پا اختلاف قابل‌توجهی با هم دارند و گاهی در حد سه سانتی‌متر یا بیشتر اختلاف سایز ساق یا ران وجود دارد در این موارد باید خانم باردار فوراً به متخصص زنان مراجعه کند.

    گاهی لازم به دریافت داروی تزریقی هپارین برای برطرف‌شدن لخته خون دارد داروی استامینوفن به‌عنوان مسکن و ضدالتهاب تجویز می‌شود. بهتر است پایی که ورم کرده را بالاتر از سطح کلی بدن بگذارید و به‌هیچ‌وجه خانم باردار با این علائم نباید حرکت کند و با اورژانس به بیمارستان اعزام می‌شود.

     در صورت وجود علائم قلبی مانند تنگی نفس و تپش قلب، ادرارهای شبانه و سرفه، خانم باردار باید در اولین فرصت به متخصص قلب مراجعه کند. این وضعیت اورژانسی و خطرناک نیست؛ اما به دلیل حساسیت بالای مشکلات قلبی در بارداری حتماً باید تحت‌نظر متخصص قلب باشید.

     در هرگونه تورم اندام باید آزمایش‌های کلیه درخواست شود. همیشه باید علل کلیوی را در نظر داشته باشید؛ زیرا مشکلات کلیوی جزو علل شایع ورم پا هستند.

     معمولاً ورم پا در بارداری موضوعی طبیعی است که در بیشتر افراد باردار دیده می‌شود. برای درمان این‌گونه ورم پا، بهتر است نکات زیر را رعایت کنید:

    •  از ایستادن و نشستن در حالتی که پاهایتان آویزان کرد، طولانی‌مدت پیشگیری کنید.
    •  پس از آویزان ماندن پایتان، مدتی دراز بکشید تا خون در پاهایتان جریان پیدا کند.
    •  جوراب ساق‌بلند به جریان خون کمک می‌کند.
    •  سعی کنید غذاهای شور و سنگین که موجب بالارفتن فشارخون می‌شوند نخورید.

     جمع‌بندی مطلب

     ورم پا در بارداری یکی از علائم مهمی است که باید علل مختلف آن را بررسی کنید زیرا می‌تواند علامت کوچکی از یک مشکل بزرگ باشد. ورم پا معمولاً در تمام خانم‌های باردار به دلیل فشار بالای وزن شکم بر روی عروق و مشکل تخلیه عروقی پا وجود دارد و در سه‌ماهه آخر بارداری در ایستادن و راه‌رفتن‌های طولانی مشاهده می‌شود. از سوی دیگر این ورم پا می‌تواند علامت مهمی در پره اکلمپسی باشد؛ بنابراین حتماً فشارخون خود را چک کنید در صورت بالابودن فشارخون باید تحت‌نظر متخصص دارو شروع شود و در صورت پره اکلمپسی معمولاً نیاز به مراقبت ویژه در بیمارستان دارید.